Reklama

Pamięci ks. Adama Banka

Niedziela rzeszowska 47/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. Adam Banek urodził się 1 stycznia 1946 r. w Zaborowie w rodzinie Stanisława i Władysławy z Tomczyków. Po maturze w Liceum Ogólnokształcącym w Czudcu wstąpił w 1963 r. do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Decyzja o wstąpieniu do seminarium kształtowała się w trudnym okresie, latach fali prześladowań Kościoła katolickiego w Polsce. Ówczesne władze komunistyczne doprowadziły do rozwiązania wielu organizacji kościelnych, aresztowania wielu duchownych oraz urządzania pokazowych procesów. W tych latach zostało usunięte nauczanie religii ze szkół.
Święcenia kapłańskie przyjął w parafii rodzinnej - 24 czerwca 1969 r. Ich szafarzem był bp Stanisław Jakiel.
Pracę duszpasterską rozpoczął ks. Adam Banek jako wikariusz w Dębowcu. W 1971 r. został wikariuszem w Tarnowcu, gdzie pracował do 1975 r. Dzięki swojej gorliwej pracy zyskał uznanie księży i zwrócił uwagę bp. I. Tokarczuka, który w 1975 r. powierzył mu zorganizowanie pracy duszpasterskiej w Gliniku Polskim. Zlecone zadanie wymagało wiele odwagi i poświęcenia. Jego realizacji nie sprzyjała władza komunistyczna, która utrudniała pracę duszpasterską i rozbudowę organizacji kościelnej, toteż ks. Banek, w myśl ówczesnego prawa, zmuszony był działać nielegalnie. Zakupił na ten cel działkę, która formalnie była własnością jednej z rodzin. Wraz z mieszkańcami wybudował budynek, który został zamieniony na kaplicę poświęconą 25 września 1975 r. przez bp. Tadeusza Błaszkiewicza. W następnym roku została erygowana parafia, a ks. Adam Banek został mianowany pierwszym proboszczem parafii. 23 grudnia 1977 r. biskup ordynariusz I. Tokarczuk w uznaniu za pracę odznaczył proboszcza ks. Adama Banka Exspositorio Canonicali.
Kolejny etap jego życia to lata 1983/2002 r. - władze kościelne powierzyły mu obowiązki proboszcza w Malawie. Był to okres gorliwej pracy duszpasterskiej i troski o kompleks budynków parafialnych. W tym czasie przeprowadził remont kościoła parafialnego (pokrycie dachu blachą miedzianą, wymiana stolarki, remont organów), uporządkował obejście kościoła wraz z postawieniem nowego ogrodzenia. Odnowy wymagał kościółek dojazdowy pw. św. Marii Magdaleny. Na cmentarzu postawił kaplicę cmentarną, a cmentarz został ogrodzony. Przeprowadził również remont plebanii. W ogrodzie obok plebanii zbudował budynek z salkami katechetycznymi.
Tuż po powstaniu diecezji rzeszowskiej zgodził się, by w Malawie miało swoje pomieszczenia diecezjalne Radio Via.
Był człowiekiem odważnym, sprytnym, gorliwym, a nade wszystko łatwo nawiązującym kontakt z ludźmi. Utrzymywał serdeczną więź z księżmi rodakami. W czasie proboszczowania w Malawie 17 osób wstąpiło na drogę powołania kapłańskiego i zakonnego.
W styczniu 2002 r. poważnie zachorował. Podczas lekcji religii źle się poczuł i został przewieziony do szpitala. W czasie trwania choroby jego ostatnim dziełem było przeżycie nawiedzenia kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej 19 20 sierpnia. Zmarł 18 października 2002 r. Eksporta odbyła się w następnym dniu pod przewodnictwem ks. inf. Józefa Sądeja, a kazanie wygłosił ks. prał. Stanisław Mac.
Uroczystości pogrzebowe przeżywane w niedzielę 20 października br. zgromadziły wielką rzeszę wiernych, w tym 130 kapłanów, którym przewodniczył bp Edward Białogłowski, a żałobne kazanie wygłosił kolega kursowy Zmarłego - ks. Marian Wolicki.
Ks. Adam Banek spoczął na cmentarzu parafialnym w Malawie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Suspendowany kapłan chce organizować "spotkanie ewangelizacyjne". Biskup siedlecki wydaje komunikat

2026-03-08 10:30

[ TEMATY ]

komunikat

spotkanie ewangelizacyjne

bp Kazimierz Gurda

suspendowany kapłan

biskup siedlecki

Diecezja siedlecka

Komunikat bp Kazimierza Gurdy

Komunikat bp Kazimierza Gurdy

- Nie wyrażam zgody na organizowanie przez ks. Daniela Galusa i wspólnotę „Miłość i Miłosierdzie Jezusa” spotkań o charakterze religijnym i stanowczo przestrzegam wiernych przed uczestnictwem w tych spotkaniach. Udział w liturgii i korzystanie z sakramentów sprawowanych przez suspendowanego kapłana wiąże się z ciężką winą moralną - napisał ks. bp Kazimierz Gurda w komunikacie. Ks. Galus w odpowiedzi napisał list otwarty w którym insynuuje, że... biskup powinien się podać do dymisji.

Publikujemy pełną treść komunikatu:
CZYTAJ DALEJ

Papież: niech parafia będzie znakiem Kościoła, który troszczy się jak matka

2026-03-08 20:07

[ TEMATY ]

parafia

Papież Leon XIV

znak Kościoła

jak matka

Vatican Media

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

O tym, że działalność parafii, w centrum której znajduje się Eucharystia, powinna być znakiem Kościoła „który jak matka troszczy się o swoje dzieci, nie potępiając ich, lecz przyjmując, słuchając i wspierając wobec zagrożeń” mówił Leon XIV w homilii podczas Mszy św. w parafii pw. Ofiarowania NMP w rzymskiej dzielnicy Torrevecchia. Papież odwiedził ją po południu 8 marca, jako 4 z pięciu stołecznych parafii, do których udaje się w Wielkim Poście - informuje Vatican News.

Nawiązując do fragmentu Ewangelii, mówiącego o spotkaniu Jezusa z Samarytanką przy studni, Papież podkreślił, że „pragnienie życia i miłości”, które nosi w sobie wykluczona przez swą społeczność kobieta, jest pragnieniem każdego człowieka, które Pan Bóg chce wypełnić. Zwraca uwagę, że Jezus czeka na Samarytankę przy studni zanim ona tam przyjdzie i znając pragnienia, których ona sama nie wypowiada.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję