Reklama

Słowo Redaktora Naczelnego

Papieski dąb

Niedziela w Ameryce 22/2006

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

8 maja 2006 r. na dziedzińcu redakcji Niedzieli został posadzony dąb, którego nazwę stanowi hasło posługi papieskiej Jana Pawła II - „TOTUS TUUS”. Ten żywy pomnik Jana Pawła II będzie również upamiętniał 80-lecie Niedzieli oraz 25-lecie jej prowadzenia przeze mnie, jako jej redaktora naczelnego po reaktywowaniu pisma w 1981 r. Sadzonka dębu jest jedną z 500 sadzonek wyrosłych z nasion poświęconych przez Ojca Świętego dwa lata temu, podczas pielgrzymki polskich leśników do Rzymu. W uroczystym sadzeniu drzewka uczestniczyli księża biskupi Edward Janiak z Wrocławia - duszpasterz leśników i Jan Wątroba - biskup pomocniczy w Częstochowie, przedstawiciele Lasów Państwowych, władz regionu, województwa, pracowników i przyjaciół Niedzieli.
Sadzenie dębów Jana Pawła II dowodzi, jak mocno czujemy Jego obecność w Kościele i w Ojczyźnie, jak ciągle o Nim myślimy.
Z zasadzeniem tego papieskiego dębu łączymy znaczące treści. Będzie nam przypominał wielkiego Polaka, który urodził się i wychowywał na tej ziemi, by stać się Biskupem Rzymu, Pasterzem Kościoła powszechnego. Z rosnącym uznaniem obserwowaliśmy pontyfikat polskiego Papieża, który niewątpliwie doczeka się jeszcze osobnego studium wszystkich jego treści. Mamy w redakcji ofiarowane przez Watykan ponad 50 tomów z przemówieniami Jana Pawła II w językach, w jakich zostały wygłoszone. Daje to obraz wielkości i niezwykłości dzieła, jakie ten Papież pozostawił. Nauczanie Jana Pawła II wymaga od nas nieustannej analizy i refleksji.
Dąb, który jest symbolem siły i trwałości, staje się przypomnieniem, że mamy żyć wielkim testamentem Ojca Świętego Jana Pawła II, że trzeba nam uczyć się od Niego siły wiary, umiłowania Kościoła, Ojczyzny i narodowej tradycji oraz tego, co się nazywa dobrem ludzkości. Pontyfikat Jana Pawła II pozostawił na świecie niezatarty ślad. Do nas należy teraz ocalić tę spuściznę, zakorzenić dzieło wielkiego pontyfikatu w naszych sercach i umysłach.
Niedziela zawsze towarzyszyła Janowi Pawłowi II, relacjonując jego nauczanie, pomagając zgłębić duchowość i niejako rejestrując ten pontyfikat. Zasadzenie na redakcyjnym dziedzińcu dębu noszącego papieskie wezwanie Totus Tuus jest tej postawy symbolicznym potwierdzeniem, jest także ukierunkowaniem na te wartości, które propagował Jan Paweł II. To wartości ważne dla teologii katolickiej, dla nauczania o Kościele, a także wartości patriotyczne, które Papież w każdym narodzie wysoko cenił.
Redakcja Niedzieli znajduje się blisko Sanktuarium Jasnogórskiego - tylko kilka minut drogi. Zapraszamy Rodaków przybywających na Jasną Górę do odwiedzenia naszej redakcji i przystanięcia na chwilę przed papieskim drzewkiem, które zawiera w sobie tak wiele ważnych dla nas wszystkich treści.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

Wenezuela: Procesja ku czci Matki Bożej zgromadziła około 2 miliony uczestników!

2026-01-15 07:22

[ TEMATY ]

Wenezuela

Adobe Stock

Divina Pastora

Divina Pastora

Miliony Wenezuelczyków modliło się w środę za swoją ojczyznę, gdy na ulice Barquisimeto powróciła coroczna procesja Divina Pastora. Jak podaje agencja AP, wydarzeniu towarzyszyła atmosfera powszechnego niepokoju o losy kraju.

W tle uroczystości pozostaje napięta sytuacja polityczna. W wyniku operacji wojskowej 3 stycznia zarządzonej przez prezydenta Donalda Trumpa aresztowany w Carcas wraz z małżonką przywódca Wenezueli Nicolás Maduro stanął przed sądem w Nowym Jorku pod zarzutem narkoterroryzmu i udziału w przemycie narkotyków do USA.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii słuchanie oznacza posłuszeństwo, a posłuszeństwo rodzi wolność

2026-01-15 09:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję