Reklama

Niedziela Kielecka

Sięgać po ideały

Wolność, jaką człowiek otrzymał od Boga, pozwala mu na dokonywanie życiowych wyborów, za które trzeba wziąć osobistą odpowiedzialność – mówił bp Jan Piotrowski w Mąchocicach Kapitulnych.

Niedziela kielecka 46/2022, str. I

[ TEMATY ]

jubileusz szkoły

Archiwum

Dzieci ślubowały na nowy sztandar

Dzieci ślubowały na nowy sztandar

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W tej miejścowości 200-lecie istnienia obchodziła Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi i Dwujęzycznymi im. Marii Skłodowskiej-Curie. Podczas uroczystości jubileuszowej poświęcono nowy sztandar szkolny w kościele św. Jacka w Leszczynach. Uroczystej Eucharystii, na której zgromadzili się przedstawiciele władz samorządowych, grona pedagogicznego, uczniowie oraz rodzice przewodniczył bp Jan Piotrowski. W homilii Biskup przypomniał słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, który mówił: „Sztandar to symbol, świętość. Jego miejsce tkwi gdzieś pomierzy hymnem narodowym, a przysięgą wojskową”.

Patronka noblistka

Biskup Jan przypomniał postać patronki szkoły z Mąchocic Kapitulnych Marii Skłodowskiej-Curie. – Jej zdolności intelektualne, prace badawcze i odkrywcze, jako dwukrotnej laureatki nagrody Nobla, stawiają naszą rodaczkę w panteonie najwybitniejszych kobiet przełomu XIX i XX wieku – mówił Biskup. Zwracając się do młodzieży, przypomniał, że Bóg jest miłością i nikogo nie dyskwalifikuje. – Dla Boga nikt nie jest obcy, a drzwi Jego domu są dla wszystkich otwarte.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Bycie uczniem to przywilej

Biskup podkreślił, że „bycie uczniem to przywilej nie tylko pewnego wieku, ale całego ludzkiego życia”. Kończąc homilię, życzył wszystkim, aby uroczystość poświęcenia sztandaru, „była znakiem, że w życiu trzeba sięgać po ideały najpiękniejszej natury duchowej oraz intelektualnej. – Nimi bowiem człowiek pisze swoją piękną i niepowtarzalną historię, której się nigdy nie zapomina. Druga część uroczystości odbyła się w budynku szkoły. Tam rodzice z pocztu sztandarowego na ręce dyrektor szkoły Anety Januchty wręczyli sztandar. Następnie pani dyrektor przekazała go uczniom. Po części artystycznej, podczas której uczniowie zaprezentowali najciekawsze wydarzenia z dwustuletniej historii szkoły, odbyło się uroczyste przyjęcie dzieci z pierwszych klas.

Z historii szkoły

Szkoła w Mąchociacach została nazwana imieniem Marii Skłodowskiej-Curie, ponieważ na cmentarzu parafialnym w Leszczynach znajduje się grób jej babki – Salomei Skłodowskiej z Sagtyńskich, która urodziła w Kielcach pierwszego syna Władysława, ojca przyszłej noblistki. 24 lutego 1820 r. zawiązało się Towarzystwo Szkolne w gminie Mąchocice. Założył je organizator szkół elementarnych Bernard Bzinkowski. Do szkoły uczęszczały dzieci z Mąchocic i Bęczkowa. Pięć lat później szkoła została zlikwidowana. Około 1860 r. proboszcz leszczyński ks. Hipolit Borewicz uczył dzieci bez wynagrodzenia w wiejskiej chacie. W okresie międzywojennym w Mąchocicach Dolnych była szkoła dwuklasowa z dwojgiem nauczycieli i ze 103 uczniami. W Mąchocicach Zagórzu była szkoła jednoklasowa z jednym nauczycielem i 80 uczniami. Zaraz po wojnie szkoła na nowo rozpoczęła działalność w dostosowanych pomieszczeniach. W 1970 r. została wybudowana obecna szkoła.

2022-11-07 17:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Srebrny jubileusz „Katolika”

Niedziela sandomierska 24/2023, str. V

[ TEMATY ]

Sandomierz

jubileusz szkoły

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Procesja z relikwiami św. Jadwigi

Procesja z relikwiami św. Jadwigi

Szkoła katolicka jest wyrazem miłości Kościoła do dzieci i młodzieży. (...) Daje dalekosiężne, całościowe oraz pełne nadziei spojrzenie, podobnie jak całe chrześcijaństwo – mówił bp Nitkiewicz.

Uczniowie i nauczyciele Katolickiej Szkoły Podstawowej i Katolickiego Liceum im. św. Królowej Jadwigi w Sandomierzu świętują jubileusz 25-lecia istnienia. Obchody rozpoczęła Mszy św. w bazylice katedralnej, której przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. We wspólnej modlitwie wzięły udział siostry ze Zgromadzenia Sióstr Służek NMP Niepokalanej na czele z przełożoną Prowincji Sandomierskiej s. Ewą Janek i delegatką Matki Generalnej s. Lidią Kudela, nauczyciele, wychowawcy i dyrekcja sandomierskiego „katolika”, przedstawiciele innych szkół oraz rodzice i uczniowie.
CZYTAJ DALEJ

Odpowiedź chorego odsłania samotność: „nie mam człowieka”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
CZYTAJ DALEJ

Nie chciała, by jej syn został księdzem. Jego powołanie odmieniło jej wiarę

2026-03-18 12:33

[ TEMATY ]

kapłan

powołanie

nawrócenie

Adobe Stock

Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.

Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję