Kard. Ryś, nawiązując do liturgii słowa dzisiejszego święta - poświęcenia bazyliki św. Jana na Lateranie - zachęcał, „byśmy słuchając dzisiejszych czytań, uwierzyli Pismu tak, jak ono się rozjaśnia w słowie Jezusa. Idzie o dwa fragmenty Pisma. Jeden z nich jest przytoczony przez Ewangelistę, fragment Psalmu 69 - gorliwość o dom twój pochłonie mnie. Jest też drugi fragment Pisma, do którego to wydarzenie odsyła, do którego my być może docieramy trudniej, ale ci, którzy byli w świątyni i widzieli działanie Jezusa, natychmiast wiedzieli o jaki tekst chodzi, dlatego zażądali od Jezusa dowodów, dlaczego robi to, co robi. To jest tekst, który zamyka Księgę proroka Zachariasza - w tych dwóch wersetach Zachariasz mówi, że przyjdzie ten dzień - Dzień Pana, kiedy już więcej nie będzie potrzeba przekupniów w Domu Bożym”.

- Jezus oczyszczając świątynię, wyrzucając z niej przekupniów, mówi: nie przyszedł Dzień Pana, jest czas ostateczny, koniec tego podziału. To Boże, a to nasze, albo jeszcze gorzej - diabelskie. Wszystko jest Boże! Najprostsze kubki w domach mają wartość świętych naczyń. Możesz z Bogiem przeżyć komunię, spożywając każdy posiłek. Ta rzeczywistość, w której tutaj jesteśmy, jest święta, a ta na zewnątrz jest jaka? - pytał duchowny.

Nawiązując do słów z Dziejów Apostolskich, które przytoczono podczas procesu Jezusa, kardynał powiedział: „Jezus z Nazaretu mówił, że zniszczy tę świątynię. Tak odbierano zachowanie Jezusa, słowa Jezusa, że jest tym, który chce zburzyć świątynię Boga, a tym czasem On nie mówił o burzeniu świątyni jerozolimskiej, ale o innym Domu Boga, który wymaga większej gorliwości i większej miłości. Tym Domem Boga jest nasze ciało. A mówił im o świątyni swojego ciała. To ciało człowieka, to człowieczeństwo jest domem Boga, który się domaga gorliwości, miłości, żarliwości. Bez tego troska o świątynię wybudowaną z kamienia, myślę, że prorocy by powiedzieli - jest po prostu hipokryzją”.

Kończąc homilię, duchowny powiedział: „Kiedy Bóg ma dość śpiewu, nawet tak pięknego jaki tu słyszymy? Wtedy i tylko wtedy, gdy jest to czysta, piękna, zewnętrzna forma. Tak - kult jest zadbany, kult jest przepiękny, kult jest ozdobiony, tyle tylko, że ta najważniejsza świątynia, którą jest ciało człowieka… Papież Franciszek ostatnio powiedział, że bez serca nic nie ma sensu. Co jest w sercu? Możemy mieć cały splendor liturgii - jak tu teraz - ale Jezus pyta nas o to, jaka jest nasza gorliwość o ten dom, którym my jesteśmy dla Boga”.

Uczestnicy tegorocznej pielgrzymki, której współprowadzącymi byli muzycy z archidiecezji łódzkiej, wysłuchali konferencji zatytułowanej „Muzyk w Kościele. Liturgia, codzienność, misja”, którą wygłosił ks. dr Piotr Przybysz, dyrektor Szkoły Katechistów Archidiecezji Łódzkiej i wykładowca Studium Muzyki Kościelnej Archidiecezji Łódzkiej, oraz koncertu w wykonaniu Rafała Maciejewskiego i Scholi Gregoriańskiej działającej przy Studium Muzyki Kościelnej archidiecezji łódzkiej pod dyrekcją Bogny Bohdanowicz i Anny Kamerys.