Reklama

Niedziela Rzeszowska

Dom Boży w Zarębkach

Niedziela rzeszowska 41/2012, str. 1, 6

[ TEMATY ]

Kościół

parafia

NORBERT TYLUTKI

Świątynia parafialna w Zarębkach

Świątynia parafialna w Zarębkach

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W roku duszpasterskim, którego hasłem są słowa „Kościół naszym domem”, wspólnota parafialna pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Zarębkach doczekała się wzniosłej uroczystości – w niedzielę 16 września bp Kazimierz Górny, ordynariusz rzeszowski, dokonał poświęcenia nowej

W homilii podczas uroczystej Mszy św. Ksiądz Biskup podziękował parafianom z Zarębek za trud budowy kościoła. Przypomniał także rolę świątyni w tworzeniu wspólnoty i umacnianiu wiary. „Radość i dziękczynienie wypełniają dzisiaj serca wszystkich parafian, ofiarodawców, darczyńców, bo ta świątynia to owoc ich pracy i poświęcenia. Wszyscy mają udział w tej budowie, wznoszonej z miłością, wspartą modlitwami i cierpieniami ludzi chorych. Dzisiaj to dzieło przekazujemy przez poświęcenie na wyłączną służbę Bogu, jako wyraz wiary i dziękczynienia” – mówił bp Górny.
Parafia w Zarębkach powstała 27 sierpnia 2006 r., gdy Biskup Ordynariusz wydał dekret o erygowaniu parafii pw. Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła. Nowa wspólnota została wydzielona z parafii Cmolas oraz – w niewielkiej części – z parafii pw. Wszystkich Świętych w Kolbuszowej. Obecnie wspólnota liczy ok. 900 wiernych. Pierwszym proboszczem mianowany został ks. Marek Prajsnar.
Jednak jeszcze na początku lat 80. XX wieku w Zarębkach zrodziła się myśl budowy kaplicy. 27 maja 1985 r. ks. Kazimierz Szkaradek, proboszcz parafii Cmolas, celebrował Mszę św. na polu Janiny i Jana Augustynów, czym zainaugurował starania o pozwolenie na budowę kaplicy. 25 maja 1999 r. bp Kazimierz Górny dokonał poświęcenia kaplicy urządzonej w przysposobionym na cele kultu religijnego budynku dawnej zlewni mleka. Choć kaplicę rozbudowywano i na miarę możliwości upiększano, raczej oczywistym było to, że jest to rozwiązanie tymczasowe.
Już w miesiąc po erygowaniu parafii w Zarębkach, 29 września 2006 r. wniesiono pismo do Urzędu Miasta i Gminy w Kolbuszowej o wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji kościoła parafialnego, plebanii i parkingu. 20 lutego 2007 r. wydzielono działkę parafialną pod wymienione wyżej inwestycje. Świątynia powstała według projektu architekta Jana Bulszy. Kierownikiem budowy był Stanisław Drapała, a inspektorem budowy – Bronisław Wyka.
Właściwy rozruch budowy przyniósł rok 2008. 20 lutego przesunięto wodociąg, a od 10 marca trwały prace przy wykopach pod kościół i plebanię. Następnie wykonano ławy i ściany fundamentowe pod mury świątyni. W następnych miesiącach intensywnie realizowane dalsze prace budowlane i konstrukcyjne.
14 września 2008 r. miała miejsce uroczystość wmurowania kamienia węgielnego (przywiezionego z Golgoty) pod nową świątynię. Uroczystości tej również przewodniczył Biskup Ordynariusz.
Dalsze intensywne prace budowlane trwały w latach 2009-10. 6 lipca 2010 r. na wieży świątyni zamontowano miedzianą kopułę, którą zwieńczono krzyżem ze stali nierdzewnej. W okresie od 19 lipca do 23 sierpnia trwały prace przy konstrukcji i pokryciu dachu dachówką ceramiczną. W październiku i listopadzie 2010 r. trwały prace wykończeniowe zewnętrznej bryły świątyni. Przez cały rok 2011 i miesiące do września 2012 r. realizowano prace we wnętrzu świątyni (montaż ogrzewania podłogowego, układanie granitowej posadzki, tynki, oświetlenie i tzw. kosmetyka budowlana – bardzo czaso- i pracochłonna). W uroczystość poświęcenia świątynia po prostu lśniła.
W słowie powitalnym ks. proboszcz Marek Prajsnar podkreślił, że podejmując się dzieła budowy nowej świątyni w Zarębkach był – tak po ludzku – pełen obaw, czy nowa wspólnota podoła tak trudnemu zadaniu. Miał jednak też głęboką wiarę, że jego i wiernych wspierała znamienita Patronka – Maryja, Matka Kościoła. To pełne zawierzenie Bogu i Bożej Rodzicielce oraz wielorakie wsparcie wszystkich ludzi dobrej woli, którym leżało na sercu powstanie tej budowli, w tym także współbraci w kapłaństwie z okolicznych i dalszych parafii, doprowadziło do tej chwili, gdy mocą posługi Pasterza diecezji świątynia w Zarębkach oddana została do wyłącznej służby Bożej.
W uroczystości uczestniczyli m.in. księża okolicznych parafii, parlamentarzyści, przedstawiciele władz samorządowych powiatu kolbuszowskiego oraz miasta i gminy Kolbuszowa. Radości i wzruszenia nie kryło wiele osób mocno zaangażowanych w dzieło budowy świątyni: darczyńców i fundatorów, przedstawicieli firm współpracujących, wykonawców prac budowlanych. Choć ze względów czasowych nie wszystkich można było wymienić imiennie, na pewno wszyscy wpisali się w dzieje parafii i Domu Bożego w Zarębkach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kardynalska parafia

Niedziela kielecka 23/2017, str. 4-5

[ TEMATY ]

parafia

TER

Kościół w Sancygniowie

Kościół w Sancygniowie

Sancygniów w przeszłości należał między innymi do znanych rodzin: Firlejów, Wiśniowieckich, Opalińskich, Męcińskich i Grockich. Jednak najbardziej w ludzką pamięć zapadł ród Deskurów, który złotymi zgłoskami zapisał się w historii tej miejscowości. Andrzej Deskur, syberyjski wygnaniec, po powrocie do Ojczyzny „wielkim wysiłkiem i talentem oraz heroicznym oddaniem odbudował i pomnożył dawny majątek” – pisze Edward Kula w książce o Sancygniowie. Jednak najbardziej znanym członkiem tego rodu jest kard. Andrzej Maria Deskur, wieloletni przyjaciel Jana Pawła II.

Według Jana Długosza kościół w Sancygniowie powstał w 1400 r. Ks. Jan Wiśniewski notuje: „Parafia powstała ze Słaboszowskiej, jakby z matki, także części parafii Działoszyckiej. Fundatorem jej (więc i kościoła) był Piotr Sancygniowski, dziedzic wioski, który wzniósł kościół z białego kamienia, mianowicie chór, czyli prezbiterium, zakrystię, nawę (corpus) i wieżycę. Prezbiterium i zakrystię pokrył dachówką. Działo się to za Wojciecha Jastrzębca z Łubnicy, biskupa krakowskiego w Roku Pańskim 1400”. Patronami nowej świątyni zostali Święci Apostołowie Piotr i Paweł. Ciężkie czasy dla kościoła nastąpiły w XVI wieku. Kiedy to: „kościół został sprofanowany przez nowowierców. Wszelkie srebra kościelne gwałtem zabrała Anna Secygniowska, wdowa. Tak że do odprawiania nabożeństwa trzeba było potem pożyczać kielicha z Działoszyc” – wspomina ks. Wiśniewski. Według dziekana Pileckiego, który wizytował parafię w 1783 r. „kościół od Piotra Sancygniowskiego wymurowany i sklepiony, jest w pok. p.w. Piotra i Pawła, Ap.”. Wizytator wspomina także o wieży kościelnej, która zwieńczona była kopułą drewnianą „pięknie zrobioną, malowaną”. W 1837 r. kopułę zastąpiono ostrosłupowym hełmem. Aż trudno uwierzyć, że kościół ten przetrwał prawie bez szwanku dwie wojny światowe. Dzisiaj jest prawdziwą kroniką, w której można jak z książki czytać o historii Kościoła i ludzi, którzy tu żyli, tworząc sancygniowską wspólnotę.
CZYTAJ DALEJ

Najlepszą obroną przed pokusą jest ucieczka

2026-08-06 08:36

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Wielka jest pokusa próżności. Pokusa bycia sławnym cudzym kosztem. Wspinać się na szczyty kosztem innych. Co czyni zatem Jezus? Jak reaguje? W jaki sposób broni uczniów przed taką pokusą?

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!» Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?» Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Zbudowani na wierze

2026-08-09 08:17

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Parafia pw. św. Wawrzyńca w Olbierzowicach świętuje 700 lat swojej historii. Jubileusz zgromadził parafian, duchowieństwo i gości na wspólnej modlitwie oraz uroczystych obchodach.

Centralnym punktem jubileuszu była uroczysta Msza św., której przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrowali proboszcz parafii ks. kan. Zbigniew Kuras, dziekan dekanatu ks. kan. Henryk Hendzel, kapłani pochodzący z parafii, jej byli duszpasterze oraz księża z dekanatu klimontowskiego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję