Niejednokrotnie dokonywano próby odtworzenia drogi, którą przemierzał młody Szaweł, z pochodzenia Żyd, podążający do pustynnego miasta Damaszku. Jednakże nie posiadamy szczegółów, jakich miał towarzyszy ani gdzie miało miejsce to niezwykłe wydarzenie: Olśniła go nagle światłość z nieba. Upadł na ziemię, a tajemniczy głos przemówił do niego: "Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?" (por. Dz 9, 3-4). Szaweł był przerażony i zaskoczony - zapytał, kim jest Ten, który do niego przemawia. Był to sam Jezus, którego wyznawców Paweł prześladował. Równocześnie Szaweł otrzymał polecenie, aby udać się do Damaszku, a tam zostanie objawiona mu wola Boża dotycząca jego dalszego życia. Ów fanatyczny faryzeusz stał się nie tylko chrześcijaninem, ale także Apostołem - Apostołem pogan wreszcie Apostołem Narodów.
Istnieje kilka tradycji dotyczących miejsca objawienia się Jezusa Szawłowi. Z tekstu Dziejów Apostolskich wynika, że było to blisko Damaszku (Dz 9,1). Trzy główne tradycje lokalizują zdarzenie to w:
- Tell Kaukab na południowy zachód od Damaszku,
- w Daraya w pobliżu Damaszku,
- na terenie dzisiejszego klasztoru św. Piotra i św. Pawła na południowy wschód od Damaszku.
Wzgórze i kotlina nieopodal Tell Kaukab od dawna nazywane są przez chrześcijan Mar Bulos - Święty Paweł. Znajduje się tutaj nieduża kaplica zwana klasztorem św. Pawła, będąca własnością obrządku greckoprawosławnego. W Daraya są dwie wspólnoty chrześcijańskie posiadające dwa kościoły: kościół greckokatolicki św. Pawła i kościół greckoprawosławny św. Tekli. Najbardziej prawdopodobnym wydaje się, że miejscem objawienia się Jezusa Szawłowi jest teren dzisiejszego klasztoru św. Piotra i Pawła.
Damaszek to jedno z najstarszych miast świata, zamieszkanym nieprzerwanie od ponad 4000 lat. Leży ono na skraju pustyni Syryjskiej, w Biblii wspomniany był w historii Abrahama.
Po wizji Szaweł stracił wzrok; prowadzony przez swych towarzyszy, udał się w kierunku Damaszku sławną Drogą Nadmorską, która z terenu Palestyny przez biblijny Baszan prowadziła do Damaszku, a następnie nad Eufrat i Tygrys. W czasach św. Pawła kolonia żydowska w tym mieście liczyła kilkanaście tysięcy osób, co pozwalało chrześcijanom żydowskim chronić się przed prześladowaniami, które wybuchły w Jerozolimie.
Wschodnia brama miasta Damaszku - Bab Al-Sharki prowadziła przez ulicę Prostą, przy której tradycja chrześcijańska umieszcza dom Judy, gdzie Paweł spędził trzy dni. W tym czasie spotkał Ananiasza, który uwolnił go od ślepoty.
W latach 34-37 św. Paweł przebywał na Pustyni Arabskiej, gdzie prowadził życie pustelnicze, następnie powrócił do Damaszku i rozpoczął głoszenie Dobrej Nowiny (Dz 9, 20). Wywołał jednak wrogość starszyzny żydowskiej, która postanowiła go schwytać i stracić. Jednakże uczniowie przybyli mu na ratunek i spuścili go nocą na sznurze przez mur. Stąd też dzisiaj chrześcijanie nazywają bramą Bab Kissan Bramą św. Pawła albo Oknem św. Pawła.