TAJEMNICE CHWALEBNE

1. Zmartwychwstanie

Chrystus dotrzymuje słowa: „Trzeciego dnia zmartwychwstanę”. Nie dla samego faktu to czyni, ale by dokonało się odkupienie i by umocnić apostołów i nas w wierze, bo jak mówi św. Paweł: „Daremna byłaby nasza wiara, gdyby Chrystus nie zmartwychwstał”. Zmartwychwstanie Chrystusa prowadzi do uwielbienia Boga w Trójcy Jedynego, do oddawania Bogu czci, do otwarcia drogi człowiekowi.

Zmartwychwstanie jest wielką prawdą o Bogu objawioną człowiekowi. Człowiek ograniczony swoimi słabościami nie przyjąłby jej, gdyby Bóg objawił ją wprost. Bóg zna ograniczone możliwości człowieka. Dlatego Chrystus przygotowuje apostołów na przyjęcie Jego męki i śmierci, a także uprzedza ich o swoim zmartwychwstaniu. Bóg wie, że pojęcie zmartwychwstania nie mieści się w granicach ludzkiego rozumu, a osłabiona lękiem wiara apostołów nie pomoże im w przyjęciu tego wydarzenia bez wahania, bez wątpliwości. Dlatego tak, jak w innych ważnych momentach historii zbawienia, tak i tu Bóg posyła Swego Anioła do pustego grobu, by przekazał człowiekowi wolę Bożą, by przygotował go na spotkanie z Chrystusem Zmartwychwstałym, pomógł mu przyjąć wolę Bożą w nowej rzeczywistości.

O mój Aniele, proszę Cię pokornie, ucz mnie w codziennym moim życiu przyjmować z wiarą fakt zmartwychwstania Chrystusa. Ucz mnie zaufania do Boga żywego, do Jego słów przekazywanych mi przez Ciebie. Pomóż mi rozpoznawać Ciebie i Twoją pomoc w mojej codzienności.

2. Wniebowstąpienie

Przez czterdzieści dni po zmartwychwstaniu Chrystus ukazywał się apostołom i mówił o Królestwie Bożym. Gdy wszystko już im przekazał, w ich obecności uniósł się w górę, do nieba. Św. Łukasz pisze: „Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach”. Apostołowie byli ponownie zakłopotani. Przeżywali kolejne rozstanie z Chrystusem, ale jakże inne. Byli wszyscy razem, zjednoczeni, spokojni, w skupieniu wpatrzeni w Chrystusa odchodzącego do Ojca. Dwaj mężowie musieli przypomnieć im rzeczywistość i przypomnieć im, że Jezus ponownie przyjdzie tak samo, jak wstępował do nieba Bóg i tu pomaga człowiekowi w uczestniczeniu w planach Bożych przy pomory aniołów. Choć Dzieje Apostolskie nie mówią wprost o aniołach, to wierzymy, że w osobach dwóch mężów w białych szatach, którzy przystąpili do apostołów, byli aniołowie, którym Bóg zlecił to zadanie.

Aniele mój, podziwiam Cię za bogactwo form. w jakich pokazujesz się człowiekowi, za Twoją dyspozycyjność. Proszę pokornie, ucz mnie całkowitego oddawania się Bogu, wpatrywania się w Niego. Bądź przy mnie w czasie mojej wędrówki ziemskiej aż do spotkania się w niebie z moim Bogiem i Oblubieńcem.

3. Zesłanie Ducha Świętego

Po wniebowstąpieniu Jezusa apostołowie wrócili do Jerozolimy. Razem z Maryją i niewiastami wszyscy trwali jednomyślnie na modlitwie. Zapowiedź Chrystusa, że ześle Ducha Świętego mobilizowała ich do jedności, do trwania na modlitwie. Przygotowywali się do przyjęcia tego wielkiego daru światła i mocy. W dziesiątym dniu oczekiwania Bóg zesłał na nich Ducha Świętego: "Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić".

Apostołowie zgodzili się na Jego działanie w sobie. Zaczęli odważnie głosić nowinę o Królestwie Bożym, choć wiedzieli, że ta odwaga doprowadzi ich do śmierci męczeńskiej.

Anioł nie był potrzebny Bogu w sytuacji, gdy Bóg do człowieka wysłał trzecią Osobę Boską – Ducha Świętego.

O mój Aniele, wiem, że Bóg wysyła do mnie swego Ducha, ale ja nie zawsze jak apostołowie jestem przygotowany na przyjęcie Jego działania, Jego łaski. Proszę Cię, pomóż mi rozeznać w moim życiu działanie Ducha Świętego i działanie ducha ciemności. Mobilizuj mnie do modlitwy, która by mnie przygotowywała do przyjmowania darów Ducha Świętego i do odrzucania złudnych obietnic szatana.

4. Wniebowzięcie

Maryja, Matka Jezusa, Współodkupicielka, ma swe miejsce w Kościele obok swego Syna. Po zakończeniu misji Chrystusa na ziemi, po zesłaniu obiecanego Ducha Pocieszyciela, Jezus Chrystus, Syn Boży. Bóg-Człowiek zabiera swoją Matkę do nieba, by tam dalej służyła człowiekowi, w pełni wielbiąc Boga.

Maryja, jak uczy nas Kościół, została przez aniołów wzięta do nieba z duszą i ciałem. Bóg Ojciec chciał podnieść do najwyższej godności Matkę swego Jedynego Syna, Boga-Człowieka.

Aniołowie towarzyszyli Maryi w ważnych chwilach Jej ziemskiego życia. Wykonując polecenie Boga, byli przy Niej w chwili jej odejścia z tego świata. I razem z Nią wielbią Boga w niebie.

O mój Aniele, liczę na Twoją obecność w chwili mojej śmierci. Proszę Cię pokornie, byś czuwał przy mnie, gdy będę odchodził z tego świata, gdy moja dusza rozstanie się z ciałem. Najbliżsi pochowają moje ciało, oddadzą je ziemi. Duch pójdzie na spotkanie z Bogiem w Twojej wiernej asyście. Już teraz dziękuję Ci, mój wierny Aniele, za troskę o zbawienie mojej duszy, za wszelkie starania, zabiegi o wzrost łaski w moim całym życiu.

5. Ukoronowanie

Maryja, Niepokalanie Poczęta, jako najdoskonalsze stworzenie na ziemi była Matką Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Boga-Człowieka. Dostąpiła również największego zaszczytu i w niebie. Bóg otoczył Ją jako najdoskonalsze stworzenie i Matkę swojego Syna koroną chwały. Wywyższył Ją ponad wszystkie chóry anielskie. Kościół czci Maryję jako Królową nieba i ziemi.

Jako Królowa nieba jest otoczona zastępami aniołów i świętych, którzy za życia ziemskiego szli Jej śladami; pod Jej opieką, u Niej szukali wsparcia, pomocy pośrednictwa.

Maryja Jako Królowa ziemi wyprasza każdemu człowiekowi łaski u swego Syna, o ile Ją tylko o to prosimy. Jest najlepszą Matką, Wspomożycielką. Królową.

O mój Aniele, proszę Cię pokornie, ucz mnie okazywać Maryi Twojej i mojej Królowej, największą cześć i oddanie. Przekazuj Jej moje dobre pragnienia, mój wysiłek w pracy nad sobą, moją troskę o zbawienie własnej duszy, moje wysiłki na rzecz innych, na rzecz rozszerzania się Królestwa Bożego na ziemi. Nie pozwól mi nigdy w moim ziemskim życiu zapomnieć o Twojej i mojej Królowej, o mojej Matce.

Módlmy się: Boże, Ty z podziwu godną mądrością wyznaczasz obowiązki Aniołom i ludziom; spraw łaskawie, aby na ziemi strzegli naszego życia Aniołowie, którzy w niebie zawsze pełnią świętą służbę przed Tobą. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa...

Podziel się cytatem