Przed nami ostatnia dekada czerwca - okres, kiedy odchodzi kalendarzowa wiosna i witamy lato! Okres, który jakże pięknie witał Adam Asnyk:
„...wraz z wonią polnych kwiatów, z gasnącym blaskiem zórz, cicha poezja światów w głąb ludzkich spływa dusz...!”
Dzieci w tym tygodniu zbierają piękne, pachnące kwiatki do napełnienia nimi koszyczków, by sypać je w czasie uroczystej procesji w święto Bożego Ciała. Przed świętem prośmy Boga - tak jak czynili to nasi przodkowie - o ładną pogodę, bowiem jak mówi dawne porzekadło:
- Gdy deszcz w Boże Ciało procesji nie poleje, na pomyślność i zdrowie duże są nadzieje.
- Jak deszczy w Boże Ciało, robak wchodzi w jabłko, gruszkę i kapustę.
- Jak w Boże Ciało gęsty deszcz kropi - martwią się ludzie pracujący w ziemi trudzie.
- Jak w Boże Ciało deszcz obficie zmoczy pole, nie oczekuj dostatku w stodole.