Ważnym punktem pielgrzymki było otwarcie w Kongregacji do Spraw Świętych w Rzymie Akt z procesu diecezjalnego sługi Bożego ks. Władysława Findysza, które właśnie zostały przewiezione.
Pielgrzymi udali się do Rzymu w 2 grupach, pierwsza wyruszyła w sobotę 19 października, druga, nieco krótszą trasą, następnego dnia.
Pierwszą noc pielgrzymi spędzili w miejscowości Znojno w Czechach. Następnego dnia w niedzielę przed południem uczestniczyliśmy w Mszy św. na Kahlenbergu, który przypomina "Wiktorię Wiedeńską" z 12 września 1683 r. Z Wiednia szlak pielgrzymi wiódł już na ziemię włoską, gdzie kolejnego dnia mogliśmy modlić się w Bazylice św. Antoniego w Padwie i podziwiać piękno Florencji.
Kolejny dzień - wtorek już powoli przybliżał nas do Wiecznego Miasta, trasa wiodła przez Padwę, gdzie uczciliśmy św. Antoniego, modląc się przy jego relikwiach. Kolejny punkt pielgrzymki to Asyż, miasto św. Franciszka.
Mimo że zastał nas tu październikowy deszcz to jednak wędrówka śladami św. Franciszka i św. Klary, z bogactwem wiadomości naszych Przewodników zapadła wszystkim głęboko w serca. Tu był czas, by prosić za Biedaczyną z Asyżu, by Pan uczynił nas narzędziami pokoju. Opuszczając Franciszkowy Asyż, udaliśmy się do Rzymu, bo tutaj o godz. 17.00 w kościele Świętego Ducha wszystkie grupy uczestniczyły w Mszy św. dziękczynnej, której przewodniczył abp Edward Nowak, z naszym bp. Kazimierzem Górnym oraz kapłanami pielgrzymami. Była to Msza św. dziękczynna w 24. rocznicę inauguracji pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II.
W homilii Ksiądz Arcybiskup powiedział m.in.: "Przybyliście z wizytą Ad limina apostolorum do Piotra naszych czasów - videre Petrum. Do oceanu modlitwy dołączmy i naszą modlitwę, by nie tylko Ojca Świętego odwiedzić, ale przyjąć jego świadectwo i wypełnić jego wartościami nasze własne życie. Jesteśmy dziedzicami jego świadectwa".
Przy końcu Mszy św. Ksiądz Biskup wyraził wdzięczność abp. E. Nowakowi, o. Romanowi, Franciszkaninowi z Jasła, ks. Ryszardowi Boćkowskiemu, byłemu proboszczowi z parafii Świętej Rodziny, który obecnie pracuje w Rzymie, iwszystkim, którzy z sympatii do Rzeszowa przybyli, by uczestniczyć w tej Mszy św.
Następny dzień pielgrzymki przeznaczony był na pobyt w Wiecznym Mieście, a punktem kulminacyjnym dnia był udział w audiencji z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Na Plac św. Piotra przybyliśmy wcześnie, dlatego mogliśmy zająć najlepsze miejsca i być najbliżej Ojca Świętego.
Kolejnego dnia od wczesnego rana wszystkie grupy udały się na Monte Cassino, gdzie znajduje się cmentarz żołnierzy polskich.
Choć bez czerwonych maków o tej porze roku, miejsce to przywitało nas ciszą głęboką i piękną słoneczną pogodą. Wśród grobów polskich żołnierzy poległych w bitwie o Monte Cassino bp Kazimierz Górny wraz z kapłanami pielgrzymami odprawił Mszę św. Modliliśmy się za żołnierzy, którzy oddali życie na ziemi włoskiej, ale także za naszą Ojczyznę. Ksiądz Biskup wygłosił homilię, w której oddał hołd bohaterom i przypomniał zwycięstwo z 18 maja 1944 r. Modlitwa i pobyt na tym cmentarzu to było jedno z piękniejszych przeżyć naszej pielgrzymki. Tamci żołnierze zostawili krótki testament, który przez wszystkich pielgrzymów przekazują światu. I my także przywozimy go do naszej diecezji: "Przechodniu, powiedz Polsce, żeśmy polegli wierni w jej służbie".
Dalszy etap pielgrzymki to Loreto, a w nim sanktuarium Świętego Domu, gdzie modliliśmy się szczególnie za wszystkie rodziny, o powołania, a także za lotników, bo Matka Boża Loretańska jest ich Patronką. Stąd droga pielgrzymowania wiodła do średniowiecznego miasta Monte Sant Angelo - Góra Świętego Anioła. Miasto położone jest na wys. 843 m npm. na wzgórzach Gargano. Niezwykłość tego miejsca polega na tym, że objawienia św. Archanioła Michała (V w.) miały miejsce w skalistej, głębokiej Grocie. W późniejszych wiekach wokół Groty powstawały kolejne części świątyni. Sanktuarium, którym opiekują się Księża Michalici określane jest jako "Dom Boży, w którym każdy grzech będzie odpuszczony". Stąd już bardzo blisko było do San Giowani Rotondo, w którym każdy kamyk i każdy ślad mówi o Ojcu Pio. Tutaj nie tylko mogliśmy widzieć wiele pamiątek po św. Ojcu Pio, ale także był czas, aby zostawić tam swoje prośby i podziękowania. Ostatni akord pielgrzymki to Wenecja, skąd wyruszyliśmy w drogę powrotną do Rzeszowa.
Pielgrzymka przebiegła szczęśliwie, w atmosferze wzajemnej miłości i życzliwości.