Witam serdecznie, Cieszę się, że mogę pozdrowić Panią Aleksandrę i całe grono mojej „Niedzieli” - to pismo jest mi podarowane przez braci zakonnych. Niech będzie ono jak owoc Błogosławionego Miłosierdzia, o głębokiej trosce wobec bliźnich. Jako matka licznej rodziny, 11 pociech i trosk, chcę się trochę pożalić na swój trudny i bolesny los, który zawsze skrywam. I tylko w ciszy modlitw żalę się Sercu Jezusowemu. To przynosi mi ulgę, gdy mam nocne czuwanie przy sparaliżowanym synu… Jezus mówił: „Ufaj Mi”. To właśnie czynię i w tej szczerej, pisemnej rozmowie pragnę wyznać swój ból utrudzonej matki. Dźwigam bolesny los mojego 52-letniego cierpiącego syna, sparaliżowanego w dzieciństwie po otrzymaniu szczepionki przeciwko chorobie Heinego-Medina. Od 25 lat jestem wdową; mąż zmarł nagle. Po jego śmierci cały ciężar spoczął na moich słabych barkach. Przeszłam wiele trosk, w roku 1939 byłam w podziemiu kurierką „Wolnej Polski”. Organizację wykryto, ojca rozstrzelano, nas wywieziono do legionu karnego w Niemczech. W 1943 r. uśmiercono 2-letnią córeczkę wraz z 12 innymi maluchami. W 1945 r. powróciłam z rodziną do Łodzi - głucha, z odbitymi kręgami. Leczono mnie przez PCK, ale głuchota pozostała jako wieczna pamiątka. Może ktoś sercem zrozumie mój ból i troskę modlitewną, wesprze, poda swą dłoń. Piszę wiersze, to mnie umacnia. Z szacunkiem dla całego grona Przyjaciół „Niedzieli”. Z Bogiem - Aurelia z Łodzi
Jaki jest sens sakramentu pokuty i pojednania? Dlaczego potrzebujemy przebaczenia? Wyjaśnia ks. Mariusz Rosik, znany i ceniony profesor teologii.
Kiedy Jezus ukazał się apostołom w Wieczerniku w niedzielę zmartwychwstania, rzekł do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22–23). Wydarzenie to jest konstytutywne dla sakramentu zwanego sakramentem pojednania. O ile w chrzcie dzieci dokonuje się obmycie z grzechu pierworodnego, a w przypadku chrztu dorosłych – z każdego grzechu popełnionego do tej pory, o tyle w sakramencie pojednania Bóg przebacza penitentowi grzechy popełnione po ostatniej spowiedzi. Przepięknym komentarzem do tych dwóch sakramentów zdają się być słowa św. Ambrożego, żyjącego w IV stuleciu biskupa Mediolanu: „Kościół ma wodę i łzy: wodę chrztu i łzy pokuty” (Epistulae 41,12).
Boją się dzieci. Boją się rodzice. Boją się nauczyciele. Panuje chaos, dezinformacja. Co można uczynić, aby zapobiec kolejnym tragediom? Paradoksalnie, bardzo wiele. I to już dzisiaj. Nie w ministerstwie, nie w kuratorium, nie w kolejnym raporcie, ale przy rodzinnym stole.
O dramatycznych wydarzeniach w szkołach huczy dziś cała Polska. Jak to przełożyć na konkret mojego życia?
Lęk przed tym, co dopiero ma się wydarzyć, potrafi odebrać pokój już dziś. Nie znamy jutra, ale możemy pamiętać, że Jezus zna je doskonale. Nie musisz mieć odpowiedzi na wszystkie pytania – możesz po prostu powierzyć Mu swoje jutro.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
