Laurent Cantet, reżyser francuskiego filmu Time Out (dystrybutor zostawił tytuł angielski), podejmuje temat reakcji człowieka na utratę pracy. Opisane tu wydarzenia zdarzyły się w rzeczywistości i obiegły francuską prasę.
Akcja rozgrywa się w pobliżu granicy ze Szwajcarią. Vincent, kochający mąż i ojciec trojga dzieci, pracuje w firmie reklamowej jako doradca finansowy. Poznajemy go, jak spędza całe dnie na jazdach samochodem. Nie chce się bowiem przyznać rodzinie, że został zwolniony z posady. Bohater brnie rozpaczliwie w tej grze mistyfikacji i zaczyna naciągać kolegów na pieniądze pod pozorem dobrych lokat bankowych. W końcu udaje, że pracuje w Genewie w firmie związanej z ONZ. Te wszystkie rozpaczliwe oszustwa muszą wyjść w końcu na jaw...
Autor filmu spokojnie przygląda się postępowaniu bohatera i usiłuje je zrozumieć. Nie potępia go, jednak sugeruje, że frustracja Vincenta, działającego w imię dobra kochanej przez niego rodziny, wynika z głębszych pobudek aniżeli strach przed ujawnieniem prawdy. Praca we współczesnych firmach narzuca tak wielkie rygory i dyscyplinę, że normalnemu człowiekowi trudno się często temu podporządkować. Akcja filmu toczy się powoli, widzowie mogą uważnie śledzić reakcje bohatera i zrozumieć jego rozpaczliwą sytuację. Nie grają tu znane gwiazdy kina francuskiego, lecz aktorzy u nas mało znani. Dzięki temu możemy identyfikować się ze wszystkimi postaciami.
We Włoszech rozgorzała debata o zagrożeniach, jakie niesie dla społeczeństwa „rodzicielstwo wieloosobowe”
Po raz pierwszy we Włoszech sąd uznał, że dziecko może mieć troje rodziców: matkę i dwóch ojców, żyjących w zalegalizowanym za granicą „małżeństwie” homoseksualnym. Orzeczenie to wywołało ogólnonarodową debatę nie tylko o granicach prawa rodzinnego, ale również o istocie rodziny, dobru dziecka i zagrożeniach, jakie niesie dla społeczeństwa „rodzicielstwo wieloosobowe”.
Czteroletni dziś chłopiec urodził się i mieszka na stałe w Niemczech. Od początku wychowywany jest przez dwóch mężczyzn - Włocha i Niemca, którzy pozostają w uznawanym w tym kraju prawnie związku homoseksualnym. Jego matką jest zaprzyjaźniona z nimi kobieta, która ma już inne dzieci. Dziecko zostało poczęte bez uciekania się do sztucznego zapłodnienia i zostało uznane zarówno przez matkę, jak i ojca biologicznego, któremu zostało powierzone. Drugi z mężczyzn uzyskał w Niemczech prawo do adopcji dziecka zgodnie z tamtejszym przepisami dopuszczającymi adopcję przez pary homoseksualne. Chłopiec nosił już jego włoskie nazwisko, ponieważ przyjął je jego partner wraz z zawarciem „małżeństwa”.
Maryja ukazywała się w Fatimie raz w miesiącu od 13 maja do 13 października 1917 roku. Z objawieniami fatimskimi i ich historią związane są fascynujące fakty, wciąż niestety mało znane lub zapomniane. Przypominamy kilka z nich.
Cud słońca, którego świadkami były dziesiątki tysięcy ludzi. Małe dzieci, którym w odległej portugalskiej wiosce objawiała się Maryja. Matka Boża przekazała im trzy tajemnice fatimskie. Dwie z nich zostały upublicznione w 1941 roku, trzecia zaś na ujawnienie czekała aż do 2000 roku. Te fakty są powszechnie znane. Ale co właściwie wydarzyło się na wzgórzach w środkowej Portugalii 105 lat temu? I jakie znaczenie ma to dla Kościoła w XXI wieku? Mija właśnie 105 lat odkąd trojgu pastuszkom ukazała się Matka Boża.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Najłatwiej jest przyjść na chwilę. Najtrudniej — zostać. Być przy kimś dłużej niż moment entuzjazmu. Wytrwać, kiedy codzienność przestaje być „ładna”. Maryja zostaje. To spojrzenie, które nie ucieka, gdy przestaje być wygodnie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.