Jaka religia w Korei Południowej jest najbardziej godna zaufania? To pytanie zadali redaktorzy prestiżowego tygodnika „Sisain” i szukali na nie odpowiedzi, prowadząc badanie socjologiczne na 1000-osobowej grupie Koreańczyków. 57,6 proc. respondentów wskazało katolicyzm jako najbardziej godną zaufania religię. Na drugim miejscu był buddyzm, który wskazała dokładnie połowa badanych. Wspólnotom protestanckim ufa tylko co czwarty badany. Najmniejszym zaufaniem cieszy się koreański buddyzm won, któremu ufa jedynie 6,2 proc. Koreańczyków.
Eksperci, tłumacząc takie, a nie inne wyniki, wskazali przede wszystkim na społeczną doktrynę Kościoła katolickiego, która pozwala mu zajmować stanowisko w wielu bliskich życia przeciętnego obywatela sprawach, o których przedstawiciele innych religii milczą. Kościół często wyraża sprzeciw wobec projektów rządowych, czym zyskuje na wiarygodności. Co ciekawe, kredyt zaufania w stołecznym Seulu jest nawet wyższy niż średnia dla całego kraju. 62,3 proc. mieszkańców koreańskiej stolicy darzy katolicyzm największym zaufaniem.
Samotność nie jest tylko przykrym uczuciem. Coraz częściej mówi się o niej jak o jednym z najpoważniejszych problemów naszych czasów — takim, który dotyka psychiki, ciała, relacji i życia duchowego.
Samotność nie omija nikogo — ani owiec, ani pasterzy. Bywa, że zagubiony czuje się ten, kto szuka prowadzenia, ale bywa też, że samotny jest ten, kto sam ma prowadzić innych. Dlatego ta Ewangelia nie jest tylko opowieścią o potrzebie kapłanów, ale także o kruchości człowieka, odpowiedzialności za wspólnotę i modlitwie za tych, którzy niosą ciężar pasterzowania.
– Chcemy na nowo opieczętować nasze serca Eucharystią, żebyśmy umieli być wierni Bogu we wszystkich okolicznościach naszego życia – powiedział abp Wacław Depo. 13 czerwca metropolita częstochowski przewodniczył Mszy św. w Parafii św. Piotra w okowach w Białej k. Wielunia podczas XIII Pielgrzymki Liturgicznej Służby Ołtarza Archidiecezji Częstochowskiej.
Pielgrzymka odbyła się pod hasłem: „Uczniowie – ministranci – misjonarze”.
Jakie są ostateczne rzeczy człowieka? Takie pytanie pamiętamy na pewno z katechizmu. Pamiętamy też pewnie odpowiedź na to pytanie. Ostatecznymi rzeczami człowieka są: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło. Ale czy piekło może być puste? Czy możliwe jest, by wszyscy ludzie zostali zbawieni? Te pytania pojawiają się już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Jak w każdej dyskusji teologicznej – zaczynamy od sięgnięcia do Pisma Świętego. Tam szukamy objaśnienia, wskazówek i rozwiązania wątpliwości. Tymczasem Biblia daje nam argumenty zarówno za powszechnym zbawieniem, jak też za wiecznym potępieniem. Polemika często polega na ustawieniu się radykalnie po jednej lub po drugiej stronie sporu, a trzeba spojrzeć całościowo na źródła skrypturystyczne i osadzić je we właściwym kontekście.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
