Serdecznie witam i chcę bardzo podziękować za listy, które mi przesłaliście po moim anonsie (4079). Trochę o tym powiem. Niestety, z korespondencji nic nie wyszło, bo jeśli pisali mężczyźni, to myśleli matrymonialnie, co mnie niesamowicie dziwiło, gdyż jestem przecież w podeszłym wieku. A już gdy napisał o tym dużo młodszy człowiek, lub z ZK, to dziwiło tym bardziej. No bo jaki może mieć w tym cel?
A kobiety - na co bardzo liczyłam - były raczej obojętne na to, co się pisze, więc szkoda było się wysilać, choć trudno to zrozumieć. Dodam jeszcze, że otrzymałam list z Kanady. To było coś! Ale ta pani wracała do kraju i miała się po powrocie odezwać - już z Polski.
Niestety - cisza. Szkoda. Trudno, los nie był dla mnie zbyt łaskawy (należę do niepełnosprawnych) i nadal jestem osamotniona.
Krystyna z Wielkopolski

Może po tym liście ktoś wreszcie do Pani napisze? Ale nie mam recepty na udaną korespondencję. Ludzie są tak różni, tak różne są ich oczekiwania i motywy, że nie ma mowy, aby coś przewidzieć. Poza tym sama korespondencja z czasem nie wystarcza. Ludzie chcą się spotkać, zobaczyć na własne oczy współkorespondenta, może znajomość przerodzi się w coś więcej. Zdarza się, że w ten sposób odnajdują się dwie bratnie dusze.
Ale z uporem maniaka próbuję zachęcać Państwa do szukania znajomych i przyjaciół wokół siebie, w najbliższym otoczeniu. Do wychodzenia z domu i przyłączania się do jakichś grup zorganizowanych. Oczywiście, jeśli chcemy się rozwijać, doskonalić, to grupy takie powinny być pożyteczne. Pożyteczne dla ciała i dla ducha. Dla ciała np. jakieś stowarzyszenia charytatywne, zaś dla ducha - modlitewne. Czasem trafi się „dwa w jednym”, tak jest ze stowarzyszeniami katolickimi.
Dziwię się czasami, gdy ktoś zachwyca się innymi wyznaniami i religiami, że tak sensownie się udzielają, a nie zna możliwości swojej religii. A Kościół katolicki ma ich chyba najwięcej na całym świecie!

Zapraszam do słuchania „Familijnej Jedynki” - niedzielnej audycji Redakcji Katolickiej w Programie I Polskiego Radia (godz. 6-9), gdzie w „Kochanym życiu” w niektóre niedziele odpowiadam na listy. (A)