TAJEMNICE RADOSNE

I. TAJEMNICA RADOSNA ZWIASTOWANIE PAŃSKIE

„Anioł rzekł do Maryi: »Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami«” (Łk 1,28). W czterech ścianach ubogiego domu w Nazarecie rozgrywa się jedno z najważniejszych wydarzeń zbawczych. Młoda dziewczyna, Maryja, wysłuchawszy archanioła Gabriela, wypowiedziała Bogu swe fiat. Zgodziła się wypełnić powołanie Matki Syna Bożego. Odtąd Jej drogi jeszcze ściślej związały się z Wszechmocnym. Przyjęła bezwarunkowo wolę Bożą i pozwoliła, by Pan prowadził Ją przez życie. Została do tego przygotowana szczególną łaską niepokalanego poczęcia oraz poprzez duchowe wzrastanie w czasie swego dzieciństwa. Święty Szarbel również zrozumiał swe powołanie w ciszy ubogiego domu rodzinnego. Od dziecka przygotowywał się na wypowiedzenie swego fiat do życia kapłańskiego i zakonnego przez gorliwą modlitwę i pracę nad sobą. Jak Maryja postanowił bez wahania pójść za natchnieniem Bożym. Módlmy się, abyśmy i my okazywali Bogu posłuszeństwo, w duchu ufności i pełni radości pełnili Jego zbawczą wolę.

II. TAJEMNICA RADOSNA NAWIEDZENIE ŚW. ELŻBIETY

„Elżbieta wydała okrzyk i powiedziała: »Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana«” (Łk 1,42. 45). Maryja z pośpiechem udała się do swej krewnej Elżbiety, by towarzyszyć jej w oczekiwaniu na narodziny potomka. Wiedziała, że będzie jej potrzebna. Nie szczędziła siebie, by pokonać drogę z Nazaretu do Ain Karim. Z radością podjęła posługę, której w tym czasie potrzebowała krewna. Święty Szarbel również spieszy z pomocą swoim czcicielom w różnorakich ich potrzebach. Za życia ziemskiego modlił się i pokutował za grzeszników, ratując od zguby wiele dusz, uzdrawiał chorych i pocieszał strapionych. Po swej chwalebnej śmierci nieustannie przyczynia się za tymi, którzy w swych modlitwach wzywają jego pośrednictwa. Jest jak Maryja blisko potrzebujących pomocy i oparcia. Naśladujmy Maryję i świętego Szarbela w gorliwej służbie bliźnim, wiedząc, że nasze dobre czyny nie tylko ubogacają ich życie, lecz także nas samych.

III. TAJEMNICA RADOSNA BOŻE NARODZENIE

„Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: »Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie«” (Łk 2,9–12). Syn Boży przyszedł na świat w skrajnym ubóstwie. Pierwszym domem była Mu stajnia betlejemska, a pierwszymi, którzy Go nawiedzili, ubodzy pasterze. Maryja i Józef z pokorą przyjęli te uwarunkowania życiowe, ciesząc się niewymownie narodzinami ukochanego Syna. Ich gorąca miłość wynagrodziła Chrystusowi trudne warunki narodzin. Święty Szarbel również doświadczył ubóstwa. Urodził się w ubogiej rodzinie. Jego dzieciństwo naznaczone zostało cierpieniem spowodowanym śmiercią ojca. W swej rodzinie doświadczył miłości matki i pobożnego ojczyma. Prośmy Pana, aby było w nas tyle miłości, by wynagradzała ona Chrystusowi ubóstwo i nędzę Jego narodzin w Betlejem. Niech ze stajni betlejemskiej uczyni ona królewską komnatę godną Syna Bożego.

IV. TAJEMNICA RADOSNA OFIAROWANIE PAŃSKIE

„Symeon wziął Dziecię w objęcia, błogosławił Boga i mówił: »Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela«” (Łk 2,28–32). Rodzice Jezusa zanieśli Go do świątyni, by podziękować za Jego szczęśliwe narodziny. Uznali w Nim dar Boży. Tutaj też usłyszeli proroctwo będące potwierdzeniem słów anioła Gabriela. Jezus jest kimś niezwykłym. Jego zadaniem jest zbawić świat poprzez dar z siebie samego. Święty Szarbel również miłował świątynię Pańską i już w młodości ofiarował siebie na wyłączną służbę Bogu w zakonie i kapłaństwie. Nie widział dla siebie innego zadania, jak niesienie światu Boga w milczeniu, pokucie, ciężkiej pracy i modlitwie kontemplacyjnej. Módlmy się o ducha ofiary dla nas, byśmy bez przymusu i z radością realizowali nasze chrześcijańskie powołanie do życia w wolności i świętości dzieci Bożych.

V. TAJEMNICA RADOSNA ZNALEZIENIE CHRYSTUSA W ŚWIĄTYNI

„Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: »Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie«. Lecz On im odpowiedział: »Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?«” (Łk 2,46–49). Józef i Maryja przeżyli wielki ból, gdy uświadomili sobie zagubienie Jezusa. Szukali Go z wielkim niepokojem i trwogą. Czynili sobie wyrzuty, jak mogli Go tak lekkomyślnie stracić z oczu. Gdy Go odnaleźli, odczuli niewypowiedzianą ulgę i radość. Jednocześnie nauczyli się, że jest On zawsze obecny w sprawach Ojca Niebieskiego. Święty Szarbel szukał Chrystusa w swym życiu wiedziony tęsknotą i miłością. Jezus był dla Niego kimś najważniejszym, dlatego starał się Go nie utracić sprzed oczu. Jego serce było pogrążone w nieustannej modlitwie. Trwając przy Jezusie, innych prowadził do Niego. Wskazywał drogę do ołtarza i konfesjonału, gdzie zawsze jest On obecny w sprawach Ojca. Módlmy się dla siebie o łaskę życia w czystości serca. Prośmy o to, abyśmy nigdy nie utracili łaski Bożej i nie skazywali siebie na przerażającą samotność i opuszczenie.

Różaniec pochodzi z książki "Modlitewnik Św. Szarbela. Modlitwy współbraci z klasztoru w Annai". CAŁOŚĆ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!