Rok 2015. To nowa data wejścia naszego kraju do strefy euro. Czy 31 grudnia 2014 r. na zabawie sylwestrowej pożegnamy się ze złotym, a po północy przywitamy euro? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Zbyt wiele niewiadomych, zbyt wiele trudności przed nami. Decyzje nie zależą tylko od nas, także od naszych partnerów z Europejskiego Banku Centralnego i Komisji Europejskiej.
Ze strony polskiej trudność pierwszorzędna to zmiana Konstytucji. Tego zadania nie przeprowadzi sama koalicja, bo ma za mało głosów. Potrzebne jest porozumienie z opozycją, a to w sytuacji walki politycznej „na śmierć i życie” jest trudne do wyobrażenia. Czy kolejne wybory zmienią arenę polityczną na tyle, że niepotrzebne stanie się zawarcie porozumienia koalicji z opozycją, bo ta pierwsza będzie na tyle silna, że sama poradzi sobie ze zmianą Konstytucji?
Na 90 proc. - nie.
Do tego dochodzi konieczność akceptacji ze strony EBC i KE. To zaś zależy od spełnienia kryteriów ekonomicznych, a nie należą one do łatwych. Czeka nas konieczność redukcji deficytu budżetowego. Dziś wynosi on 6 proc. Kryteria z Maastricht mówią najwyżej o 3 proc.
Do tego dochodzi konieczność ograniczenia inflacji do 1,5 pkt. proc. średniej inflacji w trzech krajach członkowskich UE o najniższym poziomie inflacji oraz utrzymywania przez dwa lata sztywnego kursu walutowego.
To nie jest krakanie, ale wiele musi się na naszej scenie politycznej zmienić, żeby te warunki spełnić. Potrzeba porozumienia lub - jak kto woli - zgody.