Sympozjum dla Kapłanów 25-28 I 2010

Komisja ds. Duchowieństwa Episkopatu Polski organizuje na Jasnej Górze w dniach 25 stycznia (godz. 16) - 28 stycznia (godz.12.30) 2010 r. XIX Sympozjum dla Księży Rekolekcjonistów, Ojców Duchownych i Spowiedników Kapłańskich. Mieszkanie i obrady - w Domu Pielgrzyma (42-225 Częstochowa, ul. Kard. Wyszyńskiego 1/31, tel.: 34 377-75-64).
Temat I: Rok Kapłański - Patron: św. Jan Maria Vianney
Temat II: Rok duszpasterski: Bądźmy świadkami Miłości.
Prelegentami i konferencjonistami będą: kard. Stanisław Dziwisz - przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa, abp Stanisław Nowak, bp Stefan Cichy, bp Jan Szkodoń, bp Andrzej Czaja, bp Paweł Socha, ks. prof. Janusz Królikowski, ks. prof. Marek Chmielewski, ks. prof. Jerzy Misiurek, ks. prał. Jan Sikorski, ks. dr Tomasz Rusiecki, o. Józef Płatek OSPPE, ks. dr hab. Andrzej Michalik i ks. dr Czesław Noworolnik.
Do udziału w sympozjum zaproszeni są ojcowie duchowni diecezjalni i dekanalni, rekolekcjoniści, głoszący konferencje dla kapłanów, spowiednicy kapłanów i osób konsekrowanych oraz kapłani zainteresowani problematyką.
Ze względu na charakter ściśle modlitewny i formacyjny sympozjum kapłani uczestniczący w nim mogą uzyskać zaświadczenie o odprawionych rekolekcjach kapłańskich.

+ Paweł Socha z upoważnienia Przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa Stanisława Kardynała Dziwisza

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zapowiedzi

Reklama

9-17 stycznia - Nowenna do św. Pawła I Pustelnika - „Pawełki” (godz. 18)
17 stycznia - Zewnętrzna uroczystość św. Pawła I Pustelnika, wieńcząca dziewięciodniowe nabożeństwo „Pawełek”:
godz. 11 - Suma odpustowa;
godz. 16.15 - „Pawełki” połączone z indywidualnym błogosławieństwem dzieci i rozdzieleniem upominków dla najmłodszych

Boże Narodzenie na Jasnej Górze

Pasterka

Reklama

W noc wigilijną uroczystości Narodzenia Pańskiego na Jasnej Górze została odprawiona Pasterka pod przewodnictwem o. Izydora Matuszewskiego, generała Zakonu Paulinów. Eucharystia celebrowana była w częściowo odnowionej bazylice, która po przeprowadzonych remontach została ponownie otwarta dla pielgrzymów.
- Noc Bożego Narodzenia pełna jest paradoksów, przeciwieństw, tajemniczych znaków. Narodziny Zbawiciela poruszyły niebo i ziemię, bogatych i biednych - powiedział w homilii o. Matuszewski. - Boże Narodzenie to święta, które objawiają prawdę o Bogu i człowieku. Nie jest to prawda świata, krzykliwa, rozdęta migotaniem kolorowych świateł, czczych mów i deklaracji, złamanych obietnic, wstydliwych afer, ohydnych pomówień (…). Znakiem w poszukiwaniu prawdy jest coś pokornego i cichego, bezbronnego i prostego, szczerego i świętego zarazem. Aby dokonywało się Boże Narodzenie w nas, trzeba Bogu otworzyć drzwi naszych serc i umysłów i zaprosić Go do środka, otworzyć drzwi parlamentów, mediów, drzwi systemów gospodarczych, ekonomicznych, wychowawczych, otworzyć wszelkie drzwi ludzkiej egzystencji. Uczyńmy to - apelował o. Matuszewski.
Na zakończenie Liturgii świąteczne życzenia złożył zgromadzonym przeor Jasnej Góry - o. Roman Majewski.
Po Pasterce nastąpiło oficjalne otwarcie jasnogórskiej szopki. Figurkę Dzieciątka Jezus, poświęconą w bazylice, procesjonalnie przeniesiono do szopki i złożono w żłóbku.
Pasterka została odprawiona również w kaplicy św. Józefa na Halach, w duszpasterstwie młodzieżowym, a przewodniczył jej o. Wojciech Dec, przełożony tej wspólnoty.

Świąteczna Suma

W pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak odprawił uroczystą Sumę w Bazylice Jasnogórskiej. W homilii metropolita zadał pytanie: Po co Bóg stał się człowiekiem? - Bóg stał się człowiekiem, żeby człowiek był synem Bożym - mówił. - Chociaż człowiek jest z ziemi, powinien naprawdę radować się z tego, że jest powołany do bycia z Bogiem, do kontaktu z Panem Bogiem. Słowo Ciałem się stało i zamieszkało między nami, abyśmy byli synami Bożymi, abyśmy się mogli rodzić z Boga - zaznaczył abp Stanisław Nowak. - To jest tajemnica naszego osobistego życia. Boże Narodzenie woła, woła o to, żeby się tak rodzić. Radujmy się na Boże Narodzenie tym, że Bóg się narodził i uczynił nas swoimi synami, dziećmi, i żyjmy jak dzieci. Maryja umie pielęgnować Dziecko i dlatego do Niej tu, na Jasnej Górze, zwracamy się: „Matko Boża, pielęgnuj tę Polskę. Pielęgnuj Europę, pielęgnuj świat. Błagamy. Uwielbiamy Cię (…). Matko Boża, wychowuj nasze synostwo Boże...”.
Na Sumie śpiewał Jasnogórski Chór Mieszany im. Matki Bożej Królowej Polski pod dyrekcją Marcina Lauzera.

Modlitwa i kolędowanie

Święto rodzin na Jasnej Górze

Szczególna modlitwa za polskie rodziny odbywała się na Jasnej Górze 27 grudnia - w niedzielę Świętej Rodziny. Msza św. w intencji rodzin została odprawiona w Bazylice Jasnogórskiej. Pamiętano również o rodzinach w Kamerunie, pozostających pod opieką paulinów posługujących w Ayos. Na pomoc misjom zbierane też były ofiary pieniężne.
W czasie Mszy św. przedstawiciele rodzin otrzymali krzyż, zobowiązując się do stawania w jego obronie i do budowania z Chrystusem ogniska domowego, Polski, Europy i świata. Krzyże z chleba, drewna, masy solnej, a nawet uszyte z dżinsu wykonały dzieci i młodzież z kilku częstochowskich szkół.
Po Mszy św. w namiocie-kaplicy, ustawionym w Wieczerniku, odbyło się wspólne kolędowanie. Rodzinne śpiewy tradycyjnych kolęd, przy akompaniamencie instrumentów, nawiązywały do polskich zwyczajów świętowania Bożego Narodzenia i stanowiły wezwanie do podtrzymywania ojczystej kultury. Specjalne śpiewniki na rodzinne kolędowanie przygotowali uczniowie Szkoły Podstawowej im. Małego Powstańca w Częstochowie. W intencji rodzin odmówiona została także modlitwa różańcowa. Spotkaniu towarzyszył konkurs na najliczniej reprezentowaną rodzinę.
Organizatorzy - Klasztor Ojców Paulinów, Radio Jasna Góra i Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”
Oddział w Częstochowie - przygotowali też niespodzianki. Zostały m.in. zaprezentowane bombki choinkowe, które znajdowały się na świątecznym drzewku w Watykanie w 1997 r., kiedy choinkę i ozdoby zawieźli do Papieża Polaka górale z Zakopanego. Bombki są własnością redakcji Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
Uroczystość zakończyło rodzinne nawiedzenie bożonarodzeniowej szopki, która znajduje się na fosach, w paulińskich ogrodach. (I. T.)

O. Stanisław Tomoń OSPPE - Rzecznik Jasnej Góry

2010-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Red.

Karol Porwich/Niedziela

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

Niedziela podlaska 17/2001

JÓZEF RYDZEWSKI

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.

CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Miedniewice - Cud w stodole i Święta Rodzina przy stole

2026-05-20 20:58

Ks. Krzysztof Hawro

[ TEMATY ]

Święta Rodzina

Majowe podróże z Maryją

Miedniewice

diecezja.lowicz.pl

Sanktuarium w Miedniewicach

Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.

Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama