Zanim zacząłem pisać ten odcinek „Komputera” (z moich obliczeń wynika, że już 107.), pomyślałem sobie, że znowu komuś się narażę. Rozumując bowiem logicznie, trzeba teraz bowiem na konkretnym przykładzie (lub przykładach) pokazać, jak się zakłada konto pocztowe. I zaraz ktoś powie, dlaczego akurat u tej firmy, a nie u innej. Ale inaczej się chyba nie da.
Jest wielu operatorów, którzy oferują nam konta pocztowe za darmo. Minusem jest wtedy to, że wysyłając do kogoś e-maila z serwera takiego operatora, do naszego listu może być dołączona reklama. Nie zawsze jest to reklama produktów i usług, które popieramy. Czasami jest to wręcz reklama, której się wstydzimy. Jest to jednak wynik tego, że „za darmo umarło…”. Poza tym my sami będziemy otrzymywali od naszego usługodawcy reklamy, które mogą nas czasami denerwować. I nie mówię tu o spamie, czyli niechcianej poczcie od podmiotów zewnętrznych. Po prostu nasz operator na czymś musi zarobić, skoro oferuje nam bezpłatną pocztę.
A teraz do konkretów. Przypuśćmy, że chcemy założyć konto za darmo na serwerze Wirtualnej Polski. Wchodzimy na stronę www.wp.pl, a u góry na link „Poczta” (można też od razu wpisać adres: www.poczta.wp.pl). Oczywiście, po wyświetleniu żądanej strony nie możesz się jeszcze zalogować, bo nie masz konta. Serwer jednak proponuje: „Nie masz jeszcze konta? Załóż konto”. To ostatnie zdanie jest linkiem do następnej strony. Mamy teraz przed sobą formularz, który musimy wypełnić. Pola na żółto są obowiązkowe. Login to nasze komputerowe nazwisko do logowania się przy korzystaniu z poczty. Wpisujemy np. „komputer”. I tu pierwsze zaskoczenie: z tego loginu już ktoś korzysta. Szukamy kolejnego. Jest on ważny, bowiem login będzie tym słowem, które w adresie naszej poczty znajdzie się przed „@”, czyli „małpą”. Ponieważ na popularnych serwerach swoje konta ma bardzo wielu użytkowników, zwykłe, proste słowa są już zazwyczaj zajęte. Dlatego można słowo połączyć z jakąś cyfrą. Moja rada: wybierajmy taki login, który później będzie można łatwo, np. w rozmowie telefonicznej powiedzieć znajomym. Loginy w rodzaju „ktmua” są nie do wymówienia. Trzeba je wtedy przeliterować, co zajmuje niepotrzebnie czas. Poza tym dobry login to krótki login. Możemy np. wymyślić login „komputerdlabardzopoczatkujacych”, ale jest on stanowczo za długi. Ja wymyśliłem login „komputerabc” (nie używamy polskich liter typu ś, ć, ą). I ten login operator już zarezerwował dla mnie, nikt inny nie będzie mógł go wykorzystać.
Kadr z filmu - (L)Filip Gurłacz i (P)Andrzej Mastalerz
Janek (Filip Gurłacz) to chłopak, któremu życie nie dało szansy na beztroską młodość. Porzucony przez ojca alkoholika (Andrzej Mastalerz) każdego dnia walczy o przetrwanie i opiekuje się ciężko chorą matką (Maria Gładkowska). Aby zdobyć pieniądze na leczenie i utrzymanie domu, podejmuje coraz bardziej ryzykowne decyzje, wpadając w spiralę problemów, z której coraz trudniej się wydostać. Gdy nad jego życiem zbierają się najciemniejsze chmury, a utrata wszystkiego wydaje się nieunikniona, niespodziewanie powraca ojciec. Człowiek, który zawiódł najmocniej! O czym mowa?
Mowa o filmie Odzyskany. To poruszająca, pełna emocji opowieść o rodzinie, przebaczeniu i nadziei, która potrafi się odrodzić nawet w najbardziej beznadziejnych okolicznościach. To historia o utraconym dzieciństwie, tęsknocie za bliskością i walce o drugą szansę, zanim będzie za późno.
Konfrontacja Jeremiasza z Chananiaszem rozgrywa się w czwartym roku Sedecjasza (594/593 przed Chr.), krótko po pierwszej deportacji. W Jerozolimie fermentują plany antybabilońskiej koalicji, a Jeremiasz - zgodnie z poleceniem z rozdziału poprzedniego - chodzi z drewnianym jarzmem na szyi, ogłaszając, że poddanie się Nabuchodonozorowi jest w tej godzinie wolą Boga. Chananiasz z Gibeonu przemawia w świątyni językiem czystej pociechy. W ciągu dwóch lat jarzmo zostanie złamane, wrócą naczynia świątynne i król Jechoniasz. Jego mowa niesie ulgę - i dlatego jest groźna. Fałszywe proroctwo rzadko kłamie wprost. Częściej mówi to, co lud pragnie usłyszeć.
Na pielgrzymim szlaku nie wszyscy idą z tych samych powodów. Jedni proszą, inni dziękują, jeszcze inni szukają pokoju, rozeznają powołanie lub po prostu chcą być bliżej Boga. Młodzi pielgrzymi zgodnie przyznają, że najważniejsze rzeczy dzieją się nie na trasie, lecz w sercu.
– Trudno opisać pielgrzymkę, trzeba po prostu na nią pójść, by przekonać się, czym jest. Idę już po raz piąty do samej Jasnej Góry i ta pielgrzymka stanowi centrum mojego roku. To pod nią układam całe wakacje – mówi Kalina z grupy 20. i dodaje: – To coś zupełnie innego niż chodzenie po górach. Owszem, tutaj też się idzie, jest zmęczenie i są ludzie, ale panuje wyjątkowy klimat modlitwy i wspólnoty. Czuję się, jakbym była innym człowiekiem. Gdy przyszłam dziś na Mszę św., zobaczyłam osoby, które już kojarzę i znam z widzenia. Poczułam, że jestem u siebie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
