Na temat tej miejscowości w Słowniku geograficznym z 1890 r. czytamy: "Strońsk, dawniej Stronsko, wieś i folwark, nad rzeką Wartą, powiat łaski, gmina Zapolice, parafia Strońsk. Posiada kościół parafialny murowany. Na obszarze wsi wznosi się wzgórze zwane górą Strońską (około 300 stóp nad poziom Warty), a w XVI wieku noszące nazwę Grodzisko. Z góry tej rozległy widok na okolice Sieradza i Warty. Podobno rząd pruski zamierzał wznieść tu fortyfikacye i w tym celu dokonane zostały szczegółowe pomiary.
Kościół w Strońsku pw. 11000 Dziewic istniał już w XIV wieku zapewne. Jeden ze strońskich dziedziców wsi (h. Doliwa) wzniósł nowy murowany kościół w 1458 r. Kościół ten został odbudowany i rozszerzony w 1726 r. przez dziedzica Kazimierza Walewskiego, kasztelana spicymierskiego. W kościele słynie z cudów obraz Przemienienia Pańskiego. Dziesięcina z łanów kmiecych szła dla plebana. Do proboszcza należała też, prócz ról i placów, rzeczka Grabia na przestrzeni od granicy Zapolic do młyna w Strońsku".
Według innych dokumentów, parafię w tej miejscowości erygował w XIII wieku arcybiskup gnieźnieński Pełka. Około 1250 roku wystawiono murowaną świątynię pw. św.
Urszuli dzięki fundacji arcybiskupów gnieźnieńskich. W 1458 r. kościół ten został gruntownie przebudowany, z zachowaniem prezbiterium i części nawy. W 1600 r. Teresa z Łaszczowskich Walewska ufundowała dobudowaną do świątyni drewnianą kaplicę. W 1726 r. kościół powiększono, do dawnego prezbiterium dobudowano murowaną nawę, z czasem murowaną zakrystię, kaplicę i kruchtę. W obecnej swej formie jest to kościół orientowany, jednonawowy. Do zabytków stanowiących własność parafii należą m. in. dwie kropielnice przeniesione z nie istniejącej od 1842 r. kaplicy Ojców Dominikanów, znajdującej się we wsi Piaski. Zabytkiem są także - chrzcielnica drewniana klasycystyczna, trzy feretrony barokowe, a także barokowe ołtarze (główny i boczne).
Przy tutejszym kościele odnotowano istnienie następujących bractw: św. Anny (założone w 1579 r.), Żywego Różańca (1937) i III Zakonu św. Franciszka. Na terenie parafii znajdują się kaplice we wsi Piaski, Rzechta i Rembieszów. Obecnie parafia św. Urszuli w Strońsku, której proboszczem jest ks. Ryszard Płacek, należy do dekanatu widawskiego.
Obraz Matki Bożej Niepokalanej z Dzieciątkiem w Przemyślu
Nasza jubileuszowa wędrówka sprowadza nas z kalwaryjskich wzgórz do serca Przemyśla, do barokowej świątyni Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, w centralnym punkcie wspaniałego ołtarza, spoczywa skarb tego miasta – cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej. Choć nazywamy Ją Niepokalaną, wizerunek ten ukazuje nam Maryję w najpiękniejszej z Jej ról: jako Matkę trzymającą na ramieniu Boskie Dziecię.
Gdy stajemy przed tym obrazem, nasze oczy spotykają się z łagodnym, a jednocześnie pełnym powagi wzrokiem Maryi. Jej twarz, namalowana z niezwykłą precyzją na lipowej desce, emanuje pokojem. Jezus, spoczywający na Jej lewym ramieniu, prawą rączkę wznosi w geście błogosławieństwa, jakby chciał pobłogosławić każdy trud naszej pielgrzymki. W drugiej dłoni Maryja dzierży berło – znak, że jest Królową, ale Królową bliską, która nie panuje, lecz służy i kocha.
W obliczu aktów przemocy, do których doszło ostatnio w Jerozolimie i Libanie, wierzący w Chrystusa są wezwani do codziennego życia zgodnie z Ewangelią i do rozpoznawania siebie w Nim, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, które wydają się - jak pisze Wikariusz Kustodii Ziemi Świętej o. Ibrahim Faltas - „trudne i złożone”.
W moich najwcześniejszych wspomnieniach z dzieciństwa silnie utkwił obraz mojej matki, która pomagała mi rękami i głosem w wykonywaniu znaku krzyża. Nauczyła tego moich starszych braci, a po mnie – moich młodszych braci, i wszyscy naśladowaliśmy jej gesty i słowa, gdy budziliśmy się rano i przed zaśnięciem wieczorem, gdy zaczynaliśmy obiad oraz w każdej chwili, gdy czuliśmy potrzebę proszenia Boga o pomoc i ochronę. Noszenie krzyża na szyi, medalika z wizerunkiem Matki Bożej lub świętego, ubieranie się w stroje religijne, zwłaszcza dla tych, którzy należą do mniejszości w miejscu, w którym żyją, jest znakiem identyfikującym przynależność do Chrystusa. Egipscy chrześcijanie, tacy jak ja, mają mały krzyż wytatuowany na dłoni, który wskazuje na tożsamość chrześcijańską, którą nabywa się wraz z chrztem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
