Większe firmy intensywnie korzystające z Internetu bądź mieszkańcy większych miast mają możliwość uzyskania połączenia z Internetem przez tzw. łącza dzierżawione, określane również łączami szerokopasmowymi. Najbardziej popularną formą takich łącz są modemy kablowe. Wykorzystywane są one przez telewizje kablowe, które oferują takie usługi. Przepustowość w takich łączach jest zróżnicowana zależnie od danego operatora i waha się w graniach od 128 kbps do 2 i więcej Mbps.
Bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewniają łącza radiowe. Technologia ta opiera się na tzw. punktach dostępowych, specjalnych urządzeniach, które podłączone są do światowej sieci za pomocą standardowego okablowania. Pojedynczy punkt dostępowy (antena) może obsługiwać małą grupę użytkowników i może funkcjonować w zasięgu od 50 do 30 000 metrów. Sieci radiowe WLAN nabierają coraz większego znaczenia. Radiowy dostęp do Internetu zwany często Wi-Fi (Wireless Fidelity - bezprzewodowa jakość) jest popularną technologią w dużych budynkach biurowych i hotelach (HotSpot). Łatwość instalacji i konfiguracji, nawet dla osoby niebędącej informatykiem, powoduje, że technologia Wi-Fi może być dobrą podstawą lokalnej sieci. Przepustowości sieci Wi-Fi sięgają 54 Mb/s. Dzięki dużej przepustowości do sieci Wi-Fi może podłączyć się wielu użytkowników. Osoby posiadające nowsze laptopy mogą coraz częściej korzystać z darmowego dostępu do sieci w miejscach publicznych, np. w centrach handlowych, w pobliżu redakcji niektórych gazet, centrach miast (np. na rynku w Krakowie). Bezprzewodowy Internet proponują np. wszystkie sieci komórkowe. Do korzystania z niego konieczna jest już specjalna karta. Jeśli przymierzamy się do takiego podłączenia do światowej sieci (przez sieć komórkową), warto wcześniej sprawdzić, czy w miejscu naszego zamieszkania jest zasięg. Niewątpliwym plusem takiego rozwiązania jest to, że np. możemy zabrać naszego laptopa na wakacje. Tylko czy nie warto czasem odpocząć od sieci w realnej rzeczywistości?

komputer@niedziela.pl