W poprzednich odcinkach napisałem, jak stworzyć tzw. punktory czy numerowaną listę, która spowoduje, że tekst stanie się bardziej czytelny, zwłaszcza gdy trzeba coś wyliczyć, stworzyć spis treści itd. Innym sposobem, szczególnie wtedy, gdy chcemy, by tekst się „nie rozjeżdżał”, jest wstawienie go do tabelki. Nadaje się ona także do wstawiania rzędów liczb. Każda komórka takiej tabelki jest niezależna i może być osobno formatowana.
Aby stworzyć tabelkę, ustawiamy nasz kursor w miejscu, gdzie ma się ona pojawić. Teraz szukamy w naszym górnym menu odpowiedniego symbolu (ikona przedstawia miniaturową tabelkę). Ewentualnie szukamy „Wstaw” i dalej „Tabela”. Ikona jest o tyle wygodniejsza, że w specjalnym diagramie, który się ukaże po jej kliknięciu, od razu wybieramy ilość komórek, jaka będzie nam potrzebna. W najnowszej wersji Worda klikamy „Wstawianie”, a później „Tabela”. Pojawi się diagram pełen kwadracików, symbolizujących poszczególne komórki przyszłej tabeli. Ruszając myszką, zaznaczamy ilośc komórek (wierszy i kolumn, jaka będzie nam potrzebna). Jeśli wybierzemy „Wstaw tabelę” (w starszej wersji „Tabela”, „Wstaw” i znowu „Tabela”), wpisujemy w odpowiednie rubryki ilość wierszy i kolumn i zatwierdzamy „OK”. Aby przesunąć stworzoną przez nas tabelę, przeciągamy ją za mały uchwyt przy lewym górnym rogu tabeli.
Uwagi: 1. Przy pomocy klawisza [Tab] możemy bez użycia myszy przeskakiwać do kolejnych komórek tabeli, aby je wypełnić. 2. Klawisz [Enter] może nam posłużyć do utworzenia wewnątrz komórki nowego wiersza, inaczej długie wiersze naszego tekstu będą automatycznie zawijały się w komórce. 3. Jeśli zaznaczymy zawartość komórki lub komórek i klikniemy [Delete], zawartość, czyli tekst wpisany w komórki, zostanie usunięty, ale nie znikną same komórki.
Czasami odbieram bardzo miłe listy. Pani Iwona napisała: „Jak wielu czytelników «Niedzieli», zainteresowały mnie Pana odcinki «Komputer dla bardzo początkujących». Kilkakrotnie wcześniej próbowałam zabrać się za naukę obsługi komputera, ale jakoś zawsze - jako laika - odpychał mnie zbyt techniczny język takich publikacji. Pana lekcje zaś poprowadzone są fajnym, «ludzkim» językiem, to takie lekcje «komputera dla humanisty», co mi się bardzo podoba i łatwo mi się uczyć”.
Dwadzieścia dni i ponad 650 km liczy najdłuższa pątnicza wyprawa w Polsce - w sobotę 25 lipca rano z zachodniopomorskiego Pustkowa wyruszyła 42. Szczecińska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę.
„Szczecińska” to najdłuższa pod względem dystansu i liczby dni pielgrzymka piesza w Polsce. Od kilku lat rusza niemalże z plaży w nadmorskim Pustkowie, sprzed Bałtyckiego Krzyża Nadziei, będącego repliką krzyża na Giewoncie i liczy wtedy 651,8 km. Wcześniej wychodziła od ojców paulinów w pobliskim Łukęcinie. Jedna z grup promienistych ruszała z kolei ze Świnoujścia, skąd dystans do Jasnej Góry wynosił 633,5 km. Natomiast trasa z samego Szczecina wynosi 531 km.
Wierzący nie mają od razu w ręku wszystkich rozwiązań. Chrześcijanie po prostu szukają rozwiązań na trudności, które ich spotykają. Oni nie siedzą i nie płaczą, że coś im się nie udało, że życie im się pogmatwało, że spotkało ich nieszczęście, że doznają niesprawiedliwości czy czegoś jeszcze innego, nieprzyjemnego. Nie stoją w miejscu, ale szukają rozwiązań, sposobów wyjścia z trudnej sytuacji. Są podobni do rybaka, który nie ma w ręku ryby, ale rzuca wędkę, by ją złowić.
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją». «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Janusz Walędziak ps. „Czarny”, Zbigniew Daab ps. „Kapiszon”, Jan Antoni Witkowski ps. „Jaś”. Warszawscy powstańcy, którzy w związku ze zbliżającą się 82. rocznicą Powstania Warszawskiego, w Bibliotece na Koszykowej opowiadali o swojej walce i o tym, co dawało im siły w ekstremalnych warunkach.
W chwili rozpoczęcia walk mieli odpowiednio 12, 15 i 12 lat. "Czarny" był łącznikiem w zgrupowaniu Armii Krajowej "Chrobry II", uczestniczył w walkach w Śródmieściu. Pod gradem kul biegł z meldunkami podczas walk o PAST-ę. Był podkomendnym rotmistrza Witolda Pileckiego. "Kapiszon" wstąpił do konspiracji rok wcześniej, był w Szarych Szeregach i był strzelcem w IV Obwodzie "Grzymała" Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej, w 3. Rejonie, kompanii "Gustaw"."Jaś" był łącznikiem, przekazującym meldunki i rozkazy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
