Czasami mamy okazję czytać i sprawdzać różnego rodzaju listy spraw do załatwienia, program wydarzenia, spis rozdziałów w książce itd. Komputer może nam pomóc takie listy przygotować w łatwy i estetyczny sposób. Wiem, jakie to ważne, bo sam należę do osób, dla których ułożenie czegoś w porządny sposób jest problemem. I dotyczy to zarówno koszul w szafie, jak i numerowanej listy tekstów. Jak dobrze, że jest komputer. Szkoda, że nie układa też rzeczy w szafie…
Jeśli tworzymy listę, której elementy mają być ponumerowane, możemy najpierw wpisać numer elementu albo ponumerować pozycje listy, gdy jest ona już gotowa. Może to skomplikowane, ale spokojnie spróbujmy wykonać następujące czynności: na pasku narzędzi szukamy przycisku „Wypunktowanie” lub „Numerowanie”. Przyciski te mają piktogramy przedstawiające ułożone w pionie kropki lub numery ze znajdującymi się obok kreseczkami symbolizującymi poszczególne linijki tekstu. W najnowszym Wordzie w „Narzędziach głównych” są to „Punktory” (co za nazwa!) lub „Numerowanie”. Po wciśnięciu odpowiedniej ikony numer lub punktor pojawi się na początku wiersza. Po wpisaniu pierwszego elementu listy (np. tytułu rozdziału) wciskamy „Enter”, aby rozpocząć kolejny wiersz. Zauważymy wtedy, że kolejny punktor lub numer pojawi się automatycznie, bez ingerencji z naszej strony. Wiersze zostaną też automatycznie wcięte. Po wpisaniu wszystkich elementów listy koniecznie trzeba wyłączyć numerowanie czy punktory, klikając odpowiednie przyciski na pasku narzędzi.
Aby w środku listy utworzyć wiersz bez numeru lub punktora, wciskamy kombinację klawiszy „Shift” i „Enter”. Niedawno dostałem kolejnego e-maila. I to z USA. Pan Janusz pisze: „Czytając «Niedzielę» z 25 maja 2008 r., zauważyłem w Pana części «Komputer dla bardzo początkujących» prośbę s. Teresy o odcinki Pana artykułów. (…) Zbieram poszczególne artykuły. Mógłbym zrobić kopie i przekazać”.
Z panem Januszem można się skontaktować e-mailowo. S. Teresie podam jego adres. Serdecznie pozdrawiam.
„David” to pierwszy efekt współpracy amerykańskiego Angel Studios oraz Galapagos Films. Animacja trafi do kina już 27 marca!
Film opowiada drogę Dawida – od młodego pasterza, który dopiero odkrywa własną siłę i odwagę, przez legendarną walkę z Goliatem, aż po momenty, które prowadzą go ku królewskiej władzy. To opowieść o dojrzewaniu, poszukiwaniu własnej tożsamości, wyborach i odpowiedzialności, o wierze w siebie i odwadze, by stanąć naprzeciw własnym lękom. „David” przypomina, że każdy ma swojego Goliata – i że nawet największe wyzwania można pokonać.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
Uroczysta liturgia, obecność licznych wiernych oraz wprowadzenie relikwii św. Carlo Acutisa – tak wyglądała konsekracja pierwszej w Panamie parafii pod wezwaniem „cyberapostoła Eucharystii”. Arcybiskup José Domingo Ulloa podkreślił, że ma ona być miejscem nadziei, modlitwy i żywej wiary.
W dzielnicy Nuevo Tocumen w Panamie arcybiskup José Domingo Ulloa przewodniczył Mszy świętej, podczas której dokonano konsekracji nowej parafii św. Carlo Acutisa. Dotychczasowa placówka duszpasterska została podniesiona do rangi pełnej parafii, aby lepiej służyć lokalnej wspólnocie wiernych - informuje agencja ACI Prensa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
