Jeżeli dopisze pogoda i tuż po zachodzie Słońca niebo będzie bezchmurne, niziutko nad horyzontem zobaczymy rzadko oglądaną planetę Merkury. Jako najbliższa Słońcu widoczna jest przez parę dni na skraju gwiazdozbioru Bliźniąt. Wyżej rozpoznajemy Gwiazdę Wieczorną, czyli bardzo jasną planetę Wenus. Każdy kolejny dzień zmniejsza dystans pomiędzy Wenus a następną planetą Saturn, a ich wzajemną gonitwę śledzimy wspólnie od wielu tygodni. 30 czerwca obydwie znajdą się tuż obok siebie, wykorzystajmy więc najbliższe tygodnie do obserwacji zmieniającej się pomiędzy nimi odległości. Przez całą noc możemy podziwiać jasną planetę Jowisz, która wschodzi zaraz po zachodzie Słońca i do rana powędruje w stronę zachodniego horyzontu. Tuż nad ranem wzejdzie jeszcze czerwona planeta Mars, lecz szybko przyćmi ją poranne Słońce.
Pod Wielkim Wozem rozpoznajemy duży gwiazdozbiór Lwa. Świecąca w jego ogonie gwiazda Denebola jak strzałka wskazuje konstelację Panny, szósty z kolei gwiazdozbiór zodiakalny. Postać pięknej dziewczyny, na starych mapach nieba przedstawianej ze skrzydłami, leży po obu stronach tzw. równika niebieskiego. Takie położenie powoduje, że ta konstelacja na naszym północnym niebie nie wznosi się zbyt wysoko nad horyzont. Dlatego do jej obserwacji najlepiej wybrać płaski teren poza miastem. Obserwowana z krajów południowych widniałaby wysoko nad naszymi głowami.
Mieszkańcom Mezopotamii gwiazdozbiór Panny przypominał boginię Isztar, która była królewną wszystkich gwiazd. Starożytni Egipcjanie wiązali konstelację z boginią Izydą, którą Grecy znali jako Isis. Ukazuje ją amulet z V wieku p.n.e., w którym snop kukurydzy, upuszczony podczas ucieczki przed groźnym potworem, symbolizuje najjaśniejszą gwiazdę konstelacji - Spicę. W Polsce Spicę nazywamy „Kłos”.
Spica jest gwiazdą niebiesko-białą, odległą o około 260 lat świetlnych. Jest też jedną z najjaśniejszych na naszym niebie, a obszar wokół niej nie zawiera innych jasnych obiektów. Ponieważ pozbawiona jest liczniejszego towarzystwa, Arabowie nazywali ją „bezbronna”. W okresie 4 dni gwiazda zmienia jasność, a zmiany w jej widmie świadczą o obecności niewidocznego towarzysza. Gwiazdozbiór Panny jest dla astronomów bardzo ciekawy, ponieważ znajdziemy w nim około tysiąca galaktyk oraz 6 gromad galaktyk. Na granicy z konstelacją Kruka znajduje się „mgławica sombrero”. Ta spiralna galaktyka M104 ustawiona jest krawędzią w naszą stronę i na zdjęciach wygląda jak typowy meksykański kapelusz. Odległość do galaktyki w kształcie sombrera wynosi 40 milionów lat świetlnych. Również w tym obszarze nieba znajdziemy kwazar, obiekt odległy aż o 3 miliardy lat świetlnych. Ale żeby go dostrzec, potrzeba już bardzo silnego i profesjonalnego sprzętu.
Słońce przechodzi przez Pannę we wrześniu i w październiku. Tutaj znajduje się tzw. punkt równonocy jesiennej. Dlatego letnie miesiące są zawsze ostatnią dobrą okazją do wieczornego podziwiania tego pięknego gwiazdozbioru z pasa Zodiaku.