Lidia Dudkiewicz: - I przeciwnie, gdy popadniesz w biedę, stracisz sympatyków...

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Wciąż aktualna jest bajkowa mądrość o tym, że „wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły” (Ignacy Krasicki). A tak niedawno jeszcze nisko im się kłaniali, bo byli „w łasce” (por. Adam Mickiewicz, „Dziady cz. III”, „Widzenie senatora”). Tak, tak, „łaska pańska na pstrym koniu jeździ”; tak bardzo jest chwiejna. Przelotny charakter ma życzliwość karierowiczów. Pozostanie po niej gorzkie wspomnienie. W Starym Testamencie Salomonowe bogactwa, sława, powodzenie jawią się nam jako szczególny dar Najwyższego, ale też jako zagrożenie powodujące moralną degradację. Biblijna Księga Syracha zawiera wychowawczą krytykę ludzi bogatych i sympatię okazywaną ubogim. O wartości jednego i drugiego decyduje moralny stan człowieka. „Dobre jest bogactwo, gdy nie ciąży na nim wina, i złe jest ubóstwo, gdy przemawia ustami pyszałka” (por. Syr 13, 24).

- Szczera i pozorna przyjaźń?

- Aż po nasze czasy sprawdza się twierdzenie biblijne o ubogich, których „nienawidzi nawet własny sąsiad, a bogaty ma wielu przyjaciół” (por. Prz 14, 20). Tę myśl rozwija Mądrość Syracha. „Bywa, że przyjaciel zamienia się we wroga, który w dniu utrapienia nie będzie ci wierny: gdy ci się dobrze powodzi, jest jakby drugim tobą, ale gdy cię spotka nieszczęście, odsunie się od ciebie; gdy będziesz poniżony, zwróci się przeciwko tobie” (por. Syr 6, 8-12).

- Idealnym Przyjacielem naszym Jezus Chrystus...

- On to, „umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował” (J 13, 1). Niejednokrotnie, ale zwłaszcza podczas Ostatniej Wieczerzy, oświadczył uroczyście, po zapowiedzi zbawczej męki i śmierci: „Jesteście przyjaciółmi moimi” (por. J 15, 14). Inicjatywę przyjaźni podjął sam Jezus, który wybrał swoich ze świata; podobnie - i w Starym Testamencie, i dzisiejszej rzeczywistości - Bóg wybierał i nadal wybiera ludzi odpowiednich do realizacji swych zbawczych planów. W tym procesie przyjaźni Bożej uprzywilejowane miejsce zajmują uczniowie Chrystusa, pomimo wciąż grożącego im niebezpieczeństwa ze strony świata. Społeczność Jezusa uwikłana jest w walkę przybierającą najrozmaitsze formy. Chrześcijanin winien być przygotowany na to, że prześladowanie przez świat będzie mu towarzyszyło w dziejach Kościoła, w dziele budowania królestwa Bożego.

Br. Stanisław Romuald Rybicki FSC odszedł do Pana 5 października 2006 r. Jeszcze dzień wcześniej osobiście sprawdzał w naszej redakcji wywiad kierowany do druku na 15 października. W kolejnych tygodniach będziemy drukować wcześniej przygotowane rozmowy z Bratem Stanisławem.

Książki br. Stanisława Rybickiego FSC ukazały się nakładem Biblioteki „Niedzieli”. Można je zamówić pod adresem „Niedzieli”.