Reklama

II Biały Marsz z Gdowa do Niegowici

Szlakiem Wikarego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Drogę, którą przed 58 laty, w upalny lipcowy dzień, podążał do swojej pierwszej parafii w Niegowici młody ks. Karol Wojtyła, po raz drugi (6 kwietnia br.) przemierzyło ok. dwóch tysięcy dzieci i młodzieży z terenu gminy Gdów oraz dorośli, którzy przyłączyli się do marszu.
Wędrowali także podopieczni z Warsztatów Terapii Zajęciowej w Podolanach. Idea Białego Marszu zrodziła się w 2005 r., w dniach wielkiej żałoby po śmierci Ojca Świętego.
Uczestnicy pierwszego Białego Marszu w hołdzie Janowi Pawłowi II przemierzyli ponad 4-kilometrowy szlak z Gdowa do Niegowici 7 kwietnia 2005 r. Był to pomysł spontaniczny, który zrealizowany został z dnia na dzień.
Tegoroczny Biały Marsz rozpoczęła uroczysta Msza św. w sanktuarium Matki Bożej Gdowskiej. W homilii proboszcz gdowskiej parafii - ks. Stanisław Jarguz przypomniał wydarzenia, jakie miały miejsce przed laty.
- Po przybyciu z Krakowa w tej świątyni przed obrazem Matki Bożej długo modlił się młody ks. Karol Wojtyła. Wielokrotnie spowiadał w tym kościele, a jako biskup krakowski poświęcił polichromię - powiedział ks. Jarguz.
Trasa kapłańskiej wędrówki ks. Karola Wojtyły wynosi ok. 4,5 kilometra. W tym roku była nieco dłuższa (wynosiła ok. 6 km), ponieważ z powodu niesprzyjającej wcześniej pogody, zamiast trasą Marszowice - Niegowić, wędrowano przez pola. Pod XVIII-wieczną „papieską” kapliczką w Marszowicach uczestnicy marszu zatrzymali się na krótką modlitwę.
Właśnie tu w lipcu 1948 r. ks. Karol Wojtyła, widząc wieżę kościoła w Niegowici, ukląkł i ucałował ziemię. Uczestnicy Białego Marszu w komplecie dotarli do pierwszej parafii posługi kapłańskiej ks. Karola Wojtyły. Pod jedynym pomnikiem Wikarego Świata w Niegowici złożono kwiaty i zapalono znicze oraz odmówiono Różaniec.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak ja służę drugiemu człowiekowi?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Anna Wiśnicka

Rozważania do Ewangelii Mk 1, 29-39.

Środa, 14 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Wybór ludzi prostych odsłania sposób Boga, który buduje wspólnotę od dołu

2026-01-14 21:02

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję