Odejście Ojca Świętego Jana Pawła II wywołało na całym świecie falę głębokich uczuć i przemian wewnętrznych. Listy i kartki pozostawione na Placu św. Piotra w Rzymie w dniach Jego agonii i śmierci są świadectwem nie tylko bólu i żalu, ale także nawróceń, szczegółowych rachunków sumienia, potrzeby uporządkowania ważnych spraw życiowych. Nad tym niezwykłym przekazem myśli i uczuć pochylili się polscy kapłani. Dzięki pracy ks. dr. Pawła Ptasznika, kierującego Sekcją Polską Sekretariatu Stanu w Watykanie, który te teksty opracował, oraz Wydawnictwa św. Stanisława BM archidiecezji krakowskiej - czytelnicy otrzymali książkę pt. Tato... mój przewodniku, składającą się z pisanych pod dyktando serca, uderzających szczerością przekazów świadectw.
W trakcie lektury wyrazisty staje się jeszcze jeden wątek tych osobistych wyznań. Jest to wdzięczność dla Jana Pawła II za jego życie i miłość, nauczanie i cierpienie, za ofiarowanie całego siebie Kościołowi, a więc nam wszystkim. Pisze o tym we wstępie do książki abp Stanisław Dziwisz: „W miarę upływu czasu wdzięczność żywiona w obliczu śmierci dochodzi coraz bardziej do głosu. Opanowuje rozmowę z Bogiem. Dominuje w niej i na różne sposoby wylewa się z duszy modlącego się na zewnątrz, staje się jawna, dostępna i czytelna dla innych”.
Osobiste wyznania, które znajdziemy na kartkach tej książki, są wspaniałą lekturą i świadectwem niezwykłego duchowego zasiewu, jaki przyniósł pontyfikat Papieża Polaka - ponad 26-letnia posługa Jana Pawła II na Stolicy Piotrowej.
Tato... mój przewodniku - Wydawnictwo św. Stanisława BM ul. Straszewskiego 2, 31-101 Kraków tel. (0-12) 429-52-17; www.wydawnictwo.diecezja.krakow.pl
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Ten polski obraz okazał się „strategiczny”. Uznali dzieło sztuki za tak groźne, że wyznaczono za nie nagrodę wartą fortunę - i grozili śmiercią za samo ukrywanie. Na szczęście obraz został zwinięty w rulon, przewieziona w tajemnicy i zakopany tak, by nikt go nie znalazł. Dlaczego? Bo nawet wrogowie wiedzieli, że pewne obrazy podnoszą naród z kolan.
I właśnie od tego przechodzę do Góry Tabor. Jezus też daje swoim uczniom „obraz”, po to, by umieli przejść przez noc krzyża. Nie na pokaz. Nie dla sensacji. Dla wierności.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Duchowe dojrzewanie jest procesem. Bóg nie działa w pośpiechu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
