Reklama

Z Watykanu

Uroczystą Mszą św. w Bazylice św. Piotra w Watykanie Papież Benedykt XVI zainaugurował 2 października XI Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów. Wraz z Ojcem Świętym Eucharystię koncelebrowali uczestnicy Synodu - 256 biskupów ze 118 krajów świata. Hasłem Synodu, który potrwa do 23 października, są słowa: „Eucharystia źródłem i szczytem życia oraz misji Kościoła”.

Niedziela Ogólnopolska 42/2005

Grzegorz Gałązka

Benedykt XVI u najmłodszych pacjentów szpitala

Benedykt XVI u najmłodszych pacjentów szpitala

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Modlitwa „Anioł Pański”

Kościół odbija się w Eucharystii jak w „soczewce”

Reklama

„Eucharystię można by także uznać za «soczewkę», przez którą należy stale weryfikować oblicze i drogę Kościoła, który Chrystus założył po to, ażeby każdy człowiek mógł poznać miłość Boga i odnaleźć w niej pełnię życia” - powiedział Benedykt XVI w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański 2 października w Watykanie. Papież nawiązał też do rozpoczętego tego dnia uroczystą Mszą św. XI Zgromadzenia Zwyczajnego Synodu Biskupów na temat Eucharystii.
Podejmując temat obrad Synodu Biskupów: Eucharystia źródłem i szczytem życia oraz misji Kościoła, Benedykt XVI powiedział: „W rzeczywistości katolicka nauka o Eucharystii, zdefiniowana autorytatywnie przez sobór trydencki, wymaga od wspólnoty kościelnej przyjęcia, przeżywania i przekazywania jej w sposób wciąż nowy i odpowiadający czasom”.
Następnie zwrócił uwagę na związek tajemnicy Eucharystii z misyjną działalnością Kościoła. „Eucharystia bowiem stanowi centrum napędowe całej ewangelizacyjnej działalności Kościoła, jest trochę tym, czym serce dla ludzkiego ciała” - powiedział Papież i zaznaczył, że bez niej wspólnoty chrześcijańskie utraciłyby swą autentyczną naturę. „Tylko jako «eucharystyczne» mogą one przekazywać ludziom Chrystusa, a nie jedynie, choćby najszlachetniejsze i ważkie, idee i wartości” - podkreślił Ojciec Święty.
Benedykt XVI przypomniał, że „Eucharystia ukształtowała wybitnych apostołów misjonarzy różnego stanu: biskupów, kapłanów, zakonników, świeckich, świętych życia czynnego i kontemplacyjnego”. Papież wymienił św. Franciszka Ksawerego, którego „miłość do Chrystusa popchnęła aż na Daleki Wschód, by głosić Ewangelię” oraz św. Teresę z Lisieux, która „żyła w klauzurze żarliwym duchem apostolskim, czym zasłużyła sobie na to, że ogłoszono ją, wraz ze św. Franciszkiem Ksawerym, patronką działalności misyjnej Kościoła”.
Papież wezwał do modlitwy za prace rozpoczętego Synodu Biskupów i zawierzył je Matce Bożej: „Prośmy z ufnością nade wszystko Błogosławioną Maryję Pannę, którą 7 października czcić będziemy jako Matkę Bożą Różańcową”. Ojciec Święty wskazał na znaczenie modlitwy różańcowej, „podczas której prowadzeni przez niebieską Matkę Pana kierujemy wzrok na oblicze Odkupiciela, abyśmy dostosowali się do Jego tajemnic radości, światła, bólu i chwały”. Benedykt XVI po raz kolejny nawiązał do osoby zmarłego Jana Pawła II, co przez zebranych na Placu św. Piotra pielgrzymów zostało powitane gromkimi brawami. „Jesteśmy świadkami opatrznościowego odrodzenia tej prastarej modlitwy, także dzięki przykładowi i nauczaniu umiłowanego Papieża Jana Pawła II. Zapraszam Was, byście przeczytali na nowo jego list apostolski Rosarium Virginis Mariae i wprowadzili w czyn jego wskazania w wymiarze osobistym, rodzinnym i wspólnotowym” - powiedział na zakończenie Ojciec Święty.
Pozdrawiając pielgrzymów z Polski, Papież powiedział: „Pozdrawiam wszystkich Polaków. Waszym modlitwom polecam obrady Synodu Biskupów o Eucharystii. Zachęcam Was tu obecnych i wszystkie rodziny do odmawiania Różańca w tym maryjnym miesiącu”.

Audiencja Generalna

Benedykt XVI wspomina Jana Pawła II

Podczas audiencji generalnej 5 października, kierując słowa pozdrowienia do Polaków, Benedykt XVI powiedział: „Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Minęło sześć miesięcy od śmierci mojego drogiego poprzednika Jana Pawła II. Tak ważne i aktualne pozostaje dla nas całe Jego nauczanie i świadectwo życia. Waszej modlitwie różańcowej polecam sprawę Jego beatyfikacji. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Adelajdzie - centralne obchody Światowego Dnia Chorego

Reklama

Stolica stanu Australia Południowa - Adelajda będzie miejscem głównych obchodów Światowego Dnia Chorego 11 lutego 2006 r., które rozpoczną się już 9 lutego, a ich głównym wątkiem będzie opieka nad osobami chorymi umysłowo.
W ramach przyszłorocznego Światowego Dnia Chorego odbędą się 2 międzynarodowe kongresy: teologiczno-duszpasterski i naukowy.
Przewodni temat Światowego Dnia Chorego szczególnie interesuje obecnego Papieża. 28 listopada 1996 r. kard. Joseph Ratzinger w przemówieniu na konferencji światowej, zorganizowanej przez Papieską Radę ds. Pracowników Służby Zdrowia, ujawnił przypadek swego młodszego odsiebie kuzyna, zamordowanego w 1941 r. przez reżym nazistowski, gdyż wykryto u niego zespół Downa.
Światowy Dzień Chorego ustanowił Jan Paweł II, wyznaczając jego datę na 11 lutego. Chciał w ten sposób podkreślić rolę Maryi jako Uzdrowicielki chorych i Lourdes jako miejsca, w którym od początku Jej objawień w 1858 r. po dziś dzień dochodzi do wielu uzdrowień.

Synod Biskupów

W kazaniu Benedykt XVI powiedział m.in.: „Tolerancja, która niejako przyzwala na Boga w prywatnej opinii, lecz odmawia Mu miejsca w przestrzeni publicznej, w rzeczywistości świata i naszego życia, nie jest tolerancją, lecz hipokryzją”. Papież przypomniał o zapowiadanym przez Pismo Święte sądzie nad światem. „Groźba sądu dotyczy również nas, Kościoła w Europie, Europy i Zachodu w ogólności. (…) Również nam może zostać odebrane światło, i dobrze uczynimy, jeśli pozwolimy groźbie tej w całej jej powadze rozbrzmiewać w naszej duszy, wołając jednocześnie do Pana: «Pomóż nam się nawrócić!»”.
Dzień później, podczas otwarcia obrad Synodu, głos zabrał abp Nikola Eterović, sekretarz generalny Synodu. Powiedział, że temat obecnego Synodu wpisuje się w duchowe dziedzictwo Jana Pawła II, „zdając sobie sprawę ze zbliżającej się śmierci, sługa Boży z pomocą Ducha Świętego starał się koncentrować swe siły na tym, co istotne, to znaczy na Najświętszym Sakramencie”.
Pierwsze przemówienie wprowadzające do dyskusji wygłosił główny relator zgromadzenia - kard. Angelo Scola. Podkreślił m.in. potrzebę formacji liturgicznej całego ludu Bożego. Mówił o związku Eucharystii z bezżennością kapłanów i o rozwiedzionych żyjących w związkach niesakramentalnych, którym wspólnota powinna okazać pomoc. Za niezbędne uznał właściwe przygotowanie do sakramentu małżeństwa, który „wielu zawiera jedynie ze względu na tradycję”.
Uwagę zwrócił głos prefekta Kongregacji Nauki Wiary - abp. Williama Josepha Levady, który podkreślił m.in., że popełnia grzech ten, kto w wyborach politycznych głosuje na kandydata zgadzającego się na aborcję.
Inni ojcowie synodalni mówili o potrzebie wierności regułom liturgicznym w kontekście nadużyć i wypaczeń w tej materii. „Naruszanie norm liturgicznych - stwierdził abp Tadeusz Kondrusiewicz - zaciemnia wiarę i naukę Kościoła o Eucharystii. Dlatego w liturgii nie może być dowolności”.
Na niebezpieczeństwo wypaczenia liturgii przez transmisję telewizyjną zwrócił uwagę przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu - abp John Foley. Zauważył, że na widok na ekranie nadużyć, jakich dopuszczają się czasem celebransi Mszy św. - zarówno świeccy, jak i duchowni skłonni są uwierzyć, że wolno naruszać pewne normy.
Obecny Synod Biskupów jest największy w historii. Program przewiduje 23 kongregacje generalne i 7 sesji grup językowych. Synod, jak zawsze, wyda na zakończenie specjalne przesłanie.

Papież odwiedził dzieci w szpitalu „Bambino Gesu”

„Przybyłem tu do Was, aby dać świadectwo miłości Jezusa do dzieci, miłości, która spontanicznie płynie z serca i którą duch chrześcijański powiększa i umacnia” - oświadczył Benedykt XVI 30 września br. podczas wizyty w rzymskim szpitalu pediatrycznym „Bambino Gesu” (Dzieciątka Jezus). Szpital jest położony w pobliżu Watykanu i należy do Stolicy Apostolskiej.
Ojciec Święty powiedział m.in.: „Tu, w zetknięciu z cierpiącym człowiekiem, można dać konkretne i wymowne świadectwo Ewangelii; tu faktycznie głosi się moc Chrystusa, który duchem swoim uzdrawia i przekształca ludzką egzystencję”.
Papież przybył do szpitala w godzinach przedpołudniowych. Odwiedził kolejno: izbę przyjęć, oddziały neurochirurgii i kardiologii oraz salę gier i zabaw. Głaskał obandażowane główki i ściskał dziecięce dłonie. Nie wszyscy mali pacjenci mogli jednak nawiązać z nim kontakt.
Po wizycie w salach szpitalnych Benedykt XVI wraz z towarzyszącym mu kard. Angelo Sodano modlił się przez chwilę w kaplicy. W sali konferencyjnej przemówił do pracujących tam lekarzy, pielęgniarek i zakonnic.

Strony informacyjne opracowano na podstawie doniesień korespondentów własnych, wiadomości Radia Watykańskiego i KAI.

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowenna do św. Józefa

[ TEMATY ]

nowenna

św. Józef

Bożena Sztajner/Niedziela

Kaliski wizerunek św. Józefa

Kaliski wizerunek św. Józefa

Wielkimi krokami zbliża się uroczystość św. Józefa, przypadająca na 19 marca. Z tej okazji warto pomyśleć o dołączeniu się do modlitwy nowenną do wyżej wspomnianego świętego, która rozpoczyna się 10 marca.

Dlaczego warto prosić św. Józefa o wstawiennictwo przed Bogiem i pomoc? Odpowiedzi na to pytanie udziela m.in. św. Bernard z Clairvaux (1153 r.):
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

53 kilometry modlitwy. Salezjańska EDK z Wrocławia do Twardogóry

2026-03-13 23:30

Ks. Tomasz Hawrylewicz

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Uczestnicy EDK z Twardogóry

Salezjańska Ekstremalna Droga Krzyżowa rozpoczęła się Mszą św. w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego we Wrocławiu. Po Eucharystii uczestnicy wyruszyli w modlitewną trasę do Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Twardogórze.

Dla wielu z nich to nie tylko fizyczne wyzwanie, ale przede wszystkim modlitewna droga nawrócenia. Do Wrocławia, jak co roku, przyjechała autokarem duża grupa mieszkańców Twardogóry, do której dołączyli wrocławianie. Wyruszyli do sanktuarium razem z proboszczem ks. Tomaszem Hawrylewiczem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję