Kolejny album papieski... - pomyślałem sobie, gdy zobaczyłem najnowszą pozycję edytorską Wydawnictwa Michalineum pt. Mocny Eucharystią. Jednak gdy spokojnie przejrzałem i przeczytałem (to bardzo ważne!) wskazaną pozycję - z całą stanowczością stwierdzam, że oto otrzymaliśmy do rąk album, którego tytuł odnosi się zarówno do Ojca Świętego, jak i do Kościoła. Uważne kartkowanie tego albumu buduje bardzo bogaty (choć przy użyciu skromnych środków) obraz Kościoła żyjącego Eucharystią i niosącego wraz z Eucharystią (sprawowaną NA PAMIĄTKĘ cierpiącego i zmartwychwstałego Zbawiciela) ponadczasową Nadzieję. Chciałoby się dodać: jak ten Ojciec Święty znany nam ze zdjęć - niosący Sanctissimum... Z ogromną radością, lecz także ze zdumieniem stwierdzam, że Autorom albumu udało się opracować serię urokliwych katechez, których budulec stanowią odpowiednio zestawione zdjęcia Grzegorza Gałązki i teksty papieskie. Te zaś - jakby żywcem wyjęte z Ewangelii...
Ten album, doczytany do końca (wierzcie mi!), pozwala osobiście przeżyć Eucharystię jako Łaskę i jako Zadanie...
Jakże inaczej zabrzmiały w nim słowa Chrystusa, posyłającego Piotra i Jana, by „przygotowali Paschę...”, bo „gorąco pragnąłem spożywać ją z wami...”. I jakiś chyba bezgraniczny przestrzennie i czasowo wymiar otrzymały tu słowa Chrystusa: o „Nowym Przymierzu we Krwi, która za was będzie wylana...”.
Gdy piszę te słowa, dzięki mediom, cały świat przeżywa, w związku z cierpieniem Papieża, jakby beatyfikację cierpienia. I to jest dalszy ciąg albumu, pod koniec którego Papież Jan Paweł II - „cierpiący świadek Nadziei” - wysyła nas na korepetycje do Chrystusa Eucharystycznego.
Ten album to wspaniały uniwersalny katechizm. Ale to także sposób na piękną i skuteczną katechezę poza katechizacją.
Myślę, że w Roku Eucharystii nie ma piękniejszego upominku pierwszokomunijnego dla dzieci. Takiego katechizmu nie wkłada się do szuflady ani na górną półkę biblioteki. Do takiego katechizmu powraca się nawet w wieku, gdy oczy słabną, by czytać..., gdy ręce słabną, by pomagać... Nawet w bezsilności można stać się apostołem Nadziei...
I to jest przesłanie albumu...
Wydawnictwo Michalineum
ul. Piłsudskiego 248/252
05-261 Marki
tel.: (0-22) 781-14-20, fax: 771-36-15
www.michalineum.pl
Miłosierdzie Boże jest obecne w dziejach człowieka już od samego początku, a s. Faustyna Kowalska ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia zapoczątkowała nową erę w postrzeganiu miłosierdzia.
Mimo że problem miłosierdzia Bożego jest przez współczesnych teologów szczegółowo opracowany, to jednak zagadnienie samego obrazu, jak i porównania jego różnych wersji nie zostało jeszcze dostatecznie zbadane. Ów obraz jest wizerunkiem dość młodym, nie mającym jeszcze stu lat. I choć sama idea miłosierdzia jest w chrześcijaństwie znana już od samego początku, to jednak dopiero za życia siostry Faustyny wizerunek miłosierdzia miał okazję ujrzeć światło dzienne i być podany wiernym do publicznego kultu. Chociaż na świecie rozpowszechniony został wizerunek namalowany w 1942 r. przez Adolfa Hyłę z Krakowa, to jednak pierwszy obraz, ten, który na własne oczy widziała św. Faustyna, powstał wcześniej, w Wilnie w 1934 r., w pracowni Eugeniusza Kazimirowskiego. To właśnie historii tego pierwszego malowidła będzie dotyczyć niniejszy artykuł, historii od momentu objawień, aż do legalnego zatwierdzenia jego kanoniczności przez arcybiskupa wileńskiego w roku 1937.
Święto Miłosierdzia Bożego obchodzone jest w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, zwaną obecnie Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Święto to, choć jest jednym z najmłodszych w kalendarzu liturgicznym, ukazuje jedną z najważniejszych prawd chrześcijaństwa. Można powiedzieć, że zostało ustanowione na prośbę samego Jezusa, przekazaną w objawieniach s. Faustynie Kowalskiej.
Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy nie jest przypadkowy – na ten dzień przypada oktawa Zmartwychwstania Pańskiego, która wieńczy obchody Misterium Paschalnego Chrystusa. Ten okres w liturgii Kościoła ukazuje tajemnicę miłosierdzia Bożego, która najpełniej została objawiona właśnie w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Inaczej mówiąc – nie byłoby dzieła odkupienia, gdyby nie było miłosierdzia Boga.
To właśnie one - przebite dłonie i otwarte serce Chrystusa - prowadzą do zrozumienia tajemnicy Bożego Miłosierdzia - podkreślał bp Adam Bab, biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej, który przewodniczył uroczystościom Niedzieli Miłosierdzia w Płocku. W miejscu pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego wierni odkrywali, że rany Zmartwychwstałego nie są znakiem cierpienia, które minęło, ale miłości, która trwa i uzdrawia.
Uroczystości odpustowe w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia zgromadziły licznych pielgrzymów. Eucharystii przewodniczył bp Adam Bab z Lublina, który na początku homilii zwrócił uwagę na wyjątkowość miejsca. - Jest wielką łaską przeżywać to święto właśnie tutaj, gdzie św. Faustyna doświadczyła obecności Jezusa i przekazała światu orędzie o Jego miłosierdziu - mówił.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
