Społeczeństwo, które nie stwarza nowych możliwości rehabilitacji, terapii rozwoju, osób niepełnosprawnych i ludzi żyjących na skraju naszego społeczeństwa oddala się od podstawowych wartości istnienia człowieka.

Ludzie, którzy posiadają jakąkolwiek władzę w naszym kraju, chcąc godnie traktować drugiego człowieka muszą nieustannie kształtować swoje myśli, odnosząc się do mędrców, wielkich myślicieli, przypominając sobie wartości, jakie niesie bogactwo umysłu i ducha.

Projekt powstania corocznych Ogólnopolskich Integracyjnych Spotkań Filozoficznych w Przemyślu zrodził się z naturalnej potrzeby rozwoju osobowości, świadomości, kształtowania się hierarchii wartości i humanizmu - pamiętając o tych, którzy nie mogą w pełni uczestniczyć w bogactwie życia.

Filozofia staje się tu nową formą terapii, zarówno dla osób niepełnosprawnych, jak i osób zdrowych, zbliżając do głębszej empatii bytu drugiego człowieka.

Sam fakt zdobycia wiedzy filozoficznej na płaszczyźnie czysto intelektualnej jest tylko ziarenkiem piasku w porównaniu do tego, co niesie ze sobą odkrywanie, poznawanie przeżywanie i urzeczywistnienie filozofii w swoim życiu.

Często ludzie niepełnosprawni żyją swoją, niezależną, wypracowaną przez siebie filozofią życia, ale nie mają możliwości pokazania i skonfrontowania jej z innymi.

"Wprowadzać jedność w świat zjawiskowej wielości". Oto autentyczna integracja, która nie dokonuje się wyłącznie na płaszczyźnie intelektualnej, lecz w praktyce życia. Jest to powrót do filozofii ( z greckiego filos, miłośnik i sofia, mądrość), jako mądrości życia, opartej na jedności myśli, słowa i czynu.

"Pragnąłem filozofowania przekonującego i dostępnego dla człowieka jako człowieka. Wolałem jako przechodzień na ulicy rozmowy z człowiekiem na ulicy" (Karl Jaspers).

Mam nadzieję, że spędzą Państwo mile czas i przeżyją chwile owocnej zadumy i radości.