134. nr Wieczernika podejmuje trudny temat postu z miłości do ludzi i Boga, a konkretnie zajmuje się dobrowolnym wyrzeczeniem się picia alkoholu. Dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka (KWC) obejmuje nie tylko członków Ruchu Światło-Życie. Uczestniczą w nim wszyscy ci, którzy odpowiedzieli pozytywnie na pytanie Jezusa: „Czy miłujesz mnie więcej...” i posłuchali słów Papieża z 1978 r.: „Przeciwstawiajcie się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności”.
W Wieczerniku można poznać skrajnie różne przyczyny, dla których ludzie włączają się do Krucjaty. Są tu ludzie, którzy znają chorobę alkoholową z najbliższej rodziny, i ci, dla których pijany człowiek jest egzotycznym obrazkiem na ulicy. Połączyła ich wspólnie wypowiedziana prośba zawarta w hymnie KWC, o którym można poczytać w kolejnym tekście: „Serce wielkie nam daj, zdolne objąć świat (...) mężne w walce ze złem...”. Do tej właśnie walki „potrzebne jest dzisiaj nowe wojsko Gedeona” - co wyjaśnia Anna Krynicka, przybliżając powyższe słowa założyciela Ruchu - ks. Franciszka Blachnickiego. Jan Halbersztat z kolei zwraca się do tych, którzy już są abstynentami. I oni są bowiem zaproszeni do Krucjaty, a ich niepicie może przekształcić abstynenta w narzędzie Chrystusa; Chrystus nie ma dziś na ziemi innych rąk, tylko twoje (św. Teresa). Ale KWC jest dobrowolnym postem. Ks. Robert Klemens COr obrazkiem z życia ilustruje częsty dylemat człowieka, któremu wszystko wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść - parafrazując słowa św. Pawła. Problem wyboru od innej strony ujmuje ks. Adam Prozorowski - pisząc o sensie i biblijnych korzeniach walki duchowej. Słowo człowieka dane Bogu zobowiązuje. Ks. Andrzej Żur wyjaśnia od strony prawnej, czym jest i jakie niesie konsekwencje ślub złożony Bogu.
Krucjata Wyzwolenia Człowieka budzi wiele pytań. Druga część bloku tematycznego zawiera odpowiedzi na wątpliwości najczęściej poruszane w kontekście KWC. Zostały one podzielone na cztery grupy:
1. Czym jest Krucjata;
2. Wstępowanie i występowanie;
3. Obowiązki członka Krucjaty;
4. Ruch Światło-Życie a Krucjata.
Wierni czytelnicy stałych działów znajdą w numerze jak zawsze: „Czego uczy nas Tora”, „W szkole animatora”, „Skarbnicę Kościoła”, „Siedem rad” i inne.
Życzymy miłej lektury.
W jednym z ostatnich wywiadów irlandzki biskup Kevin Doran wypowiedział zdanie, które wstrząsnęło tym krajem: w ciągu jednego roku aborcja odebrała życie 10 852 dzieciom. To tak, jakby w ciągu roku zniknęło 300 pełnych klas szkolnych – powiedział biskup. Liczba sama w sobie przytłacza, ale obraz, który wywołuje, porusza jeszcze głębiej. Trzysta klas: tysiące małych ławek, tablice gotowe na pierwsze litery i zdania. A jednak w tych klasach panuje cisza. Nie ma śmiechu, rozmów, dziecięcej ciekawości świata. Są puste przestrzenie - jak wyrwa w sercu narodu.
Biskup Doran mówił, że likwidacja szkół podstawowych w Irlandii, szczególnie w regionach wiejskich, stała się w ostatnich miesiącach poważnym problemem społecznym. Jak dodał, to bolesny znak naszych czasów. Bo gdy społeczeństwo zaczyna odzwyczajać się od dzieci, traci bardzo wiele. Naród wtedy powoli gaśnie, zarówno duchowo, jak i kulturowo.
Józefina Bakhita – święta patronka ofiar handlu ludźmi
ts /Rzym (KAI)
flickr.com
W kalendarzu liturgicznym przypada 8 lutego wspomnienie św. Józefiny Bakhity, sudańskiej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Córek Miłości Służebnic Ubogich (kanosjanek). Tego dnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Modlitwy i Refleksji na temat walki z handlem ludźmi.
„Bakhitą” (po arabsku: szczęśliwą) nazwali cynicznie czteroletnią Sudankę łowcy niewolników, którzy uprowadzili ją z jej kraju. Żyjąca w latach 1868-1947 dziewczyna była sprzedawana coraz to innym właścicielom niewolników, znosiła wiele upokorzeń i cierpień fizycznych i psychicznych. Jako ostatni kupił wówczas 16-latkę włoski konsul Callisto Legnani i podarował ją swemu przyjacielowi Augusto Michieliemu. W ten sposób Bakhita dostała się do Włoch, gdzie powierzono jej opiekę nad córką Micheligo – Mimminą.
Orkan Marta, który nadszedł nad Portugalię w sobotę, doprowadził do śmierci żandarma w miejscowości Campo Maior, we wschodniej części kraju, gdzie występują poważne niedobory energii elektrycznej.
Z informacji portugalskiego rządu wynika, że kolejną ofiarą utrzymujących się nad Portugalią wichur i powodzi jest 46-letni żandarm. Do tragedii doszło podczas patrolowania jednej z dróg, kiedy funkcjonariusz wpadł do wody. Władze portugalskiej obrony cywilnej dotychczas nie podały okoliczności tragedii, ograniczając się do informacji, że ofiara „znalazła się na linii wody”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.