Wydawać by się mogło, że w świecie współczesnym nie ma już miejsca na prawdziwą miłość, na bezinteresowność, na miłosierdzie. A przecież różne są ślady obecności Bożego Miłosierdzia; szczęśliwy ten, kto potrafi je odczytać. Miłosierdzie bowiem, to nie tylko troska o sprawy materialne i psychiczne ludzi, którym w życiu jest trudniej. Miłosierdzie to także modlitwa.

W INTENCJI TWÓRCY MONARU

29 sierpnia w archikatedrze częstochowskiej odprawiona została Msza św. w intencji zmarłego tragicznie Marka Kotańskiego. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. prał. Ksawery Sokołowski ­ dyrektor częstochowskiej Caritas. W homilii mówił o wdzięczności, która zgromadziła wszystkich na tej Mszy św. "Marek Kotański odszedł niespodziewanie, ale żyje w pamięci i wdzięczności tysięcy ludzi w całej Polsce, także w Częstochowie. Był człowiekiem bez reszty oddanym bliźniemu i dawał siebie do końca. Dzięki jego uporowi powstawały ośrodki dla bezdomnych, samotnych i uzależnionych. On widział serca ludzkie, a swoją postawą prowokował innych. Modlimy się za niego, aby spełniła się na nim obietnica Chrystusa zmartwychwstałego. Modlimy się także o to, by w naszym społeczeństwie nie brakowało nigdy takich ludzi jak on, a ziarno, które zasiał, by wydawało plon".

"Betania"

Ale Kościół nie tylko się modli. Doceniając pierwszorzędną rolę modlitwy, wychodzi do ludzi z konkretną pomocą, robiąc to najczęściej w ciszy i pokorze. Tak jest np. we Mstowie. Mstów ­ niewielka miejscowość oddalona ok. 20 km od Jasnej Góry. To właśnie tam, kilkaset metrów od wznoszącego się na wzgórzu sanktuarium Matki Bożej Mstowskiej, znajduje się Ośrodek Rehabilitacyjno-Readaptacyjny dla Osób Uzależnionych " Betania". Początki "Betanii" sięgają 1981 r. Jej założycielami było dwóch mężczyzn, którzy chcieli przyciągnąć do siebie ludzi uważanych za "nieprzystosowanych". Mieli na myśli narkomanów i im przede wszystkim chcieli pomóc.

Dyrektorem Ośrodka we Mstowie, a zarazem jego współzałożycielem jest bp Antoni Długosz, kierownikiem natomiast Kazimierz Jastrzębski. Warunki zarówno materialne, jak i mieszkaniowe od czasów powstania " Betanii" uległy znacznej poprawie. Na terenie Ośrodka znajdują się dwa doskonale wyposażone budynki, w których mieszkają, pracują i uczą się pensjonariusze. Wszyscy ­ jak sami mówią ­ czują się tu jak w domu, ponieważ panuje tu serdeczna, rodzinna atmosfera. Doskonała kadra wychowawców i opiekunów za wszelką cenę stara się pomóc osobom uzależnionym.

Warunkiem wstępnym podjęcia leczenia w Ośrodku jest chęć wyjścia z nałogu. Każdy dobrowolnie powinien wyrazić zgodę na leczenie. W "Betanii" jej mieszkańcy poddani są terapii trwającej od 12 do 15 miesięcy. Diagnozowaniem i kierowaniem do Ośrodka zajmują się Poradnie MONARU, Poradnie dla Osób Uzależnionych lub inne punkty konsultacyjne. Ośrodek dysponuje 24 miejscami, wykorzystanymi obecnie w 100%.

Zadaniem osób pracujących w "Betanii" jest udzielenie pomocy pedagogicznej i psychologicznej ludziom uzależnionym. Podstawą pracy nad sobą są wartości zawarte w Ewangelii. Chodzi o to, by każdy jej mieszkaniec mógł odpowiedzieć sobie na pytania: Po co żyję? Do czego dążę? Jak chcę to osiągnąć? To właśnie dzięki "Betanii" jej mieszkańcy stają się ludźmi pragnącymi na nowo powrócić do normalnego życia.

Adres Ośrodka Rehabilitacyjno-Readaptacyjnego dla Osób Uzależnionych " Betania": Mstów, ul. Leśna 15/17.