Reklama

Ku Bogu

Pasterz i pielgrzym

Niedziela Ogólnopolska 42/2004

Bp Julian Wojtkowski

Bp Julian Wojtkowski

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wśród wiernych od zawsze cieszy się wielką sympatią i szacunkiem. Powszechnie znany jest jako pielgrzym. Kiedy mieszkałam jeszcze na Warmii, pewnego letniego dnia dowiedziałam się, że za tydzień ma przyjechać do naszej wsi Ksiądz Biskup. Poczyniliśmy stosowne przygotowania. Danego dnia i godziny czekaliśmy całą wsią przy głównej drodze z bukietem pięknych, polnych kwiatów. Czekaliśmy i w tym napięciu zupełnie przegapiliśmy naszego Gościa. Byliśmy przekonani, że przyjedzie samochodem. Ksiądz Biskup swoim zwyczajem, czego jeszcze wtedy nie byliśmy świadomi, przyjechał pociągiem. Przeszedł ponad kilometr od dworca do wsi i po prostu „zaszedł” nas od tyłu. Bardzo nam było wstyd, że zauważyliśmy Dostojnego Gościa dopiero, gdy powiedział nam: „Szczęść Boże!”. On tylko się uśmiechał.
Taki właśnie jest bp prof. dr hab. Julian Andrzej Antoni Wojtkowski, człowiek niezwykłej skromności, całkowicie oddany służbie Bogu i bliźniemu.
22 sierpnia 2004 r. minęło 35 lat od konsekracji biskupiej ks. Wojtkowskiego. Ksiądz Biskup urodził się 31 stycznia 1927 r. w Poznaniu. Wyświęcony został na kapłana 25 czerwca 1950 r. w Lublinie. 17 sierpnia 1969 r. mianowany został biskupem pomocniczym diecezji warmińskiej, a 22 sierpnia 1969 r. w Warszawie prymas Polski kard. Stefan Wyszyński udzielił mu święceń biskupich. Od 25 marca 1992 r. jest biskupem pomocniczym archidiecezji warmińskiej. Swoje tytuły naukowe Ksiądz Biskup uzyskał na Papieskiej Akademii Teologicznej. Dziś jest wykładowcą Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, profesorem teologii dogmatycznej i historii dogmatów, profesorem zwyczajnym teologii. Wydał tłumaczenia dwóch tomów dzieł sługi Bożego kard. Stanisława Hozjusza. Jest członkiem zwyczajnym Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, członkiem Rady Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek. 7 marca br. prymas Polski kard. Józef Glemp odznaczył bp. Juliana Wojtkowskiego Złotym Medalem Prymasowskim „Za służbę Kościołowi i Ludowi”.
Od ponad 30 lat bp Wojtkowski wędruje pielgrzymim szlakiem. Najpierw z pielgrzymką warszawską, a od kiedy można - do Ostrej Bramy i po 2 tygodniach odpoczynku na Jasną Górę. Wielu pątników nie wyobraża sobie pielgrzymki bez bp. Juliana. W tym roku stan zdrowia zmusił go do powrotu z trasy do Wilna. Na Jasną Górę dojechał jednak, aby chociaż przywitać swoją pielgrzymkę.
Jubileusz 35-lecia konsekracji to wielkie wydarzenie w życiu kapłana i Kościoła. Jeśli dotyczy osoby o tak wielkim autorytecie i sympatii, która zapisała się tak mocno w życie lokalnej społeczności katolickiej, że przypomnę choćby te dziesiątki kościołów Warmii, które są owocami jego inicjatywy i pracy, to tym większa dla diecezji radość, a dla całego Kościoła pożytek.

Księże Biskupie, Dostojny Jubilacie! Niech dobry Bóg prowadzi Cię nadal pątniczym szlakiem, abyś mógł nieustannie uczyć nas dziękować Mu za każdy dzień, za każdą chwilę naszej wędrówki. Niech Matka Boża wyprasza dla Księdza Biskupa łaskę zdrowia i siły, żeby przez długie jeszcze lata służył swej diecezji doświadczeniem, radą i modlitwą.

Redakcja „Niedzieli”

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

USA: „cudowne narodzenie” dzięki modlitwom rodziców

2026-06-07 19:56

[ TEMATY ]

modlitwa

wiara

Adobe Stock

Na początku 2025 roku Keishera i Greg Joubert z wielką radością dowiedzieli się, że spodziewają się drugiego syna. Jednak w 19. tygodniu ciąży ich szczęście zostało zachwiane przez druzgocącą diagnozę: u dziecka wykryto zespół wrodzonej niedrożności górnych dróg oddechowych (CHAOS), rzadką i zwykle śmiertelną wadę, w której gruba błona blokuje drogi oddechowe. Małżonkowie, żarliwi katolicy nie zamierzali się poddawać i ich dziecko urodziło się “za drugim razem”. Uważają, że „Bóg przemienił nasze największe cierpienie w postępy nauk medycznych.”

Nadzieję znaleźli u dr. Emanuela Vlastosa z Orlando Health Winnie Palmer Hospital for Women & Babies. Gdy standardowa operacja prenatalna nie zdołała przeciąć blokującej błony, lekarz zaproponował radykalne, pionierskie rozwiązanie. W 25. tygodniu ciąży lekarze częściowo wydobyli małego Cassiana przez cesarskie cięcie, na zewnątrz znalazły się jedynie jego głowa i ramiona. Nadal połączony z łożyskiem matki i otrzymujący dzięki niemu tlen, chłopiec przeszedł niezwykle precyzyjną tracheotomię, która utworzyła drożne drogi oddechowe. Następnie został ponownie umieszczony w łonie matki, aby dalej się rozwijać.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję