„Anioł Pański” z Papieżem

Przed południową modlitwą Anioł Pański w uroczystość Wszystkich Świętych Jan Paweł II wygłosił okolicznościowe przemówienie. Stwierdził m.in.: „Nam, pielgrzymującym na ziemi, święci i błogosławieni w niebie przypominają, że wsparciem, które każdego dnia pozwala nie utracić z oczu naszego wiecznego przeznaczenia, jest przede wszystkim modlitwa. Dla wielu z nich był nią Różaniec, stanowiący szczególne narzędzie ich codziennej rozmowy z Panem. Różaniec przywiódł ich do coraz głębszej zażyłości z Chrystusem i Najświętszą Panną.
Różaniec może rzeczywiście stanowić dla wszystkich prostą i dostępną drogę do świętości, która jest przeznaczeniem każdego ochrzczonego, jak to przypomina dzisiejsza uroczystość Wszystkich Świętych. W liście apostolskim Novo millennio ineunte przypomniałem wszystkim wiernym, że świętość jest głównym wymogiem życia chrześcijańskiego” (por. nn. 30-31).

* * *

Przed niedzielną modlitwą Anioł Pański, w Dniu Zadusznym, Ojciec Święty przypomniał, że modlitwa za zmarłych jest rzeczą ważną i konieczną.
„W Dniu Zadusznym kierujemy modlitewne spojrzenie ku tym, którzy opuścili ten świat i oczekują wejścia do niebieskiej ojczyzny” - powiedział Papież. Podkreślił, że Kościół zawsze zachęcał do modlitwy za zmarłych i zapraszał, by „w tajemnicy śmierci nie dostrzegać ostatniego słowa o ludzkim losie, lecz przejście do życia wiecznego”, gdyż - jak czytamy w dzisiejszej Prefacji - „gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, zostanie przygotowane wieczne mieszkanie w niebie”.
Powołując się na sformułowanie Katechizmu Kościoła Katolickiego, Ojciec Święty powiedział, że nawet jeśli nasi bliscy zmarli w stanie łaski i przyjaźni z Bogiem, „mogą oni wciąż potrzebować ostatecznego oczyszczenia, by wejść do radości nieba”.
Na zakończenie Papież podziękował mieszkańcom Krakowa za opiekę nad grobami jego Rodziców.

Jan Paweł II do Polaków

5 listopada podczas środowej audiencji generalnej na Placu św. Piotra Papież Jan Paweł II pozdrowił rodaków i przypomniał treść katechezy.
„Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów języka polskiego! W sposób szczególny witam pielgrzymów z Gdańska z bp. Zygmuntem Pawłowiczem, z Gniezna z abp. Henrykiem Muszyńskim oraz z Tarnowa z bp. Wiktorem Skworcem. Witam zarząd, członków i przyjaciół Fundacji Jana Pawła II. Pozdrawiam też delegację z Grudziądza oraz bernardynów z Kalwarii i z Krakowa. Myślą obejmuję wszystkich tu obecnych i z serca błogosławię. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!” - powiedział Jan Paweł II.
Oto odczytane podczas audiencji streszczenie papieskiej katechezy:
„Dzisiaj rozważaliśmy Psalm 141 [140], który odmawiany jest w Nieszporach niedzieli pierwszego tygodnia. Natchniony autor prosi w nim Boga o ducha modlitwy. Mówi: «Niech moja modlitwa będzie stale przed Tobą jak kadzidło; wzniesienie rąk moich - jak ofiara wieczorna!» (w. 2). Z kolei wyraża pragnienie, aby dzięki modlitwie został uchroniony od zła i nieprawości. Niech ten sam duch, duch modlitwy i sprawiedliwości, zawsze kształtuje nasze życie”.

Wieczór poezji Ojca Świętego

Ks. Mariusz Frukacz

Był to wspaniały, niezwykły wieczór, który na pewno przejdzie do historii Kościoła i Watykanu. 4 listopada, w dniu imienin Ojca Świętego, Fundacja Jana Pawła II w Rzymie i Wydawnictwo Księży Marianów w Warszawie zorganizowały w Auli Pawła VI z okazji 25-lecia Pontyfikatu Ojca Świętego wieczór poezji papieskiej, zatytułowany Błogosławiona siejba. Spotkanie prowadzili Barbara Jelonek i Piotr Kraśko z Telewizji Polskiej. Bardzo licznie zgromadzeni pielgrzymi z Polski, szczególnie z archidiecezji gdańskiej, gnieźnieńskiej, z diecezji tarnowskiej na czele z zespołem dziecięcym „Promyczki”, a także Polacy mieszkający w Rzymie oraz goście z różnych stron świata mogli usłyszeć wspaniałe utwory poetyckie Jana Pawła II, wykonywane w trzech językach: polskim, włoskim i angielskim. W programie znalazły się: Magnificat, Sonety - Zarysy, Emilii - Matce mojej, Słowo-Logos, Tryptyk rzymski, Nadzieja, która sięga poza kres, Ewangelia, Wybrzeża pełne ciszy, Pieśń o słońcu niewyczerpanym, Pieśń o blasku wody, Prośba Jana, Myśląc Ojczyzna. Interpretacji utworów Karola Wojtyły - Jana Pawła II dokonali znani aktorzy polskich scen teatralnych i filmów: Danuta Stenka, Piotr Adamczyk, Bogdan Brzyski, Włodzimierz Matuszak, Krzysztof Pieczyński, Artur Żmijewski. Aktorom towarzyszyli znani artyści wykonujący utwory wokalne: Edyta Geppert, Halina Frąckowiak, Stanisław Soyka, a także chór męski „Affabre Concinui” oraz muzycy, m.in. Józef Skrzek i Janusz „Yanina” Iwański.
Przybycie Ojca Świętego przyjęte zostało z wielką radością - śpiewami, gromkim Sto lat i Życzymy, życzymy. Zapanowała prawdziwie rodzinna atmosfera. Papież powitał wszystkich i podziękował za dzieło Fundacji Jana Pawła II, zaś jej członkom wyraził uznanie za działalność na polu duszpasterskim, naukowym i kulturalnym.
Na zakończenie tego niezwykłego spotkania z poezją papieską w imieniu wszystkich podziękował i złożył życzenia Ojcu Świętemu abp Szczepan Wesoły. W darze Papież otrzymał rzeźbę „Aniołowie nad piramidą”, wręczoną przez jej autora - Tadeusza Markiewicza. Wieczór ten sprawił ogromną radość Ojcu Świętemu, co sam wyraził, mówiąc: „Dawno już takiego spotkania nie było”. Szczególną chwilą tego wieczoru w Auli Pawła VI było wspólne zaśpiewanie ulubionej pieśni Jana Pawła II - Barka.

Sesja: „Duchowość ekumeniczna”

„Modlitwa, «aby byli jedno», którą Chrystus odmawiał w przededniu swej męki, zobowiązuje nas, chrześcijan, i stanowi nieodwołalne zadanie Kościoła, który czuje się powołany do podejmowania wszelkich wysiłków, aby je wypełnić” - przypomniał Jan Paweł II w orędziu skierowanym do kard. Waltera Kaspera, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, w związku z rozpoczętą 3 listopada sesją plenarną Rady, obradującej pod hasłem: Duchowość ekumeniczna.
„Pragnąć jedności - znaczy pragnąć Kościoła”, co z kolei oznacza pragnienie „komunii łaski, która odpowiada zamysłowi Ojca, powziętemu przed wszystkimi wiekami. Taki właśnie jest sens modlitwy Chrystusa: ut unum sint - zacytował Ojciec Święty fragment swej encykliki Ut unum sint (1995). Wyraził przekonanie, że uczestnicy spotkania plenarnego są w pełni świadomi, jak nagląca jest potrzeba, aby Kościół niósł naprzód zadanie przywracania pełnej wspólnoty między chrześcijanami. Przypomniał, że zadanie to stale mieli na uwadze także jego poprzednicy na urzędzie Piotrowym, którzy działali i modlili się o osiągnięcie tego celu.
„Ja sam wielokrotnie potwierdzałem, że ruch ku odbudowie jedności wszystkich chrześcijan jest jedną z wielkich duszpasterskich trosk mego pontyfikatu. Dzisiaj, w 25 lat od mego wyboru na Stolicę Piotrową, dziękuję Panu, gdyż mogę stwierdzić, iż na drodze ekumenicznej, mimo zmiennych kolei losu, poczyniono ważne i znaczące kroki ku temu celowi” - podkreślił Jan Paweł II.

Strony informacyjne opracowano na podstawie doniesień korespondentów własnych, wiadomości Radia Watykańskiego i KAI.