Okres wakacji jest dla członków Ruchu Światło-Życie czasem intensywnej pracy rekolekcyjnej. Każdego roku oazy przeżywa kilkadziesiąt tysięcy dzieci, młodzieży oraz małżonków. Rekolekcje oazowe od ponad ćwierćwiecza organizuje także nasza diecezja. Głównym ośrodkiem, gdzie się one odbywają, jest miejscowość Tylmanowa koło Krościenka. W tym roku mija właśnie 25 lat od czasu zorganizowania tam pierwszej oazy dla uczestników z naszej diecezji.

Do roku 1977 oazy organizowane przez diecezję gorzowską odbywały się tylko w Rokitnie i w Bledzewie. Zorganizowanie własnego ośrodka w Tylmanowej pozwoliło znacznie zwiększyć liczbę uczestników oaz wakacyjnych. Należy podkreślić, że w Tylmanowej letnie oazy odbywały się już wcześniej, a ich organizatorami była centrala ruchu w Krościenku oraz inne diecezje. Nasza diecezja zorganizowała swój ośrodek w domach górali, z których gościnności korzystała wcześniej archidiecezja białostocka. Miejscem spotkań, wspólnej modlitwy i odpoczynku były prywatne pomieszczenia wynajmowane od miejscowych gospodarzy.

Pomysł zorganizowania oaz w Tylmanowej zapadł podczas narady, w której uczestniczyli: ks. Edward Dajczak, ks. Jan Pawlak, ks. Kazimierz Helon, ks. Antoni Łatka i ks. Stanisław Kłósek. Organizowany ośrodek w Tylmanowej wymagał stworzenia odpowiedniego zaplecza gospodarczego. W tym celu została zakupiona przez ks. S. Kłóska kuchnia wojskowa w Sulechowie. Problem zabezpieczenia uczestników w odpowiednią ilość żywności starano się rozwiązać np. poprzez zbieranie przez członkinie Żywego Różańca kartek żywnościowych. Akcją tą kierował ks. S. Kłósek, natomiast ks. J. Pawlak troszczył się przygotowanie odpowiedniej ilości konserw. Dzięki wsparciu materialnemu m.in. bp. Pawła Sochy, ks. Henryka Guzowskiego, ks. Józefa Ferensowicza, ks. Józefa Janickiego i ks. Dionizego Łyducha udało się zakupić gumowe materace. Dużym ułatwieniem w organizacji ośrodka w Tylmanowej był fakt pochodzenia jednego z jego głównych organizatorów - ks. S. Kłóska z diecezji tarnowskiej. Biskup tarnowski Jerzy Ablewicz wydał swoim kapłanom polecenie pomocy w pracach przez niego podejmowanych.

Ks. S. Kłósek i ks. J. Pawlak jako moderatorzy prowadzili pierwszą oazę naszej diecezji w Tylmanowej w dniach 23 czerwca do 9 lipca 1977 r. Pomagała im s. Barbara Ropacz oraz 12 animatorów ( w tym 6 diakonów z seminarium w Paradyżu). W grupie 107 uczestników przeważały głównie osoby ze szkoły średniej. W drugim turnusie oazie I i II stopnia przewodniczył jako moderator ks. Eugeniusz Jankiewicz, któremu pomocą służyło 12 animatorów. W oazie wzięło udział 115 osób. Trzeci turnus był najliczniejszy, uczestniczyło w nim 150 osób, a opiekę nad nimi sprawowali: ojciec duchowny seminarium ks. Tadeusz Lubelski, ks. Stanisław Stolz, ks. Olgierd Banaś oraz 13 animatorów, wśród których było 7 kleryków, 2 siostry zakonne oraz 2 katechetki. Warto wspomnieć, że w roku 1977 obok dzieci i młodzieży uczestniczyły w oazach także rodziny z Kowalowa i Sulechowa (oficjalnie Domowy Kościół, tzw. oaza rodzin, który powstał w naszej diecezji w roku 1978).

Początki oaz naszej diecezji w Tylmanowej były trudne. Zbyt liczne turnusy, kontrole ze strony władz, brak odpowiednich materiałów i przygotowanych animatorów. Jednak ziarno zasiane przed 25 laty przynosi do dzisiaj błogosławione owoce. Oazy w Tylmanowej przeżyło kilkanaście tysięcy osób: kapłanów, kleryków, sióstr zakonnych i osób świeckich. Dla wielu z nich to właśnie rekolekcje w tej górskiej wiosce stały się początkiem żywej wiary w Jezusa Chrystusa, jedynego Pana i Zbawiciela.