Kiedy rozważamy to pytanie, jakie Pan Jezus postawił św. Piotrowi: " Czemu zwątpiłeś, małej wiary?" - moglibyśmy zdumieni zastanawiać się, dlaczego człowieka "małej wiary" wybiera na pierwszego papieża? ... Ale wtedy i ta "mała wiara" wystarczyła Piotrowi, żeby Pan Jezus podał mu rękę i wyciągnął go z wody. Ocenę ludzkiej wiary, tak samo jak i miłości może dać tylko Bóg. Jemu nie jest potrzebna ani wichura druzgocąca skały, ani trzęsienie ziemi, ani ogień. Wystarczy szmer łagodny, jak to słyszeliśmy w pierwszym czytaniu, aby przemówić do ludzkiego serca.
Starsi ludzie z rejonów wiejskich wspominają dawne, dawne czasy, kiedy to ich ojcowie i dziadkowie po usłyszeniu grzmotu albo po uderzeniu pioruna mówili z lękiem: To Pan Bóg się gniewa... To był jakby Jego potężny głos. Dziś słyszeliśmy, jak wielki prorok Eliasz usłyszał głos Boga jakby w szmerze łagodnego powiewu. To tylko analogia, to tylko obraz, ale prawdy, jaką on niesie, także święci Pańscy doświadczali i mówili, że aby usłyszeć, trzeba wyciszyć serce. Dlatego także i Pan Jezus szukał samotności i ciszy nocnej na modlitwę. I o Nim powiedział prorok Izajasz: "Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku" (Iz 42, 2-3).
Dlatego kiedy w skupieniu wsłuchujemy się w Ewangelię i gdy zarazem pamiętamy, że ten Jezus z Nazaretu jest Bogiem, przeżywamy tę prawdę, że On nawet wtedy, kiedy głośno wołał, było w tym wołaniu uciszenie. To Jego milczenie było wyjątkowo wstrząsające, kiedy stanął w obronie kobiety cudzołożnej, której groziło ukamienowanie, kiedy tylko "pisał palcem po ziemi".
Dziś słyszymy w Ewangelii, że wyszedł sam jeden na górę, żeby się modlić. Ewangeliści podkreślają ten fakt mocno, szczególnie św. Jan, że Pan Jezus szukał samotności na chwile modlitwy.
Więcej wiemy o Jego modlitwie w przeddzień Męki w Ogrodzie Oliwnym. Ale także i wtedy, w tej godzinie tak bardzo bolesnej Pan Jezus oddala się od uczniów, szuka samotności. Chce być sam na sam z Ojcem. Czy tam na górze było to dziękczynienie za cud rozmnożenia chleba, czy modlitwa za Piotra, któremu ma przekazać najwyższą władzę w Kościele, tego nie mówią Ewangeliści. Ale te słowa: "Czemu zwątpiłeś, małej wiary?" świadczą o tym, że nawet najważniejszy urząd w Kościele sam z siebie nie daje wiary. Ta wiara Piotra zachwiała się o świcie Wielkiego Piątku, ale tuż po Zmartwychwstaniu pozwoliła mu wyznać: " Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham".
Te dwa Jezusowe krótkie rozkazy: "Odwagi!" i "Nie bójcie się!" - mają swoje uzasadnienie w tym zapewnieniu: "Ja jestem".
Nie tylko dziecko, ale także starszy człowiek wierzący miałby prawo myśleć, że uczniowie Pana Jezusa nie powinni mieć żadnej trudności z wiarą w Niego. Przecież byli świadkami tylu cudów! Ale także oni pokornie modlili się: Panie, przymnóż nam wiary!