11 lutego br., w święto Matki Bożej z Lourdes, Ojciec Święty Jan Paweł II podniósł do rangi diecezji cztery administratury apostolskie na terenie Federacji Rosyjskiej. Był to akt administracyjny wynikający z potrzeby polepszenia opieki duszpasterskiej katolików zamieszkujących ten rozległy teren.
26 lutego, dwa tygodnie po tej historycznej decyzji Papieża, Biskupi Ordynariusze nowo utworzonych diecezji odbyli historyczną pielgrzymkę do Lourdes. Uważają oni, że uznanie normalności w istnieniu Kościoła katolickiego w Rosji nastąpiło za specjalną przyczyną Maryi, która wyraźnie zapowiedziała, że na końcu Jej Niepokalane Serce zwycięży.
Utworzenie diecezji w Rosji nastąpiło w samo święto Matki Bożej z Lourdes, dlatego przybyli oni tutaj, aby na miejscu podziękować Maryi za tę łaskę i prosić Ją o szczególną opiekę dla Kościoła katolickiego w swoim kraju.
Program tej błyskawicznej wizyty był niezwykle bogaty: Msza św. w języku rosyjskim w Grocie Objawień, z kazaniem po angielsku, Różaniec i Droga Krzyżowa; zwiedzanie samego sanktuarium i przejście śladami Bernadetty. Następnie oficjalne przyjęcie w rezydencji bp. Jacques´a Perriera i mniej oficjalne przyjacielskie spotkanie w Domu Polskiej Misji Katolickiej "Bellevue" w Lourdes.
Przy okazji tej wizyty, już w kazaniu w Grocie, ale zwłaszcza podczas spotkania z dziennikarzami, przypomniano długą i bogatą historię katolików w Rosji. Przed rewolucją w 1917 r. diecezje w Petersburgu i Saratowie liczyły 350 parafii i 800 tys. wiernych.
Na skutek komunistycznych prześladowań pod koniec lat trzydziestych pozostały otwarte tylko dwie świątynie: św. Ludwika Francuskiego w Moskwie i Matki Bożej z Lourdes w Leningradzie (Petersburg) .
Po upadku komunizmu, od 1991 r., sytuacja zaczęła się poprawiać i obecnie istnieje 212 parafii, w których pracuje 270 kapłanów. Jednocześnie Seminarium Duchowne w Petersburgu przygotowuje do kapłaństwa ponad 70 kleryków.
Jednym z najważniejszych problemów jest brak kościołów. Dlatego na przykład w Moskwie w dwóch istniejących świątyniach jest odprawianych z konieczności w każdą niedzielę aż 27 Mszy św. Następnym problemem jest brak stałego prawa pobytu: dwóch biskupów, większość kapłanów i sióstr zakonnych musi co roku odnawiać wizy, bo nie mają oni obywatelstwa rosyjskiego.
Mimo tych problemów biskupi z Rosji są pełni optymizmu i wierzą, że z czasem wszystko się unormuje. Takim pocieszającym znakiem jest coraz lepiej układająca się współpraca z Kościołem prawosławnym, zwłaszcza w dziedzinie charytatywnej, w sprawach małżeństw mieszanych i wspólnej walki przeciw katastrofalnej infiltracji różnych sekt. Mają też nadzieję, że ekumeniczny dialog będzie coraz bardziej owocny i wkrótce dojdzie do oczekiwanej od lat wizyty Papieża w Rosji. Taką okazją mógłby być na przykład najbliższy jubileusz 300-lecia Petersburga.
Nowo mianowani ordynariusze: bp Joseph Werth z Nowosybirska i bp Klemens Pickel z Saratowa oraz abp Tadeusz Kondrusiewicz te wszystkie sprawy złożyli w najpewniejsze, macierzyńskie dłonie Niepokalanej Dziewicy i Matki Bożej, tak bardzo czczonej przez lud rosyjski.