Polacy mianowani na nowe stanowiska w urzędach watykańskich

Jan Paweł II mianował 14 marca br. ks. prał. Ryszarda Selejdaka - pracownika Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego - naczelnikiem wydziału w tej dykasterii, a o. Zbigniewa Sucheckiego OFM Conv. i o. Adama Owczarskiego OSSR - konsultorami Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Nominacje na konsultorów w tym urzędzie watykańskim otrzymało jeszcze dziewięciu innych kapłanów, m.in. dwóch z Ukrainy.
Prefektem Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, w której pracuje ks. Selejdak, jest polski kardynał Zenon Grocholewski.

Jan Paweł II do Polaków

"Mówimy teraz w tych katechezach środowych o Psalmach. Ja bym pragnął tutaj podsunąć inną myśl wielkopostną, znamienną dla naszej, polskiej pobożności: Gorzkie żale. To właśnie w czasie Wielkiego Postu w każdą niedzielę i w inne dni śpiewamy Gorzkie żale, które są wzorowane na pierwowzorze Psalmów Starego Testamentu. Życzę wszystkim dobrego przygotowania do świąt Wielkanocnych. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!".

Audiencja generalna 13 marca 2002 r.

"Anioł Pański" z Papieżem

10 marca br. w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański Ojciec Święty nawiązał do słów Ewangelii z tego dnia, mówiącej, jak Chrystus uzdrawia niewidomego. Po modlitwie Jan Paweł II pozdrowił pielgrzymów z Polski, przebywających w Rzymie z okazji 10. rocznicy ustanowienia nowych struktur Kościoła katolickiego w kraju. Oto pełny tekst papieskiego przemówienia:
"´Laetare, Jerusalem...´. Tymi słowami proroka Izajasza Kościół zaprasza nas do radości dzisiaj, w połowie pokutnej drogi Wielkiego Postu. Radość i światło to tematy dominujące w dzisiejszej liturgii. Ewangelia opowiada o przypadku ´człowieka niewidomego od urodzenia´ (J 9, 1). Widząc go, Jezus uczynił błoto ze śliny, nałożył je na oczy niewidomego i rzekł do niego: ´Idź, obmyj się w sadzawce Siloam - co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc´ (por. J 9, 6-7). Niewidomy od urodzenia wyobraża człowieka naznaczonego grzechem, który pragnie poznać prawdę o sobie samym i o swym przeznaczeniu, nie pozwala mu na to jednak wrodzone zło. Tylko Jezus może go uzdrowić: On jest ´światłością świata´ (J 9, 5). Zawierzając się Jemu, każda istota ludzka duchowo niewidoma od urodzenia ma możliwość ponownie ´przyjść na świat´, to znaczy narodzić się do życia nadprzyrodzonego.
Obok uzdrowienia niewidomego Ewangelia podkreśla niedowierzanie faryzeuszy, którzy nie chcą uznać cudu, ponieważ Jezus dokonał go w sobotę, naruszając według nich prawo mojżeszowe. Ukazuje się tym samym wymowny paradoks, który sam Chrystus wyraża w następujących słowach: ´Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, aby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi´ ( J 9, 39). Dla tego, kto spotyka Jezusa, nie ma półśrodków: albo przyznaje, że potrzebuje Jego i Jego światła, albo decyduje się bez Niego obejść. W tym drugim przypadku duma uniemożliwia otwarcie się na prawdziwe nawrócenie zarówno temu, kto uważa się za sprawiedliwego w obliczu Boga, jak i temu, kto uważa się za ateistę.
Niechaj nikt, drodzy Bracia i Siostry, nie zamyka swej duszy przed Chrystusem! Każdemu, kto Go przyjmuje, ofiarowuje On światło wiary, światło zdolne przemienić serca, a w konsekwencji także mentalność, sytuacje społeczne, polityczne, ekonomiczne zdominowane przez grzech. ´...Wierzę, Panie!´ (J 9, 38). Wraz z niewidomym od urodzenia każdy z nas niech będzie gotów wyznać z pokorą swoje przylgnięcie do Niego. Niechaj nam to wyjedna Panna Najświętsza, całkowicie przepojona blaskiem Bożej łaski".

Wielki Tydzień z Papieżem

Urząd celebracji liturgicznych Papieża ogłosił kalendarz zajęć Jana Pawła II w Wielkim Tygodniu. W Niedzielę Palmową - 24 marca Ojciec Święty przewodniczyć będzie o godz. 10.00 Mszy św. na Placu św. Piotra i uroczystościom XVII Światowego Dnia Młodzieży.
28 marca - w Wielki Czwartek o godz. 9.30 w Bazylice Watykańskiej Papież przewodniczyć będzie Mszy Krzyżma Świętego, a Mszą Wieczerzy Pańskiej w Bazylice św. Jana na Lateranie o godz. 17.30 rozpocznie tzw. Triduum Sacrum (Triduum Paschalne). Zgodnie z tradycją, na początku Mszy św. Papież umyje nogi dwunastu kapłanom. Ofiary wiernych złożone tego dnia zostaną przeznaczone na pomoc najbiedniejszym mieszkańcom Ameryki Łacińskiej i Karaibów.
W Wielki Piątek - 29 marca Papież przewodniczyć będzie w Bazylice św. Piotra liturgii Męki Pańskiej, którą zakończy adoracja Krzyża i Komunia św. Wieczorem, o godz. 21.15, rozpocznie się w rzymskim Koloseum Droga Krzyżowa z udziałem Jana Pawła II.
W Wielką Sobotę Papież przewodniczyć będzie czuwaniu paschalnemu, które rozpocznie się o godz. 20.00.
W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego o godz. 10.30 odprawi Mszę św. na Placu przed Bazyliką, po czym wygłosi Orędzie Wielkanocne i udzieli błogosławieństwa "Urbi et Orbi" - miastu i światu.

W obronie pokoju

W miesiąc po Dniu Modlitwy o Pokój Jan Paweł II skierował do szefów wszystkich państw i rządów specjalny list, do którego dołączony jest "Dekalog z Asyżu na rzecz pokoju". Jest to dokument przyjęty przez uczestników spotkania modlitewnego, przedstawicieli różnych religii świata, które odbyło się w mieście św. Franciszka 24 stycznia br. Poniżej publikujemy pełny tekst papieskiego listu oraz "Dekalog z Asyżu na rzecz pokoju".

LIST OJCA ŚWIĘTEGO DO ICH EKSCELENCJI SZEFÓW PAŃSTW I RZĄDÓW

Miesiąc temu odbył się w Asyżu Dzień Modlitwy o Pokój na świecie. Moja myśl dzisiaj spontanicznie kieruje się ku odpowiedzialnym za życie społeczne i polityczne krajów, które tam były reprezentowane przez liczne grono zwierzchników religijnych.
Natchnione przemówienia tych mężczyzn i kobiet, reprezentujących różne wyznania religijne, oraz szczere pragnienie działania na rzecz zgody, wspólnego dążenia do prawdziwego postępu i pokoju w całej rodzinie ludzkiej znalazły doniosły i konkretny wyraz w "Dekalogu" ogłoszonym na zakończenie tego wyjątkowego dnia.
Mam zaszczyt przesłać tekst tego wspólnego zobowiązania Waszej Ekscelencji w przekonaniu, że tych dziesięć propozycji będzie mogło inspirować działalność polityczną i społeczną Jego rządu.
Mogłem stwierdzić, że uczestników spotkania w Asyżu ożywiało wspólne przekonanie: "Ludzkość musi wybrać między miłością a nienawiścią" . I wszyscy, czując się członkami tej samej rodziny ludzkiej, umieli wyrazić to dążenie przez "Dekalog", będąc przekonani, że nienawiść rujnuje, natomiast miłość buduje.
Życzę, aby duch i zaangażowanie z Asyżu prowadziły wszystkich ludzi dobrej woli do szukania prawdy, sprawiedliwości, wolności, miłości, aby każda osoba ludzka mogła cieszyć się niezbywalnymi prawami, a każdy naród pokojem. Ze swej strony Kościół katolicki, który pokłada ufność w "Bogu miłości i pokoju" (2 List do Koryntian 13, 11), będzie kontynuował starania o to, ażeby lojalny dialog, wzajemne przebaczenie i zgoda naznaczyły drogę ludzkości w trzecim tysiącleciu.
Wdzięczny Waszej Ekscelencji za okazane zainteresowanie moim przesłaniem, korzystam z okazji danej mi, aby Go zapewnić o moim wielkim szacunku.

Jan Paweł II - papież

Watykan, 24 lutego 2002 r.

DEKALOG Z ASYŻU NA RZECZ POKOJU

1. Zobowiązujemy się głosić nasze stanowcze przekonanie, że przemoc i terroryzm sprzeciwiają się prawdziwemu duchowi religijnemu i - potępiając wszelkie stosowanie przemocy oraz wojny w imię Boga lub religii - zobowiązujemy się uczynić wszystko, co możliwe, ażeby wykorzenić przyczyny terroryzmu.
2. Zobowiązujemy się wychowywać ludzi we wzajemnym szacunku, aby mogło dojść do pokojowego i solidarnego współistnienia między członkami różnych narodowości, kultur i religii.
3. Zobowiązujemy się do popierania kultury dialogu, aby rozwijało się zrozumienie i wzajemne zaufanie między jednostkami i między narodami, gdyż one stanowią warunki prawdziwego pokoju.
4. Zobowiązujemy się bronić praw każdej osoby ludzkiej do godnego życia, zgodnie z jej tożsamością kulturową, i do założenia w sposób wolny własnej rodziny.
5. Zobowiązujemy się do szczerego i cierpliwego dialogu, nie zważając na to, co nas dzieli jako mur nie do pokonania, lecz przeciwnie, uznając, że spotkanie z odmiennością innych ludzi może stać się okazją do większego wzajemnego zrozumienia.
6. Zobowiązujemy się do wzajemnego przebaczenia błędów i uprzedzeń przeszłości i teraźniejszości oraz do wzajemnego wspierania się we wspólnym wysiłku celem przezwyciężenia egoizmu, nadużyć, nienawiści i przemocy i uczenia się z przeszłości, że pokój bez sprawiedliwości nie jest prawdziwym pokojem.
7. Zobowiązujemy się stać po stronie tych, którzy cierpią nędzę i odrzucenie, stając się głosem tych, którzy głosu nie mają, działając konkretnie celem przezwyciężenia tego rodzaju sytuacji, w przekonaniu, że nikt nie może być szczęśliwy sam.
8. Zobowiązujemy się utożsamiać z krzykiem tych, którzy nie załamują się wobec przemocy i zła, i pragniemy ze wszystkich naszych sił nieść ludzkości naszych czasów rzeczywistą nadzieję sprawiedliwości i pokoju.
9. Zobowiązujemy się do popierania każdej inicjatywy służącej przyjaźni między narodami, w przekonaniu, że jeżeli brakuje solidnego zrozumienia między narodami, to postęp naukowo-techniczny wystawia świat na rosnące zagrożenie zniszczenia i śmierci.
10. Zobowiązujemy się prosić odpowiedzialnych za narody, aby czynili wszelkie możliwe wysiłki na płaszczyźnie krajowej i międzynarodowej, by był budowany i umacniany świat solidarności i pokoju, oparty na sprawiedliwości.

24 stycznia 2002 r. Tłum. Jan Jarco (KAI)