Urodził się 180 lat temu, 24 września 1821 r. o godz. ósmej wieczorem, w dziedzicznej wsi swojej matki - Laskowo-Głuchy. Zaledwie 40 kilometrów od Warszawy, w połowie drogi między Radzyminem a Wyszkowem. Pojechałem pokłonić się ziemi rodzinnej Poety. Nikłe ślady, prawie żadne.
Całe jego życie było podobne. Podróżował, a właściwie tułał się, jak odrzucony, po świecie. I choć przyjął go sam bł. Pius IX, choć Poeta obdarzał Papieża estymą (po głośnej alokucji bł. Piusa IX Norwid stawił się pod Kwirynałem, aby bronić Papieża przed atakiem tłumu) i Papież uczucia odwzajemniał, ciągle pozostawał sam. Poza kilkoma przyjaciółmi nikt nie oklaskiwał jego wierszy.
Dziś na wyścigi pewni politycy licytują się, który z nich bardziej wielbi Wieszcza. Prawdopodobnie, gdyby czytali jego poematy, głównie te, w których tak bezgranicznie wielbi i kultem obdarza Matkę Bożą Częstochowską, umknęliby z udawanym uwielbieniem Poety.
Umierał w biedzie, cierpieniu i samotności. Przytułek św. Kazimierza znajdował się daleko na peryferiach ówczesnego Paryża. Pochowany we wspólnej mogile w Montmorency, Norwid długo pozostawał zapomniany. Wiersze - niezrozumiałe, bardziej mistyczne niż poetyckie, jakże wybiegały poza wiek, w którym żył, poza ziemską rzeczywistość, która przyniosła mu tyle zawodu i obojętności ze strony tych, których pokochał; brakowało mu miłości przez całe życie. Matka umarła, gdy miał 4 lata, ukochana prababka Sobieska - gdy miał lat 10. A potem przyszło odtrącenie ze strony pierwszej miłości, drugiej miłości... Jemu pozostała miłość do Chrystusa i Matki Jasnogórskiej. Nie tylko w Polsce Ludowej, nawet dziś, właśnie ten wątek dotykany jest jakby wstydliwie. No i ta niczym niepohamowana, bezgraniczna miłość poety do Ojczyzny. Dziś temat również coraz bardziej trąci myszką. Dziwny poeta, niezrozumiały, nigdy nie był nowoczesny. A może właśnie przez to jego poezja staje się coraz lepsza, głębsza, piękniejsza w trudzie czytania...
1 lipca br. Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił urnę z ziemią ze zbiorowego grobu w Montmorency we Francji, gdzie pochowano Cypriana Kamila Norwida. 24 września tego roku urna zostanie umieszczona na Wawelu. Tak dobiega kresu ziemska wędrówka Wieszcza. Teraz sięgnijmy po strofy jego wierszy, aby odbyć własną podróż w głąb mistycznych uniesień i pragnień...