Reklama

Nowość Biblioteki "Niedzieli"

Dla dobra wspólnego

Niedziela Ogólnopolska 21/2001

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nierozerwalność związku strony duchowej i materialnej natury ludzkiej decyduje o tym, że Kościół i państwo, posiadając autonomiczną dziedzinę uprawnień, spotykają się ze sobą w trosce o dobro osoby ludzkiej. Stąd rodzi się postulat rozwoju współpracy wzajemnej tych dwóch instytucji.
Obydwie społeczności są "w swoim zakresie najwyższe", a więc niezależne, ale ponieważ skupiają te same osoby, winna między nimi panować harmonia i współpraca. Takie rozwiązanie stosunku Kościoła do państwa przyjmowało chrześcijaństwo od dawna. Pojawia się ono w nauce Ojców Kościoła i papieży od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Tak uczył św. Ambroży, św. Jan Chryzostom, św. Augustyn, papież Gelazy I. Mówili oni o "braterskiej" współpracy Kościoła i państwa, o współdziałaniu " jak ojciec i matka".
Do zdrowej współpracy Kościoła i państwa niezbędne jest prowadzenie dialogu. Jest on jednak możliwy jedynie przy spełnieniu kilku warunków, do których należą: dobra wola obydwu stron, zapewnienie równych szans powodzenia dialogu oraz dążenie do kompromisu zawierającego consensus.
W ten dialog Kościoła z instytucjami politycznymi wpisuje się najnowsza publikacja znanego wykładowcy nauki społecznej Kościoła, rektora Seminarium Duchownego Ojców Paulinów w Krakowie, duszpasterza i cenionego prelegenta, o. Jana Mazura - "Politologia chrześcijańska" . Wydana została w Częstochowie jako 118. tom serii Biblioteka "Niedzieli" . Książka ta jest uporządkowanym wykładem chrześcijańskiego sposobu myślenia o polityce, partiach, demokracji, państwie, wyborach i kulturze politycznej.
Kościół w państwie może przyczyniać się do usuwania krzywd i niesprawiedliwości społecznych oraz troszczyć się o porządek i pokój społeczny. Czyni to środkami odmiennymi niźli państwo, które posługuje się prawem. Kościół opiera się na normach moralnych. Encyklika Mater et Magistra mówi o podwójnym darze, który Kościół winien zapewnić światu: jest nim dar nauczania społecznego i dar społecznego działania. Jednak, jak podkreślił Jan Paweł II w czasie spotkania z przedstawicielami władz państwowych Polski 2 czerwca 1979 r.: "Kościół dla swojej działalności nie pragnie żadnych przywilejów, a tylko i wyłącznie tego, co jest niezbędne do spełnienia jego misji".
Sobór Watykański II przyznał państwu prawo do regulacji swobód religijnych. W Deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae czytamy, że "społeczeństwu cywilnemu przysługuje prawo do bronienia się przeciwko nadużyciom, jakie mogłyby się pojawiać pod pretekstem korzystania z wolności religijnej (...) musi się to jednak dokonywać nie w sposób arbitralny, ani nie przez niesprawiedliwe sprzyjanie jednej tylko ze stron, ale wedle norm prawnych, dostosowanych do obiektywnego porządku moralnego" (DWR 7). Aby ta obrona była skuteczna, należy wpierw poznać mechanizmy rządzące funkcjonowaniem instytucji politycznych. Publikacja o. Jana Mazura czyni to w sposób kompetentny i przystępny, przez co może stać się dobrym podręcznikiem wiedzy społecznej dla oddziałów Akcji Katolickiej, stowarzyszeń i organizacji katolickich oraz wszystkich zainteresowanych społecznym życiem swego kraju. Nie jest to jednak publikacja w jakikolwiek sposób "partyjna" - w sensie propagowania określonej opcji politycznej. W tym zakresie problemowym o. Jan Mazur pozostaje wierny istotnym założeniom Magisterium Kościoła. W tym duchu także przemawia do czytelników Politologia chrześcijańska o. Jana Mazura.

Książkę można zamawiać pod adresem: Redakcja Tygodnika Katolickiego "Niedziela", ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, tel. ( 0-34) 365-19-17, fax (0-34) 366-48-93.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Kard. Grzegorz Ryś do wiernych Archidiecezji Krakowskiej: Zapraszam każdą i każdego z Was

2026-03-07 19:19

Archidiecezja Krakowska

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

„Na ten moment zapraszam Was - wszystkich: księży, osoby życia konsekrowanego, świeckich - kobiety i mężczyzn, młodych i starszych - każdego stanu i powołania - spotkajmy się w Sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach w Krakowie, 13 i 14 marca. Liczę na Wasze przybycie i twórczy udział!” - zachęcając do udziału w wydarzeniach związanych z inauguracją Synodu Diecezjalnego, do wiernych Archidiecezji Krakowskiej napisał kard. Grzegorz Ryś.

Drodzy Siostry i Bracia,
CZYTAJ DALEJ

Kobiety, które podpowiadały biskupom. Mało znana historia Soboru Watykańskiego II

2026-03-07 18:54

[ TEMATY ]

Sobór Watykański II

kobiety

podpowiadały

biskupom

Vatican Media

23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki

 23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki

Nie mogły zabierać głosu ani głosować, ale biskupi słuchali ich opinii. W 1964 roku papież Paweł VI zaprosił na Sobór Watykański II 23 kobiety, które uczestniczyły w obradach jako audytorki. Ich obecność stała się jednym z najbardziej symbolicznych znaków otwarcia Kościoła na świat.

Decyzję o zaproszeniu kobiet podjął papież Paweł VI. Ogłosił ją 8 września 1964 roku w Castel Gandolfo. Entuzjastycznie przyjął ją m.in. biskup Vittorio Veneto Albino Luciani, późniejszy papież Jan Paweł I. Pisał on, że obecność kobiet nie będzie jedynie symbolem, ponieważ komisje soborowe będą mogły zwracać się do nich o opinie, a one same będą mogły przedstawiać swoje sugestie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję