Zwieńczeniem tegorocznego IV Jarmarku Jakubowego (odbywającego się w dniach 20-22 lipca) była uroczysta Msza św. z okazji jubileuszu 825-lecia konsekracji Matki kościołów archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Uroczystościom, w towarzystwie arcybiskupa metropolity Andrzeja Dzięgi, przewodniczył abp Ludwig Schick, pasterz Kościoła bamberskiego. W koncelebrze byli także: bp Marian Błażej Kruszyłowicz i bp senior Jana Gałecki oraz 15 kapłanów. W stallach katedralnych zasiedli kanonicy Szczecińskiej Kapituły Katedralnej, a świątynia wypełniła się po brzegi wiernymi, wśród których byli przedstawiciele miasta, województwa, wspólnot cechowych, różnych instytucji Szczecina i parlamentarzyści.
W pięknej oprawie muzycznej przeżyliśmy wzniosłą liturgię sprawowaną w powszechnym języku Kościoła - języku łacińskim. Arcybiskup dr L. Schick w słowie Bożym, wypowiedzianym w kilku zdaniach po polsku i niemiecku, a odczytanym w całości w języku polskim przez ks. dr. Grzegorza Jankowiaka, powiedział, iż cieszy się bardzo z dobrych relacji pomiędzy Kościołami bamberskim i szczecińsko-kamieńskim. Relacji zbudowanych na solidnym fundamencie, jakim jest osoba św. Ottona z Bambergu - apostoła Pomorza. Arcybiskup wspomniał, że kiedykolwiek myśli o św. Ottonie, myśli także o Pomorzu. Zresztą, kiedy 10 lat temu przyjmował sakrę z rąk Jana Pawła II, to Papież wskazał mu jako wzór do naśladowania świętego biskupa bamberskiego, dodając przy tym, że to właśnie on ochrzcił Pomorzan. Arcybiskup wyraził też swój niepokój, dotyczący niewiary wielu i odchodzenia wiernych z Kościołów bamberskiego i szczecińsko-kamieńskiego. Stąd też prosił, aby ta przestrzeń stała się wielkim wyzwaniem i wielką troską pasterzy.
Rzeczywiście fundament położony przez św. Ottona w Bambergu i na Pomorzu nie tylko, że nie skruszał, ale ciągle jako bardzo solidny. Obecny rok to czas wielkiego dziękczynienia Bogu za dar Jego obecności w bamberskiej katedrze od 1012 r. i w szczecińskiej świątyni od 1187 r.
Początki kościoła św. Jakuba wiążą się z misją działalnością św. Ottona z Bambergu w Szczecinie, zarówno w 1124, jak i w 1128 r. W ślad za misjonarzem podążyli Niemcy ze Starej Marchii, Turyngii i Frankonii. Utworzyli oni tutaj otwartą osadę, której centralnym miejscem stała się właśnie ta świątynia; trzecia po kościołach św. Wojciecha oraz Świętych Piotra i Pawła. Ufundował ją bogaty mieszczanin z Bambergu - Jakub Beringer. W 1187 r., prawdopodobnie 25 lipca, czyli 825 lat temu, podczas zjazdu ludności Szczecina i okolicznych ziem, na które przybyli: bp Zygfryd z Kamienia, wdowa po księciu Bogusławie I Anastazja wraz z synami Bogusławem II i Kazimierzem II, kasztelan zamku Warcisław, liczni dostojnicy z terenu całego Pomorza, a także dwaj mnisi z klasztoru św. Michała w Bambergu, wspomniany Jakub Beringer wystąpił z projektem utworzenia nowej parafii. Dokument ten określany jako akt fundacyjny był równocześnie dokumentem konsekracji świątyni. Kościół został zbudowany na cześć Boga oraz Jakuba Apostoła, a także jako wyraz czci dla bp. Ottona - apostoła Pomorza. Konsekracji jego dokonał bp Zygfryd (1186-91). Patronat nad nową świątynią objęli zakonnicy z Góry św. Michała (Michelsberg) k. Bambergu. Na ich czele stał przeor; łącznie było ich 39. Nowa parafia otrzymała m.in. przywilej, przysługujący od 1182 r. klasztorowi w Bambergu, popierania i przekazywania do tegoż klasztoru rocznego czynszu w postaci 1 kamienia (jednostka masa licząca ok. 10 kg), czyli ok. 10 kg wosku od każdej karczmy na Pomorzu.
Należy podkreślić, że benedyktyni wybudowali piękną świątynię z bogatym wyposażeniem, m.in. 24 kaplice i 52 ołtarze. W 1467 r. kościół otrzymał w darze z Bambergu relikwie św. Henryka II, cesarza, i jego żony - św. Kunegundy.
Związek parafii z klasztorem w Bambergu przetrwał do 1535 r. Niestety, w czasach protestanckich - od lat 30. XVI wieku do lat 40. XX wieku - zmieniło się wyposażenie świątyni. Podyktowane ono było nowym wyznaniem, a także zniszczeniem jej podczas ostrzału wojsk brandenburskich w 1677 r. Owszem, świątynia otrzymała wówczas m.in. nowy piękny ołtarz i organy, niestety i one nie doczekały naszych czasów. W wyniku działań II wojny światowej świątynia ulegała kolejnemu bardzo poważnemu zniszczeniu. Zabezpieczone w 1953 r. ruiny kościoła cztery lata później ówczesne władze przekazały parafii św. Jakuba, a dopiero w 1971 r. pozwoliły na odbudowę świątyni. Jednakże już 8 września 1974 r. wobec polskich biskupów zgromadzonych na 144. Plenarnej Konferencji Episkopatu Polski, a także w obecności abp. Bambergu Józefa Schneidera Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński dokonał poświęcenia odbudowywanej katedry.
W święto Matki Kościoła, 31 maja 1982 r. miała miejsce jej kolejna konsekracja, której dokonał bp Kazimierz Majdański. W głównym ołtarzu zostały umieszczone relikwie św. Ottona, biskupa Bambergu. 3 maja 1983 r. papież Jan Paweł II, który był trzykrotnie w tej świątyni, nadał katedrze tytuł bazyliki mniejszej. Świątynia ta, to wielki wysiłek bardzo wielu osób. Nie sposób ich tutaj wszystkich wymienić, ale jesteśmy im bardzo wdzięczni za ich trud i poświęcenie. Za ten wręcz cud odbudowy.
W niedzielę 22 lipca br. po 477 latach, w myśl średniowiecznej tradycji, w darach ofiarnych mieszkańcy pomorskiej ziemi przekazali dostojnemu gościowi abp. Bambergu Ludwigowi Schickowi w darze wosk w postaci świec do grobu św. Ottona, patrona Pomorza, jako dowód wdzięczności za chrzest święty i naszej wielowiekowej przyjaźni.
Na zakończenie uroczystości słowa wdzięczności Dostojnemu Gościowi wypowiedzieli abp Andrzej Dzięga w języku włoskim oraz przedstawiciele szczecińskiej kapituły w osobach: ks. prał. Jana Kazieczki, ks. prał. dr. Kazimierza Mańkowskiego i ks. kan. prof. zw. dr. hab. Henryka Wejmana. Ksiądz Arcybiskup podziękował także wszystkim za ten wielki trud odbudowy i upiększania świątyni, a ks. prał. Janowi Kazieczce i ks. Maciejowi Pliszce za zorganizowanie wspaniałego, o randze ogólnopolskiej i zagranicznej, IV Jarmarku Jakubowego.