W dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e. na 120 uczniów Jezusa został wylany Duch Święty i zaczęli mówić różnymi językami o wspaniałych sprawach Bożych. Przez zesłanie Ducha Świętego na Apostołów powołał Chrystus Pan swój Kościół św. do życia i do działania. Po tym wydarzeniu ochrzczono 3000 nowych uczniów Chrystusowych. Opisują to nam dokładnie Dzieje Apostolskie. Dwie są rzeczy w tym opisie, które wszyscy powinniśmy sobie zapamiętać: jedność ducha we wspólnej modlitwie i obecność Matki Bożej wśród uczniów Chrystusowych. To są dwa warunki jakby główne i najważniejsze. Znakami zaś powołanego wtedy do życia Chrystusowego Kościoła stały się jedność, świętość, katolickość i apostolskość, uwidocznione w widzialnej głowie - papieżu rzymskim.
Wraz z Duchem Świętym w święto to przychodzi i niejako zamieszkuje w całym Kościele, jak i w pojedynczych jego członkach, duszach ludzkich Trójca Przenajświętsza. Bóg Ojciec zamieszkuje w nas przez swoją wszechmoc w tajemnicy stworzenia, Bóg Syn Boży zamieszkuje w nas przez swoją mądrość i ofiarę w tajemnicy odkupienia. O tym zamieszkiwaniu w nas nie tylko Ducha Świętego, ale i Boga Ojca, i Jego Syna w Kościele św. i w duszach ludzkich mówi do nas czytana w niedzielę Zesłania Ducha Świętego Ewangelia (J 14, 27b-28): „Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie” - mówił Jezus do Apostołów przed swym wniebowstąpieniem.
Stąd od Jezusa wiemy, że Trójca Święta jest jednością. Nie wyznajemy trzech bogów, ale jednego Boga w trzech Osobach: „Trójcę Współistotną”. Osoby Boskie nie dzielą między siebie jednej Boskości, ale każda z nich jest całym Bogiem: „Ojciec jest tym samym, co Syn, Syn tym samym, co Ojciec, Duch Święty tym samym, co Ojciec i Syn, to znaczy jednym Bogiem co do natury”. Każda z tych trzech Osób jest pełną rzeczywistością, to znaczy substancją, istotą lub naturą Bożą”. Ukryta głębia tego cudownego działania Ducha Świętego to Tajemnica Trójcy Świętej. Jest jeden Bóg w trzech Osobach odrębnych i równych pomiędzy sobą: Ojciec, Syn i Duch Święty.
Kim zatem jest Bóg Duch Święty? - Ten, o którym mówi się mało, a który jednak działa ciągle w Tajemnicy Trójcy Świętej w naszym życiu.
Dziełem Ducha Świętego w działalności Kościoła jest formowanie w wiernych „nowego człowieka” na gruncie moralności i obyczajów odziedziczonych po „starym człowieku”. Niczym rzemieślnik, niczym rzeźbiarz kształtuje On nas i urabia w nas ducha. Duch Święty działa w sercach ochrzczonych i w sakramentach świętych. Daje w nich natchnienie w momentach decyzji, w chwilach wyboru, w podjęciu obowiązków codziennego życia i w określaniu stanowiska wobec wielkich zagadnień, które poruszają, niepokoją i dzielą ludzkość. Gdy zmienia się raptem nasza sytuacja w wierze, w życiu, pamiętajmy, że Bóg może pomóc swemu Kościołowi i również nam - tak samo jak wspierał, wzmacniał i korygował apostoła Pawła, który dzięki poddawaniu się pod wpływ Ducha Bożego, napisał: „Ja bowiem nauczyłem się wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem. Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” (Flp 4,11-13). Jeżeli polegamy na Bogu, On nas wesprze. Naprawdę zależy Mu na naszym powodzeniu. Jeśli Go słuchamy i się do Niego zbliżamy, doda nam sił do spełnienia Jego woli. A dzięki ciągłemu poddawaniu się kierownictwu Ducha Bożego, każdy z nas wie, że Bóg jest Wspólnotą pomiędzy trzema równymi sobie Osobami Bożymi. Ukryta głębia tego cudownego życia Boga to Tajemnica Trójcy Świętej. Jest tylko jeden prawdziwy Bóg w trzech Osobach odrębnych i równych pomiędzy sobą: Ojciec, Syn i Duch Święty...