Ministrant zajmuje uprzywilejowane miejsce podczas nabożeństw liturgicznych. Kto służy do Mszy św., występuje publicznie we wspólnocie. Doświadcza z bliska, że Jezus Chrystus jest obecny i działa w każdym akcie liturgicznym.
Bł. Jan Paweł II

Pamiętam moje pierwsze spotkanie z księdzem w rodzinnej parafii, który zaproponował mi, abym został ministrantem. Mówił mi wtedy, że to ogromne wyróżnienie, że mogę być tak blisko ołtarza i pomagać księdzu, który odprawia Mszę św. Bycie członkiem Służby Liturgicznej Ołtarza było wymagające. Ksiądz prowadzący naszą grupę ministrancką wymagał, abyśmy nie tylko pięknie i dobrze służyli w kościele. Ale jak mówił, ministrant zachowuje się wzorowo we wszystkim, co robi w swoim życiu, ma być przykładem dla innych. - Bycie ministrantem jest dla mnie piękną przygodą w życiu. Bardzo lubię to, co robię - mówi nam ministrant w jednej z częstochowskich parafii.

Bycie ministrantem zobowiązuje

Ministrant to członek Ludu Bożego, który w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów spełnia posługę pomocniczą w sposób określony przepisami Kościoła, przypominają dokumenty Kościoła, które określają znaczenie Służby Liturgicznej Ołtarza. „Posługa podejmowana w czasie Mszy św. jest zadaniem trudnym. Wymaga od człowieka nie tylko poprawnego wykonywania pewnych czynności, lecz także określonej postawy w życiu. Dlatego chłopcy wyrażający pragnienie podjęcia takiej służby podejmują obok ćwiczeń funkcji liturgicznych także szeroką formację obejmującą różne zagadnienia. Został dla nich wypracowany program formacyjny, który najogólniej można streścić słowami «wychowanie przez liturgię» - czytamy na stronie internetowej Służby Liturgicznej Ołtarza Archidiecezji Częstochowskiej www.ministranci.czest.pl.
Program formacyjny proponowany przez Krajowe Duszpasterstwo Służby Liturgicznej dla ministrantów i schol w całej Polsce jest programem dziesięcioletnim. Formacja kandydata na ministranta to początek tej dziesięcioletniej drogi. Najpierw jest to praca wstępna, wprowadzająca. Jej zadaniem jest przygotowanie chłopców do wykonywania najważniejszych czynności ministranckich i ukazanie właściwego obrazu ministranta - jaki on powinien być i jakie wymagania mu się stawia - czytamy dalej na stronie Służby Liturgicznej naszej archidiecezji.

Patroni Służby Liturgicznej Ołtarza

Wszyscy członkowie Służby Liturgicznej Ołtarza w naszej archidiecezji są powierzeni opiece swoich Świętych Patronów: św. Tarsycjusza, św. Jana Berchmansa, św. Dominika Savio, św. Stanisława Kostki i bł. Jana Pawła II. - Zawsze przychodzę do kościoła na mój dyżur liturgiczny znacznie wcześniej. Ksiądz, który się nami opiekuje, rozdziela nam poszczególne funkcje. Wtedy też zachęca nas do modlitwy do Świętych Patronów ministrantów - mówi „Niedzieli” Łukasz.

Formacja w Służbie Liturgicznej Ołtarza

Chłopcy pragnący służyć w swoich parafiach podczas liturgii Mszy św. i innych obrzędów liturgicznych, muszą przejść kolejne stopnie formacji: kandydata na ministranta, choralisty, ministranta światła, ministranta księgi, ministranta ołtarza i lektora. Formacja kandydata to długa droga. Odpowiedzialni za formację Służby Liturgicznej przypominają, że praca kandydata stanowi pewną całość z formacją choralisty. Większość wątków o charakterze wprowadzającym jest rozłożonych na dwa lata. Po przejściu formacji kandydata i choralisty ministrant podejmuje trzyletnią formację zasadniczą, na którą składa się przeżycie wakacyjnych rekolekcji trzech stopni i praca w grupie parafialnej według podręczników ministranta światła, ministranta księgi i ministranta ołtarza.

Kurs lektorów i kurs ceremoniarzy

Bardzo ważnym etapem formacji Służby Liturgicznej Ołtarza w naszej archidiecezji jest kurs lektorów. Kim jest lektor? To członek Ludu Bożego ustanowiony do czytania Słowa Bożego za wyjątkiem Ewangelii w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów. Od kilku lat ks. Sebastian Ciastek opiekun Służby Liturgicznej Archidiecezji Częstochowskiej przykłada dużą wagę do formacji lektorów. Kurs lektorów skierowany jest do wszystkich ministrantów w wieku gimnazjalnym i starszych, pragnących pełnić w swoich parafiach posługę lektora. Kurs lektorów w naszej archidiecezji ma zapisaną pierwszą kartę swojej historii. Wystarczy spojrzeć na statystyki, które znajdziemy na oficjalnej stronie Służby Liturgicznej naszej archidiecezji. W 2006 r. lektorami ustanowiono 86 chłopców, w 2007 r. po ukończonej II edycji kursu lektorskiego ustanowiono 240 nowych lektorów, w 2008 r. gotowość do posługi lektora po odpowiednim przygotowaniu wyraziło 173 nowych lektorów, w 2009 r. 121 ministrantów pochodzących z różnych parafii archidiecezji częstochowskiej przyjęło z rąk abp. Stanisława Nowaka posługę lektoratu, a w 2011 r. kurs lektora ukończyło 176 chłopców.
Ceremoniarze są odpowiedzialni za godne i piękne sprawowanie liturgii świętej. W hierarchii ministrantów i lektorów zajmują najważniejsze miejsce. Aby zostać ceremoniarzem trzeba przejść kolejne szczeble formacji: kandydata na ministranta, choralisty, ministranta światła, ministranta księgi, ministranta ołtarza i lektora.

Piękno służby ministranta

O znaczeniu i pięknie służby ministranta mówił bł. Jan Paweł II do ministrantów na Placu św. Piotra 1 sierpnia 2001 r.: „Ministrant zajmuje uprzywilejowane miejsce podczas nabożeństw liturgicznych. Kto służy do Mszy św., występuje publicznie we wspólnocie. Doświadcza z bliska, że Jezus Chrystus jest obecny i działa w każdym akcie liturgicznym. (...) W ten sposób podczas liturgii jesteście kimś o wiele więcej niż tylko zwykłymi «pomocnikami proboszcza». Jesteście przede wszystkim sługami Jezusa Chrystusa, odwiecznego Najwyższego Kapłana. W ten sposób wy, ministranci, jesteście szczególnie powołani, by być młodymi przyjaciółmi Jezusa. Starajcie się pogłębiać i podtrzymywać tę przyjaźń z Nim. Zrozumiecie wówczas, że w Jezusie znaleźliście prawdziwego przyjaciela na cale życie”. W tym samy przemówieniu Ojciec Święty podkreślił, że dobrze uformowana i prowadzona Służba Liturgiczna jest źródłem powołań kapłańskich. „Mówiłem o przyjaźni z Jezusem. Jakże byłbym zadowolony, gdyby z tej przyjaźni wyrosło coś więcej! Byłoby rzeczą piękną, gdyby niektórzy z was odkryli powołanie do kapłaństwa! Jezus Chrystus potrzebuje pilnie młodych, którzy wspaniałomyślnie i bez ograniczeń oddadzą się Mu do dyspozycji” - mówił Jan Paweł II.