Reklama

W służbie Bożemu Słowu

Za 50 lat posługi kapłańskiej dziękował Panu Bogu pochodzący z archidiecezji łódzkiej abp Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski w Bułgarii i Macedonii. Jubileusz był świętowany w uroczystość Narodzenia Pańskiego w kościele parafialnym Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dłutowie. W tej świątyni abp Janusz Bolonek został ochrzczony, a 11 grudnia 1961 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Jana Wawrzyńca Kulika

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mszy św. dziękczynnej przewodniczył Dostojny Jubilat, a koncelebransami byli: metropolita łódzki abp Władysław Ziółek, bp Adam Lepa, bp Ireneusz Pękalski, ks. prał. Krzysztof Nykiel z watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, ks. prał. Ryszard Olszewski, proboszcz i kustosz sanktuarium św. Maksymiliana Marii Kolbego w Pabianicach. Homilię wygłosił abp Władysław Ziółek. Obecny był ks. prał. Bartłomiej Rurarz. Obowiązki gospodarza pełnił miejscowy proboszcz ks. kan. Wiesław Koper.

List Benedykta XVI

Na rozpoczęcie Liturgii bp Adam Lepa odczytał list Ojca Świętego Benedykta XVI skierowany do Księdza Arcybiskupa Jubilata. Papież napisał: „Dotarła do nas radosna wiadomość, że Ty, Czcigodny Bracie, w miesiącu grudniu 2011 r. dzięki szczodrej łaskawości Boga, w którego miłościwych rękach my wszyscy jesteśmy, z powodzeniem ukończysz pięćdziesiąt lat od chwili przyjęcia święceń kapłańskich. Świętowanie tego jakże miłego wydarzenia dla nas, Następcy św. Piotra i Ojca całej rodziny ludzkiej, jest naprawdę wspaniałą okazją do napisania tego listu, żeby Ci złożyć nasze najlepsze życzenia, widomie okazać życzliwość i pogratulować długoletnich starań związanych z budowaniem duchowym Kościoła i zbawieniem ludzi. Ty bowiem, będąc młodzieńcem rokującym nadzieję po ukończeniu studiów seminaryjnych, które później uwieńczyłeś doktoratem z teologii dogmatycznej i z prawa kanonicznego, zostałeś kapłanem diecezji łódzkiej, obecnie jest ona Kościołem metropolitalnym, i stałeś się szafarzem łaski, słowa, miłości i Bożego Miłosierdzia. Stąd też świadomie i gorliwie rozpocząłeś przede wszystkim służbę na rzecz Stolicy Apostolskiej w nuncjaturach papieskich w Nikaragui, Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i Egipcie, a następnie w Radzie ds. Publicznych Kościoła. (…) Czcigodny Bracie, w tym tak wielce uroczystym dniu Twojego życia, gdy przystępujesz do ołtarza Bożego, aby sprawować eucharystyczną Ofiarę świadom darów, którymi ubogacił Cię Wszechmogący, w najgłębszej radości i porywie ducha wypowiedz przed Nim te oto słowa - «Dobrze jest sławić Pana i śpiewać Twemu imieniu, o Najwyższy».
Chrystus, Władca Pasterzy za wstawiennictwem Jasnogórskiej Dziewicy i pełnej majestatu Królowej Twojego narodu, Ciebie posługującego dwom narodom, z których pierwszy był narodem umiłowanym przez błogosławionego papieża Jana XXIII, drugi przez św. Pawła Apostoła Narodów, niech swą łaską chroni i umacnia, krzepi nadprzyrodzoną otuchą i stale ubogaca hojnymi darami nieba. Ich zwiastunem i rękojmią oraz świadectwem naszej wzajemnej miłości niech będzie apostolskie błogosławieństwo, którego z serca udzielamy Tobie, Czcigodny Bracie, Twoim krewnym, współpracownikom i wszystkim drogim Tobie osobom. Niech Bóg darzy Cię zdrowiem”.

Życzenia i podziękowania

Eucharystia zgromadziła przedstawicieli lokalnych władz samorządowych, rodzinę Jubilata, dyrektorów szkół, druhów OSP, kleryków, siostry zakonne oraz parafian.
Oprawę muzyczną uroczystości przygotował chór parafialny wraz z Dłutowską Orkiestrą Dętą. Reprezentanci poszczególnych środowisk złożyli Księdzu Arcybiskupowi Jubilatowi serdeczne życzenia, a wszyscy zebrani wyśpiewali dziękczynne „Ciebie, Boga, wysławiamy”.
Na zakończenie Mszy św. abp Janusz Bolonek serdecznie podziękował za życzenia i udzielił całemu zgromadzeniu pasterskiego błogosławieństwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Nie wystarczy wierzyć w Boga, trzeba wierzyć Bogu. Ks. Krzysztof Wons o relacji z Bogiem jako Ojcem

2026-03-15 21:09

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Wons SDS

pexels.com

Skąd wiemy, że Bóg jest dla nas prawidziwie Ojcem? Jakie fragmenty Biblii mówią nam najwięcej o Bożym ojcostwie? Gdzie szukać wsparcia i siły płynącej z ojcowskiej miłości Stwórcy?

Często wracam do słów Abrahama Heschela, które zapadły mi w serce: „Bóg nie chce być sam, zaś człowiek nie może pozostawać na zawsze nieczuły na to, co On pragnie mu pokazać. Ci, którzy nie potrafią poskromić swego upartego dążenia, dostają się czasem w obręb wzroku niewidzianego i zaczynają błyszczeć skąpani światłem promieni.
CZYTAJ DALEJ

75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga

2026-03-15 18:30

Marzena Cyfert

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.

– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję