Błogosławiona Karolina Kózkówna przyszła na świat 2 sierpnia 1898 r. jako czwarte dziecko Jana i Marii Kózków. Naukę w szkole wiejskiej rozpoczęła w 1906 r. Po jej ukończeniu Karolina uczęszczała do klasy uzupełniającej. Otoczenie Karoliny często używało wobec niej następujących określeń: „prawdziwy anioł”, „najpobożniejsza dziewczyna w parafii”, „pierwsza dusza do nieba”. Jak najbardziej słuszne były to określenia, bowiem gorliwie uczestniczyła we Mszy św., często i długo adorowała Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a ponadto miała wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. W Wielkim Poście towarzyszyła Jezusowi Cierpiącemu podczas Drogi Krzyżowej, uczestniczyła w „Gorzkich Żalach”, w każdy pierwszy piątek miesiąca czciła Najświętsze Serce Jezusa przystępując do spowiedzi i przyjmując Komunię św. wynagradzającą. Szczególne nabożeństwo miała do Najświętszej Dziewicy, codziennie modliła się na różańcu. Była wzorową uczennicą. Uwielbiała lekcje religii. Czytała Pismo Święte, żywoty świętych, książki i czasopisma religijne. Pomagała wszystkim wokół: rodzicom, sąsiadom, rodzeństwu. Apostolska działalność Karoliny uwidaczniała się w działalności grup parafialnych. W jej skromnym, wiejskim życiu dostrzega się wielkie bogactwo życia religijnego; wręcz namacalnie odczuwa się w nim obecność łaski Bożej. Zginęła śmiercią męczeńską z rąk rosyjskiego żołnierza. Jej cnoty nosiły znamię heroiczności. Dnia 10 czerwca 1987 r. podczas Mszy św. na tarnowskich Błoniach papież Jan Paweł II ogłosił Karolinę Kózkówną błogosławioną.