Wyrazista całość

Rozpoczynający się dziś w Kościele tydzień jest wyjątkowo bogaty w symbole. W dniach 2-8 października trwać będzie 67. Tydzień Miłosierdzia, obchodzony w tym roku pod zamiennym jakże hasłem: „Komunia z Bogiem źródłem miłosierdzia”. W tym czasie szczególnie dziękować będziemy tym wszystkim, którzy angażując swój czas i umiejętności, pełnią posługę na rzecz potrzebujących, a więc wolontariuszom, dla których miłość i otwartość serca na bliźniego nie są jedynie pustym sloganem, wręcz przeciwnie - słowa wcielają w czyn (warto w tym numerze „Niedzieli Podlaskiej” na str. 4 przeczytać o posłudze wolontariuszy Caritas w czasie wakacji). Następnie we wtorek 4 października wspominać będziemy św. Franciszka - znanego, podziwianego i kochanego na całym świecie biedaczynę z Asyżu, w środę 5 października św. s. Faustynę Kowalską - apostołkę Bożego Miłosierdzia, a dwa dni później, w piątek 7 października, Najświętszą Maryję Pannę Różańcową - bowiem październik to miesiąc szczególnie poświęcony modlitwie różańcowej.
Wszystkie te „wydarzenia” niejako zazębiają się i uzupełniają, tworząc wyrazistą całość. Miłość i miłosierdzie trudno wszak od siebie oddzielić. Świadczą o tym czyny św. Franciszka, słowa przekazane nam przez Jezusa za pośrednictwem św. s. Faustyny, a także objawienia maryjne dotyczące modlitwy różańcowej, np. te z Fatimy. „Jeśli chcecie odmawiać Różaniec, wiele łask spłynie na świat, wiele dusz zostanie uratowanych, a na świecie zapanuje pokój” - powiedziała 13 lipca 1917 r. Maryja Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie, dając nam tym samym wielki oręż w walce z przeciwnościami, złem, kiedy wszystko inne zawodzi. O sile płynącej z modlitwy różańcowej niejednokrotnie przypominał nam też bł. Jan Paweł II: „Różaniec towarzyszył mi w chwilach radości i doświadczenia. Zawierzyłem mu wiele trosk. Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy. Dwadzieścia cztery lata temu, 29 października 1978 r., zaledwie w dwa tygodnie po wyborze na Stolicę Piotrową, tak mówiłem, niejako otwierając swe serce: Różaniec «to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. (...) Oto bowiem na kanwie słów Pozdrowienia Anielskiego (Ave Maria) przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa. Układają się one w całokształt tajemnic radosnych, bolesnych i chwalebnych. Jakbyśmy obcowali z Panem Jezusem poprzez - można by powiedzieć - Serce Jego Matki. Równocześnie zaś w te same dziesiątki Różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, którzy nam są najbliżsi, tych, o których najbardziej się troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim»” - pisał w liście apostolskim „Rosarium Virginis Mariae”, ustanawiając 16 października 2002 r. tajemnice światła, błogosławiony Papież.