Stulecie kościoła Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Rycerce Górnej mieszkańcy miejscowości świętowali wspólnie ze swym arcypasterzem, bp. Tadeuszem Rakoczym, który 18 września przybył do nich, aby wraz z nimi spotkać się przy eucharystycznym stole. Obok ordynariusza stanęli przy polowym ołtarzu m.in. ks. Józef Nędza, dziekan milowski, ks. Tadeusz Dąbrowski, proboszcz rodzinnej parafii aktualnie urzędującego proboszcza i ks. Stanisław Jasek, dawny pasterz tutejszej wspólnoty, a obecnie proboszcz w Buczkowicach.
- Nasz jubileusz skłania do spojrzenia wstecz, do uczynienia refleksji, a szczególnie do dziękczynienia Bogu, Maryi i ludziom - mówił, witając przybyłych gości ks. Zdzisław Grochal, proboszcz parafii NMP Nieustającej Pomocy w Rycerce Górnej. Do tych słów odniósł się w homilii bp. Rakoczy, który stwierdził, że w takim dniu jak dzisiejszy, wypada dziękować Bogu za każde dobro, jakie w ciągu tych ostatnich stu lat spotkało tutejszą wspólnotę. Zwracając się do osób zebranych na jubileuszowej Mszy św., Ordynariusz przypomniał im nie tylko historię parafii, jaką od lat tworzą, ale i dzieje całej miejscowości. - Jak wiemy historia Rycerki Górnej ściśle splata się z losami ziemi żywieckiej. Założono ją najprawdopodobniej na początku XVII wieku, co wiemy m.in. z pracy Andrzeja Komonieckiego, który w dziele „Dziejopis Żywiecki” napisał: „Rycerka od rzeki Rycerski, która spod hale Rycerzowej wykapem płynie zowie się Radeczka - dziś przysiółek Rycerki Górnej - dla rzeki tak zwanej, która spod góry Racze bieży i przez tę wieś płynie, nazwana jest” - cytował dzieło kronikarza Ordynariusz. Jednocześnie, korzystając z archiwalnych źródeł, przypomniał parafianom, że w 1628 r. ich wieś liczyła 19 zarębników, a w 1700 r. powiększyła się do ok. 30 gospodarstw zarębnych. Jak zaznaczył Ordynariusz, pierwszy obiekt sakralny, którym była drewniana kaplica, powstał w Rycerce Górnej na miejscu pochówku kilku żołnierzy wracających z bitwy pod Wiedniem w 1683 r. Kres drewnianych murów wiązał się z budową murowanego kościoła, która rozpoczęła się w 1908 r. (18 czerwca tegoż roku uroczyście poświęcono kamień węgielny). Dla mieszkańców Rycerki Górnej nowy dom Boży w stylu neogotyckim zaprojektował inżynier wiedeńskiej firmy budowlanej. Wznoszenie kościoła trwało 2 lata i zakończyło się jego uroczystym poświęceniem, 18 listopada 1911 r. przez ks. Michała Gruzińskiego. Do 1950 r. świątynia w Rycerce Górnej była filią kościoła parafialnego w Rajczy. Ten stan rzeczy dekretem z 30 grudnia 1949 r. zmienił kard. Adam Sapieha, który z dniem 1 stycznia 1950 r. erygował samodzielną parafię w Rycerce Górnej, a kaplicę podniósł do rangi kościoła parafialnego. Jak wspomniał Ordynariusz, kościół i parafię w Rycerce Górnej dwukrotnie odwiedzał w trakcie swych wizytacji bp. Karol Wojtyła. Przyszły papież Jan Paweł II trafiał tu także nieformalnie. Do takich niezapowiedzianych wizyt dochodziło przy okazji jego wędrówek po Beskidzie Żywieckim (jedną z nich odbył w towarzystwie ks. Józefa Jura, pierwszego proboszcza tutejszej parafii).
Jubileuszowa uroczystość była dla bp. Rakoczego okazją do przywołania wszystkich proboszczów pracujących na rzecz wiernych z Rycerki Górnej. W pierwszej kolejności wymienieni zostali nieżyjący już duszpasterze: ks. Józefa Jura (1950-70), który spoczął na tutejszym cmentarzu i ks. Stanisław Wardyński (1985-2010), którego wieczność polecano miłosiernemu Bogu na początku września ub.r. Po nich Ordynariusz wspomniał jeszcze o ks. Stanisławie Jasku (1974-77), ks. Józefie Górze (1977-85) oraz o aktualnie duszpasterzującym tu ks. Zdzisławie Grochalu (od 2002 r.).
Polowa eucharystia, jaką z okazji 100-lecia kościoła odprawił bp Rakoczy, sprawowana była pod krytą gontem góralską kaplicą, będącą wotum wdzięczności za obchodzony w parafii jubileusz - dar Stefana Bułki. Ten drewniany baldachim, oddany do użytku zaledwie kilka tygodni temu, waży ponad 10 t i nakrywa sobą grotę Matki Bożej Lourdzkiej. Oprócz niego, parafia z racji swego święta wzbogaciła się o kielich i szaty liturgiczne, sztandar, baldachim, lichtarze, gong i dzwonki. Na dodatek z okazji parafialnego święta odnowiony został ołtarz główny w kościele.
Uroczysta Msza św. z udziałem bp. Rakoczego była centralnym punktem obchodów 100-lecia tutejszego kościoła. Oczekujący na nią wierni, codziennie, poczynając od 14 września, uczestniczyli m.in. w procesji różańcowej, nabożeństwie Drogi Krzyżowej, adoracjach, Apelach Jasnogórskich, peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego, czy wieczornicy, na której wysłuchali programu słowno-muzycznego kapeli „Juhas” i zespołu „Zbójnicok”. Dla wszystkich parafian pamiątką po zakończonych właśnie uroczystościach pozostanie kolorowy folder przybliżający najważniejsze wydarzenia z dziejów lokalnej wspólnoty oraz drewniana cegiełka z wygrawerowanym zarysem kościoła-jubilata.