Ci, którzy rzadko chodzą do kościoła, niezbyt dobrze orientują się w liturgii Mszy św. Nie chodzi tylko o sens teologiczny tego, co się dzieje w świątyni. Najczęściej nawet nie wiedzą, kiedy stać, siedzieć, a kiedy klęczeć. Wtedy kapłanowi nie pozostaje nic innego, jak delikatnie podpowiedzieć: usiądźmy, powstańmy, uklęknijmy. Podczas Modlitwy Eucharystycznej wierni powinni stać, ale tylko do pewnego momentu. Gdy nawet najbardziej uważni uczestnicy liturgii też nie wiedzą, kiedy uklęknąć, oznacza, że kapłan wybrał dłuższą albo rzadko używaną wersję

Modlitwy Eucharystycznej. Najczęściej jednak używana jest w naszych kościołach Modlitwa Eucharystyczna Druga, którą można rozpoznać po tym, że między odśpiewaniem "Święty, Święty, Święty..." a słowami konsekracji: "Bierzcie i jedzcie...", czas jest stosunkowo krótki.

Czym jest Modlitwa Eucharystyczna? Przede wszystkim jest ona zawsze skierowana do Ojca, a wypowiadana w imieniu Chrystusa - przez Niego, z Nim i w Nim - za Jego zgromadzony Kościół i w ten sposób włączony w Jego ofiarę mocą Ducha Świętego. Zatem jest to modlitwa, której odmówienie należy do kapłana. Działając w zastępstwie Chrystusa, kapłan daje zgromadzonym możność wejścia, przez sakrament Eucharystii, w ten jedyny i niepowtarzalny stosunek do Chrystusa Pana. Czynności wyświęconego sługi (biskupa i kapłana) uobecniają w Kościele, który jest Ciałem Chrystusa - działanie Głowy Kościoła, Jego Zwierzchnika, Jezusa, który daje się za Kościół i włącza go do swojej ofiary.