Reklama

Kształcą i wychowują

- Trzeba docenić wysiłek i troskę sióstr, które od 65 lat dbają w Wałbrzychu o wychowanie dziewcząt uczęszczających do szkoły prowadzonej przez zgromadzenie - mówił biskup świdnicki Ignacy Dec podczas uroczystej Mszy św., którą odprawiono z okazji jubileuszu Prywatnego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące Sióstr Niepokalanek im. bł. Marceliny Darowskiej w Wałbrzychu

Niedziela świdnicka 28/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Szkoła jubilatka jest jedną z pierwszych szkół polskich nie tylko w Wałbrzychu, ale i na całym Dolnym Śląsku. Inauguracja jej działalności edukacyjnej - w ówczesnym Węglewie pod Wałbrzychem (dziś jest to dzielnica Sobięcin) - nastąpiła 9 września 1946 r. Była to druga polska szkoła działająca w powojennym Wałbrzychu. Od początku była to szkoła żeńska prywatna, prowadzona przez zgromadzenie zakonne. W nowej fundacji szkolnej w Węglewie pracę rozpoczęło 17 sióstr niepokalanek.
Prywatne Liceum Sióstr Niepokalanek było w najtrudniejszych latach władzy socjalistycznej zaledwie jedną z 11 szkól katolickich, które działały w Polsce i jedną z 3 szkół prowadzonych przez niepokalanki. Maturę zdało tu około tysiąc uczennic, chociaż przez szkołę przewinęło się ich w ciągu tych 65 lat blisko 3 tysiące. Przyczyna takiej różnicy jest prosta: w czasach komunizmu dyrekcja często nie wiedziała, czy otrzyma prawa do przeprowadzania matur, a taką możliwość dawano jej często w ostatniej chwili - zaświadczenie przywożono wraz z tematami maturalnymi; siostry nigdy nie ukrywały ani przed rodzicami, ani uczennicami, że nie mogą zapewnić, że otrzymają w danym roku zgodę na odbycie matur, więc wiele uczennic zdawało egzamin maturalny w innych szkołach, wypisując się z tej wcześniej. W 1992 r. Prywatne Liceum Sióstr Niepokalanek w Wałbrzychu otrzymało na zawsze prawa szkoły publicznej, a od powstania gimnazjów także prawo do prowadzenia szkoły na tym poziomie edukacyjnym. W tej chwili do szkoły uczęszcza sto uczennic.
Prawie 65 lat od chwili otworzenia placówki - 18 czerwca - niepokalanki zaprosiły do Wałbrzycha gości na obchody jubileuszu szkoły i jednocześnie wspomnienia założycielki zgromadzenia bł. Marceliny Darowskiej w setną rocznicę jej śmierci.
- Ta rocznica jest dziś dla nas okazją do spojrzenia wstecz, na wiele sukcesów szkoły, na wiele jej dokonań - mówiła przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek s. Wawrzyna Chwedoruk. - To dobrze, tak powinno być. Ale jednocześnie powinna to dla nas być okazją do spojrzenia w przyszłość.
- Siostrom przez te wszystkie - nierzadko bardzo trudne - lata prowadzącym szkołę należą się szacunek i słowa podziękowania - zaznacza bp Ignacy Dec.
- Podziękowania za to, że zawsze przekazują dziewczętom wartości chrześcijańskie, że doskonale przygotowują je do życia i dalszej nauki, nie tracąc z oczu tego, co najważniejsze - wymiaru duchowego.
Urodzinowe spotkanie, na które przybyło wiele spośród absolwentek placówki, było okazją do wzruszających spotkań dawnych koleżanek klasowych. Na uroczystej Mszy św. pojawili się również dawni i obecni wykładowcy, duchowieństwo i delegacje z innych szkół, prowadzonych w Polsce przez Niepokalanki.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niezbędnik Katolika miej zawsze pod ręką

Do wersji od lat istniejącej w naszej przestrzeni internetowej Niezbędnika Katolika, która każdego miesiąca inspiruje do modlitwy miliony katolików, dołączamy wersję papierową. Poręczny modlitewnik jest dostępny wraz z naszym Tygodnikiem Katolickim "Niedziela". Dostępna jest również wersja PDF naszego Niezbędnika!

CZYTAJ DALEJ

Nasza dobroć ma wypływać z tego, że sami żyjemy z dobroci Boga

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 7, 7-12.

Czwartek, 26 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję