Reklama

Ewangelizacyjna gitara

Beatyfikację Jana Pawła II można uczcić na wiele sposobów. Ks. Marek Bandura, proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Bujakowie wraz z trzema innymi duchownymi postanowił uczcić to wydarzenie nie tylko modlitewnie, ale i koncertowo

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dwa lata temu ks. Marek Bandura na dobre powrócił do swej młodzieńczej pasji, jaką była i jest muzyka gitarowa. Wraz z przyjacielem, Romanem Świerkoszem, który również wybrał drogę kapłaństwa i obecnie jest proboszczem w Graboszycach (powiat wadowicki), postanowili odgrzać stare klimaty. Było to tym łatwiejsze, że mieli za sobą wspólną muzyczną przeszłość. Razem grali zarówno w czasach edukacji w technikum kolejowym, jak i w trakcie studiów w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Pretekstem do ponownego połączenia sił, stał się Rok Kapłański, w którym postanowili pokazać, że proboszczowie wciąż mogą pozytywnie zaskakiwać swoich wiernych.

Reaktywacja

Reklama

2 lata temu „Zespół Księży Proboszczów”, jak nieformalnie się o nich mówi, zadebiutował przed szeroką publicznością. W przetarciu szlaku pomógł odpowiednio dobrany bożonarodzeniowy repertuar. Kto jednak spodziewał się tradycyjnych aranżacji i powszechnie znanych kolęd mógł się mocno zdziwić. Posiadający gitarowe implikacje kapłani, wzięli na warsztat pastorałki napisane przez wykonawców świętujących swe największe sukcesy w latach 60. i 70. Dla swych potrzeb członkowie zespołu odkurzyli z lekka zapomniane już świąteczne kompozycje „Skaldów”, „No To Co”, „Bractwa Kurkowego” i „Czerwonych Gitar”. Pomysł okazał się niezwykle trafiony, czego dowodem była zaskakująco wysoka frekwencja na koncertach. Żeby było ciekawiej, zainteresowanie grą proboszczów wykazały nie tylko różne wspólnoty wiernych z terenu diecezji bielsko-żywieckiej i krakowskiej, ale i ogólnopolskie środki masowego przekazu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dać z siebie więcej

Nie tylko okres bożonarodzeniowy stał się dla ks. Marka Bandury i jego przyjaciół wyzwaniem do stworzenia muzycznie ilustrującego go programu. Analogiczną potrzebę wyzwoliła w nich informacja o oficjalnym ogłoszeniu daty beatyfikacji Jana Pawła II. Specjalnie na tę okazję opracowali nowy „papieski program”, łączący znane religijne pieśni z krótkimi zapowiedziami, będącymi jednocześnie opisem drogi życiowej Ojca Świętego. Efektem pracy kapłanów jest 45-minutowy blok słowno-muzyczny, w ramach którego znalazło się 12 powszechnie rozpoznawalnych pieśni oazowych i tradycyjnych. Podczas planowanych koncertów będzie można usłyszeć m.in.: „Barkę”, „Czarną Madonnę”, „Jesteś światłością mojego życia”, „Miłość Bożą w sercu mam”, „Pan radością mą”, „Była cicha i piękna jak wiosna”, „Chrystusie”.
- Wszystkie pieśni, jakie zaprezentujemy, są przez nas odpowiednio przerobione. Jeden z członków naszego zespołu jest po szkole muzycznej, przez co nie musimy się wstydzić jakości dokonanych aranżacji. Tutaj warto nadmienić, że aby w zgodzie ze śpiewnikiem zagrać „Barkę”, wystarczy znać kilka chwytów. My natomiast, tak przy okazji tego utworu, jak i w przypadku innych, wyszliśmy z założenia, że im więcej dźwięków zagramy, tym ładniej będzie brzmiała całość - wyjaśnia ks. Bandura.

Występy na żywo

Nowy program jako pierwsi mieli okazję usłyszeć wierni z podkrakowskiego Zabierzowa. Prezentacja odbyła się 27 lutego w tamtejszym kościele, a poprzedziła ją Msza św. Kolejna okazja do usłyszenia papieskiego repertuaru nadarzy się dopiero 15 maja - i znów będzie to podkrakowska parafia. Wierni z diecezji bielsko-żywieckiej na tę chwilę będą musieli poczekać aż do 22 maja. W tym terminie planowany jest koncert w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Bujakowie. - Tak długa przerwa podyktowana jest Wielkim Postem, w którym nam nie wypada grać tak dynamicznej, gitarowej muzyki. Z kolei zaraz po Poście rozpoczynają się w parafiach Komunie św., więc na czas ich trwania również zawieszamy działalność. Z tego też względu koncerty rozpoczynamy z małym poślizgiem w maju - mówi ks. Bandura.

Szykuje się niespodzianka

Wszystko na to wskazuje, że występ „Zespołu Księży Proboszczów” w Bujakowie będzie miał niecodzienny charakter. Ks. Bandura zapowiada, że będzie się starał wzbogacić personalny skład zespołu o osobę klawiszowca, Grzegorza Górkiewicza ze „Skaldów”.
- Wraz z Grzegorzem wspólnie graliśmy w zespole oazowym w Kalwarii Zebrzydowskiej. Można nas było wtedy usłyszeć w kościele św. Józefa. Była gitara, bas oraz klawisze. I to właśnie na nich grał najmłodszy z naszego grona, Grzegorz. Myślę, że jeżeli czas mu tylko pozwoli, skorzysta z mojego zaproszenia i wystąpi razem ze starymi przyjaciółmi - zaznacza ks. Bandura.
Aktualny skład „Zespołu Księży Proboszczów” wygląda następująco: ks. Marek Bandura, proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Bujakowie - gitara prowadząca; ks. Roman Świerkosz, proboszcz parafii św. Andrzeja w Graboszycach - gitara elektryczna; o. dr Roland Pancerz OFM, bernardyn z Kalwarii Zebrzydowskiej, były członek zespołu „San Damiano” - gitara basowa; ks. Wawrzyniec Gut, proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biórkowie Wielkim k. Proszowic - instrumenty perkusyjne.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję