We Włoszech biskup Salerno Gearardo Piero zaapelował do młodzieży swej diecezji o niewysyłanie i nieprzyjmowanie wiadomości SMS przez cały Wielki Piątek. Jednocześnie prosił także, by zaoszczędzone w ten sposób pieniądze przekazać na jakiś dobroczynny cel.

Wiek XX można śmiało podsumować powiedzeniem, że o kim nie piszą i nie mówią media - ten nie istnieje. Wiek XXI, choć tak niedawno rozpoczęty, dodał już swoje: kto nie ma komórki (czyli nie może wysyłać i odbierać SMS-ów), ten wypada z towarzystwa. Reguły te są równie proste, co brutalne. Dzisiejszy świat jest bowiem przede wszystkim szybki, nawet bardzo szybki. Niestety ta szybkość nieodłącznie wiąże się z lakonicznością i jałowością kontaktów międzyludzkich. W biegu nie ma przecież czasu na spokojne zebranie myśli, na uspokojenie oddechu, na rozbudowane zdania. Wyrzucamy z siebie jedynie to, co niezbędne. Być może niektórym ta asceza słowna bardzo by się przydała, problem jednak tkwi w tym, że ograniczenia w jednorazowym przekazie rekompensuje się ilością wysyłanych wiadomości. W rezultacie zamiast czas zaoszczędzić rozcieńczamy go w niekończącym się wodolejstwie.

Pytaniem, które od wielu lat zdominowało ludzkie myślenie, jest "jak?". Nikt już dziś nie pyta "po co?", a wydaje się, że jest to pytanie o wiele istotniejsze. Jednak, by móc zadać sobie pytanie " po co?", trzeba najpierw nabrać dystansu, zaczerpnąć oddechu, podjąć refleksję. SMS-y, e-maile, czaty nie zastąpią prawdziwych relacji, nie wyrażą bogactwa ludzkich uczuć, nie nauczą kontemplacji świata, w którym żyjemy. Pomysłodawcy akcji wielkopiątkowej pustyni komunikacyjnej chcieli zatem nie tylko stworzyć okazję do zatrzymania się nad Męką Chrystusa, ale również pomóc - zwłaszcza młodym ludziom - w dostrzeżeniu tego, co w życiu najważniejsze, w powrocie do podstawowych pytań: " dlaczego?", "po co?".

Ojciec Święty w Niedzielę Palmową zachęcał młodzież, by nie ulegała pokusie przeciętności i konformizmu. "W świetle krzyża Chrystusowego - apelował Papież - możemy lepiej zrozumieć wartość pracy, służby, a dla was młodych - także nauki. Krzyż to symbol miłości będącej całkowitym, bezinteresownym darem. Czyż nie jest on świadectwem miłości Chrystusa do nas? Idąc za Chrystusem, Królem ukrzyżowanym, wierzący uczą się, że ´królować´ to służyć, szukając dobra drugich. Odkrywają, że poprzez bezinteresowny dar z siebie samego wyraża się autentyczny sens miłości". Autentyczny sens miłości, autentyczny sens życia, który winien wyrażać się w działaniach ukierunkowanych na to, by bardziej być, niż więcej mieć czy nieustannie imponować.