Reklama

Chwała Bohaterom!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przybyli do zamojskiej katedry 27 września br., by podziękować Bogu za dar wolnej i niepodległej Ojczyzny, by modlić się o jej pomyślność, a także wspomnieć tych, którzy złożyli życie na jej ołtarzu. By uczestniczyć w uroczystościach patriotycznych przy pomniku Żołnierzy Armii Krajowej, w konferencji naukowej poświęconej akcji odbicia przez żołnierzy AK-WiN więźnów z więzienia UB w Zamościu z 8 maja 1946 r., a wreszcie stać się świadkami rekonstrukcji historycznej tego wydarzenia i odsłonięcia na budynku Zakładu Karnego w Zamościu tablicy upamiętniającej żołnierzy i strażników więzienia uczestniczących w akcji. Przedstawiciele Sejmu i Senatu RP, władz samorządowych, Wojska Polskiego, Służby Więziennej, kombatantów, duchowieństwa i młodzieży zamojskich szkół stawili się tłumnie, by wziąć udział w obchodach Dnia Polskiego Państwa Podziemnego, w 20. rocznicę powołania do życia ogólnopolskich oraz zamojskich struktur Światowego Związku Żołnierzy AK.
Mszy św. przewodniczył pasterz diecezji bp Wacław Depo, który znalazł się na czele Komitetu Honorowego obchodów 20. rocznicy powstania ŚZŻAK. Witając zgromadzonych w świątyni i nawiązując do wydarzeń czasu wojny, zwrócił uwagę na „tajemnicę dobra, którego zło nie potrafiło zniszczyć”. „Ta koegzystencja dobra i zła, była i jest doświadczeniem wszystkich narodów, ale możemy powiedzieć, że dzieje Polski są tego niezwykłym dowodem, a w nich fenomen Polskiego Państwa Podziemnego. Dziś dziękując Bogu prosimy o Polskę mądrą i sprawiedliwą, rodzinną, miłującą swe dzieci w kraju i na obczyźnie, a nade wszystko Polskę moralną i godną, zgodną z porządkiem Bożym, bo człowiek realizuje się najpełniej w narodzie i sprawiedliwym państwie, nie zaś w jakiejś partii czy ateistycznej społeczności” - powiedział Ksiądz Biskup. W homilii Pasterz zachęcał do odkrycia na nowo daru, jakim jest Ojczyzna. Mówiąc o uroczystościach, przy okazji których wprowadzamy całe dziedzictwo naszej Ojczyzny w liturgię, w nasz związek z Bogiem i związek z ludźmi, przywołał słowa Jana Pawła II, wypowiedziane przed laty w Polsce: „Nie sposób zrozumieć dziejów Narodu polskiego - tej wielkiej tysiącletniej wspólnoty, która tak głęboko stanowi o mnie, o każdym z was - bez Chrystusa! Jeżeli odrzucimy ten klucz do zrozumienia samych siebie, narażamy się na zasadnicze nieporozumienie. Nie sposób zrozumieć tego Narodu, który miał przeszłość tak wspaniałą, a zarazem tak straszliwie trudną - bez Chrystusa”. Zwrócił uwagę na to, że musimy sobie przypomnieć te słowa w kontekście utraty pamięci dziedzictwa chrześcijańskiego przez Europę, której towarzyszą obojętność religijna i „nowość”, polegająca na rugowaniu prawdy.
Po Eucharystii jej uczestnicy wyruszyli w drogę ku miejscu pamięci - Pomnikowi Żołnierzy AK, gdzie odbyła się dalsza część uroczystości. Ceremoniał wojskowy przeprowadził dowódca Kompanii Honorowej ppor. Piotr Laskowski. Po odegraniu Hymnu Narodowego głos zabrał prezes ŚZŻAK Okręg Zamość, główny inicjator obchodów rocznicowych, Sławomir Zawiślak. Przypomniał on zebranym jakim fenomenem było Polskie Państwo Podziemne, powołane i istniejące tylko dzięki poświęceniu i bohaterstwu wielu rodaków. Podkreślił, że dzisiaj zadaniem Polaków reprezentujących organizacje narodowe, rządowe i pozarządowe, jest „przypominanie ludziom młodym i tym wszystkim, którzy w wirze życia zapomnieli o bohaterstwie «Pokolenia Kolumbów», świadectwa tych wszystkich, dla których Polska była najważniejsza”. Dziękując organizatorom uroczystości i jej uczestnikom, wypowiedział w imieniu wszystkich zgromadzonych: „Chwała Bohaterom! Cześć pamięci poległym w walce o niepodległą Ojczyznę”. Kolejnym punktem programu było wręczenie odznaczeń. Honorową Odznaką Zasługi ŚZŻAK Okręgu Zamość zostali wyróżnieni m.in.: bp Wacław Depo, bp Mariusz Leszczyński, Sławomir Zawiślak, ks. kan. Czesław Galek, ks. kan. Aleksander Siwek. Wręczono również medale „Pro Memoria” i Złotą Odznakę Zasługi ŚZŻAK. Apel poległych, salwa honorowa i złożenie wieńców były ostatnimi akordami tej części uroczystości. Spod pomnika jej uczestnicy przeszli do sali konferencyjnej Delegatury Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego, gdzie mogli zapoznać się ze szczegółami akcji odbicia przez żołnierzy AK-WiN ponad 300 więźniów z rąk Urzędu Bezpieczeństwa. Prelekcje poprzedziło wzruszające świadectwo Cecylii Szumskiej, przedstawicielki rodziny dowódcy tejże akcji - ppor. Romana Szczura ps. „Urszula”. Prof. Mieczysław Ryba z KUL-u przedstawił sytuację polityczną na Lubelszczyźnie w 1946 r. na tle sytuacji politycznej w kraju. Kazimierz Krajewski, kierownik Referatu Badań Naukowych IPN Warszawa opowiedział o odbijaniu więźniów przez Polskie Podziemie Niepodległościowe po tzw. wyzwoleniu. Dr Marcin Paluch przybliżył akcję żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego na więzienie w Zamościu, a dyrektor Zakładu Karnego w Zamościu, Mariusz Urban przedstawił referat przygotowany przez mjr. dr. Ryszarda Maleszyka poświęcony więzieniom Lubelszczyzny w latach 1944-47. Po dyskusji przyszedł czas na obejrzenie rekonstrukcji wydarzeń z 8 maja 1946 r., w której przygotowanie zaangażowała się zamojska młodzież. Odsłonięcie na budynku zamojskiego Zakładu Karnego przy ul. Okrzei tablicy pamiątkowej ku czci poległych i żywych bohaterów wspomnianych wydarzeń, zakończyło uroczystości. Przy żołnierskiej grochówce jej uczestnicy dzielili się wspomnieniami, snuli opowieści z czasów wojny, rozmawiali o Polsce dawnej i Polsce „jutra”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ewangelia może być głoszona w ubóstwie, pokoju oraz wolności od handlu świętością

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.
CZYTAJ DALEJ

Turcja: władze zezwoliły na obchody dwóch ważnych świąt maryjnych

2026-07-08 10:25

[ TEMATY ]

Turcja

Adobe Stock

Władze tureckie wydały zgodę na obchody dwóch ważnych dla wyznawców prawosławia uroczystości: liturgii prawosławnej 23 sierpnia w klasztorze Sumela i ruinach klasztoru Panagia Faneromeni na Półwyspie Kyzikos na Morzu Marmara.

Tradycyjne Nieszpory Maryjne w prawosławnym klasztorze Sumela w północno-wschodniej Turcji odbędą się w tym roku, podobnie jak w ubiegłym, 23 sierpnia. Poinformował o tym Patriarchat Ekumeniczny Konstantynopola, powołując się na zgodę wydaną przez władze tureckie. Nie jest jeszcze jasne, kto będzie przewodniczył nabożeństwu, które prawdopodobnie przyciągnie liczną rzeszę wiernych. W każdym razie nie będzie to patriarcha Bartłomiej. Władze zatwierdziły również drugą symbolicznie ważną liturgię na 23 sierpnia: patriarcha odprawi nabożeństwo w ruinach historycznego klasztoru Panagia Faneromeni na półwyspie Kyzikos (turecki: Kapidag) na Morzu Marmara.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję